II FZ 374/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 308/15 w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 17 grudnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku leśnym za 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 308/15, Przewodniczący Wydziału wezwał C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 17 grudnia 2014 r. o kwotę 300 zł. Jako podstawę prawną wezwania podano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej : "p.p.s.a.") w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej zwane : "rozporządzenie RM"). Pismem z dnia 11 marca 2015 r. prokurent spółki wywiódł zażalenie od powyższego zarządzenia i wniósł o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM poprzez brak jego zastosowania w miejsce zastosowanego § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM. W uzasadnieniu podniesiono, iż sprawa nie dotyczy zobowiązania podatkowego. Prokurent podkreślił, że przedmiotem zaskarżonej decyzji nie było ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego, ale uchylenie decyzji podatkowej i umorzenie postępowania. Ponadto prokurent zwrócił uwagę, że skarga nie dotyczy zobowiązania podatkowego jako daniny i tego czy podatnik zobowiązany jest do jej zapłaty i w jakiej wysokości, ale kwestii dotyczącej tego czy skarżąca spółka jest właścicielem nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism o których mowa powyżej trzeba zaliczyć m.in. skargę. Zasady ustalania kwot wpisu określa wspomniane wyżej rozporządzenie RM. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 tego rozporządzenia wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych - 500 zł. Prokurent skarżącej spółki stwierdził w zażaleniu, że decyzja organu podatkowego nie dotyczyła kwestii zobowiązania podatkowego, w rezultacie w sprawie zastosowanie powinien znaleźć § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska skarżącej spółki, iż wysokość kwoty jak i podstawa prawna wpisu sądowego, została ustalona przez Przewodniczącego Wydziału w sposób nieprawidłowy. W ocenie Sądu zastosowanie powinien znaleźć prawidłowo zastosowany w sprawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM, który stanowi, że w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych, nieobjętych wpisem stosunkowym wpis stały wynosi 500 zł. Postępowanie w sprawie podatkowej toczyło się bowiem w zakresie zobowiązania podatkowego za 2009 r. Charakter zatem sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej jej przedmiot wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, i tym samym przesądza o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Podkreślić przy tym należy, iż nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu. W rozpatrywanej sprawie skarga do Sądu I instancji została wniesiona na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję organu I instancji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku leśnym, a następnie umarzającą postępowanie w sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w tego rodzaju sprawach spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej, a dotyczy ustalenia istnienia przesłanek umorzenia postępowania. Jednakże sprawa taka nadal objęta jest zakresem zobowiązań podatkowych. Nie jest to zatem sprawa ze skargi na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której stanowi § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM, przewidujący wpis w kwocie 200 zł. Także wymienione w § 2 ust. 5 rozporządzenia RM skargi dotyczą trybu postępowania, które zmierza od samego początku do uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia określonego aktu. Skoro zaskarżona w postępowaniu sądowoadministracyjnym decyzja nie dotyczy należności pieniężnej, lecz zapadła w zakresie zobowiązań podatkowych, to skarga na tą decyzję podlegała opłacie stałej w wysokości 500 złotych, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM. Podobne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 grudnia 2008 r., w sprawie I FSK 1670/08 (publ. LEX nr 564269). Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.