II FZ 457/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA : Bogusław Dauter (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Trzeciego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1409/09 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 29 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie 1. Zarządzeniem z 20 sierpnia 2009 r., III SA/Wa 1409/09, Przewodniczący Wydziału Trzeciego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał M. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie). 2. Na powyższe zarządzenie M. K. wniósł zażalenie, w którym zaskarżył powyższe zarządzenie w części ponad kwotę 100 zł. W ocenie strony w sprawie powinien być uiszczony wpis stosunkowy a nie wpis stały ustalony przez sąd. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów określono natomiast w cytowanym rozporządzeniu Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. Stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Jak wynika z akt sprawy M. K. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 29 maja 2009 r., nr [...], uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z 15 stycznia 2009 r., Nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie 1.977 zł. Zatem przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego była decyzja kasacyjna wydana na podstawie art. 233 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: o.p.), w której organ odwoławczy de facto nie odnosił się do meritum sprawy poprzez określenie zobowiązania podatkowego, ale uchylił decyzję organu pierwszej instancji, która zobowiązanie to określała i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Związek z należnością pieniężną określoną w decyzji organu pierwszej instancji jest zatem tylko pośredni. Kwestia wpisu od skargi na decyzję kasacyjną była wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, których konsekwencją było przyjęcie poglądu, iż wpis od skargi na decyzję, o której mowa w art. 233 § 2 o.p., jest wpisem stałym, określanym na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia (vide postanowienie z 4 marca 2005 r., II FZ 58/05, ONSAiWSA 2005/6/118; postanowienie z 13 kwietnia 2007 r., II FZ 168/07, ONSAiWSA 2008/1/11). Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący niniejszą sprawę w pełni podziela ten pogląd. Wobec tego należy uznać, że słusznie sąd pierwszej instancji przyjął, że wpisem od skargi w tej sprawie będzie wpis stały w wysokości 500 zł, określony na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 w związku z § 3 cytowanego rozporządzenia. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.