I SA/Gl 103/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik - Bury, , , po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia J. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach dotyczącą zmiany decyzji ostatecznej, ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lutego 2019r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia, adresowana do skarżącego, awizowana była po raz pierwszy w dniu 18 lutego 2019 r., powtórne awizowanie miało miejsce w dniu 26 lutego 2019 r. Jak wynika z akt sprawy, awiza pozostawione zostały w skrzynce oddawczej adresata. Przesyłkę wydano w dniu 5 marca 2019 r. Wpis od skargi uiszczony został w dniu 12 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi uznaje się za doręczoną w dniu 4 marca 2019 r., pomimo wydania jej w dniu 5 marca 2019 r. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie pierwsze awizowanie przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu miało miejsce w dniu 18 lutego 2019 r., drugie awizo w dniu 26 lutego 2019 r. dlatego też uznaje się ją za doręczoną w trybie art. 73 P.p.s.a. (fikcja doręczenia) z dniem 4 marca 2019 r. Późniejsze wydanie przesyłki nie ma znaczenia prawnego. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu upłynął zatem bezskutecznie z dniem 11 marca 2019 r., wpis uiszczony został natomiast dopiero w dniu 12 marca 2019 r. a więc jeden dzień po upływie siedmiodniowego terminu, przewidzianego na dokonanie tej czynności. Orzecznictwo sądowe zgodne jest przy tym co do tego, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z nieuiszczeniem wpisu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 60/11, opubl. LEX nr 965219; z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11, opubl. LEX nr 965208). Niezachowanie terminu przewidzianego na uiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi z mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.