II FZ 44/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-06-16

Skład orzekający: Antoni Hanusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia przez stronę numeru PESEL, mimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę. Skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo jako wymóg formalny. Niewypełnienie tego obowiązku, pomimo wezwania sądu, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku dotyczącą odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL strony, czego skarżący nie uczynił w wyznaczonym terminie. S. G. złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 152/25 odrzucające skargę S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie. 1. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 20 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 28 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osoba fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony, drogą elektroniczną na adres ePUAP, w dniu 6 marca 2025 r. Skarżący nie uzupełnił wskazanego braku. Mając na uwadze powyższe Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). 2. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne elementy, wskazane w ustawie. Jednym z wymogów formalnych, jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W sytuacji zaś, gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Podkreślić w tym miejscu ponadto należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale o sygn. akt II GPS 3/22 wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W niniejszej sprawie, zarządzeniem z 28 lutego 2025 r., skarżący został wezwany do podania numeru PESEL. Wezwanie doręczono 6 marca 2025 r. Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia skarżący nie wykonał jednak wezwania Sądu. Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący, mimo stosownego wezwania, nie usunął braku formalnego skargi w postaci podania numeru PESEL, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło