II FZ 168/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 253/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. L. (zwanego dalej "Skarżącym"). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r. Skarżący został wezwany, pismem z dnia 14 listopada 2017 r., do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu wyroku z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 253/15. W wezwaniu pouczono, że na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie, które wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Przedmiotowe zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 1 grudnia 2017 r. Pismem z dnia 7 grudnia 2017 r., wniesionym osobiście w dniu 8 grudnia 2017 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przekazanym do WSA w Warszawie w dniu 11 grudnia 2017 r., Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Sąd pierwszej instancji wskazał, że przesyłkę zawierającą powyżej opisane zarządzenie WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r. doręczono Skarżącemu w dniu w dniu 1 grudnia 2017 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Warszawie - zażalenia na omawiane zarządzenie, stosownie do art. 194 § 2 w związku z art. 83 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a."), upływał zatem w dniu 8 grudnia 2017 r. (piątek). Natomiast Skarżący wniósł przedmiotowe zażalenie osobiście w dniu 8 grudnia 2017 r. bezpośrednio do NSA. Zażalenie to zostało przekazane do WSA w Warszawie w dniu 11 grudnia 2017 r. Skoro zażalenie Skarżącego, wniesione w dniu 8 grudnia 2017 r. bezpośrednio do NSA, zostało przekazane do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (WSA w Warszawie) w dniu 11 grudnia 2017 r., to za datę wniesienia zażalenia należy uznać właśnie dzień 11 grudnia 2017 r. Z kolei skoro siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upływał z dniem 8 grudnia 2017 r., to oznacza to, że Skarżący wniósł zażalenie z uchybieniem terminu. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z uwagi na to, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, za aktualny w niniejszej sprawie należy uznać wyrażony w orzecznictwie i doktrynie pogląd, że omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub innego wojewódzkiego sądu administracyjnego niż ten, którego orzeczenie zostało zaskarżone, nie usprawiedliwia uchybienia terminowi określonemu w omawianym przepisie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., komentarz do art. 177, teza 6, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego np.: z 15 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 3/11, z 23 lutego 2011r. I OZ 118/11, z 15 kwietnia 2010 r. II OZ 320/10). W niniejszej sprawie zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 1 grudnia 2017 r. W dniu 8 grudnia 2017 r. Skarżący osobiście wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro zażalenie przekazano do sądu właściwego dnia 11 grudnia 2017 r., to za prawidłowe należy uznać rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który przyjął, że zażalenie zostało wniesione po terminie i wydał postanowienie o jego odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. [pic]