II FZ 457/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 maja 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 103/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 30 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z 17 stycznia 2019 r. J. K. (dalej: skarżący) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 30 listopada 2018 r. w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r. Z uwagi na brak odnotowania wpływu środków pieniężnych tytułem wpisu sądowego od skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 lutego 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Korespondencja sądowa zawierająca ww. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została odebrana w dniu 5 marca 2019 r. przez osobę trzecią posiadającą pełnomocnictwo pocztowe udzielone przez skarżącego. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru rzeczonej przesyłki widnieje data pierwszej awizacji - 18 lutego 2019 r. W aktach sprawy widnieje pismo Biura Wsparcia Klientów Poczty Polskiej stanowiące odpowiedź na złożoną reklamację, z którego wynika, iż datą pierwszej awizacji był dzień 18 lutego 2019 r., zaś drugiej awizacji - 26 lutego 2019 r. Powyższe dane są zbieżne z informacją dostępna na stronie internetowej Poczty Polskiej w zakładce śledzenie przesyłek. W dniu 12 marca 2019 r. skarżący uiścił brakujący wpis sądowy od skargi. Postanowieniem z 13 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę inicjującą postępowanie w sprawie, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2018 poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 6 czerwca 2019 r., skarżący zaskarżył postanowienie sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu pisma procesowego skarżący podniósł, iż na powtórnym zawiadomieniu o nieodebranej przesyłce z 26 lutego 2019 r. widniała data 5 marca 2019 r. jako ostatni dzień do odbioru przesyłki. Z powyższego zdaniem skarżącego wynika, iż wobec błędu administracji nie zachodzi fikcja doręczenia, o której mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, toteż jako niezasadne należało je oddalić. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż rzeczone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, niewątpliwym pozostaje fakt, iż przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie skarżącego do uregulowania wpisu od skargi została temuż faktycznie doręczona 5 marca 2019 r. do rąk pełnomocnika pocztowego. Jednocześnie, co znajduje odzwierciedlenie w piśmie wyjaśniającym od Poczty Polskiej (k. 15) oraz systemie elektronicznym śledzenia przesyłek pocztowych, a częściowo również w danych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, korespondencja sądowa wobec niemożności doręczenia jej do adresata została 18 lutego 2019 r. po raz pierwszy awizowana. Przesyłka została umieszczona w placówce pocztowej, zaś skarżący otrzymał pierwsze zawiadomienie o możności jej odbioru z oddziału operatora. Z akt sprawy wynika przy tym, iż powtórna awizacja miała miejsce 26 lutego 2019 r., zaś termin końcowy został skarżącemu wyznaczony w powtórnym zawiadomieniu na dzień 5 marca 2019 r. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela, okoliczność odebrania pisma z urzędu pocztowego po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a., toteż należy uznać, iż korespondencja zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostały skarżącemu skutecznie doręczone 4 marca 2019 r., tj. z końcem ostatniego dnia 14-dniowego terminu liczonego od dnia pierwszej awizacji przesyłki. Skoro pierwsza awizacja miała miejsce 18 lutego 2019 r., od tej daty należy liczyć termin, w którym winno nastąpić odebranie przesyłki pocztowej. Tym samym należy przyjąć na gruncie sprawy, iż ustawowy termin 7-dniowy na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał 11 marca 2019 r., a więc dzień przed datą dokonania wpłaty przez skarżącego, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 p.p.s.a. Należy w tym miejscu podkreślić, iż powyższe rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczają się wyłącznie do kwestii prawidłowości rozstrzygnięcia sądowi pierwszej instancji w zakresie sankcji odrzucenia skargi inicjującej postępowanie w sprawie. Nie sposób bowiem przyjąć, jak podnosi skarżący w zażaleniu, iż wniesienie opłaty sądowej 12 marca 2019 r. wobec potencjalnej (wszak niewykazanej przez skarżącego) nieprawidłowości po stronie operatora pocztowego, polegającej na błędnym pouczeniu skarżącego o możliwości podjęcia pisma w placówce pocztowej w terminie do 5 marca 2019 r., znosi skutki nieterminowego uiszczenia wpisu sądowego. Nie oznacza to jednakże, iż skarżący docelowo winien ponosić negatywne konsekwencje wadliwości działania operatora pocztowego, co jednakże winno być przedmiotem oceny w ramach postępowania wpadkowego wywołanego wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w trybie przewidzianym przepisami art. 86-89 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.