II FZ 462/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1687/15 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić zażalenie. II FZ 462/17 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1687/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 lipca 2015 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił ww. skargę, uzasadniając rozstrzygnięcie nieuiszczeniem przez skarżącą w ustawowym terminie wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r., sygn. akt II FZ 241/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na ww. orzeczenie. Wnioskiem nadanym w dniu 17 sierpnia 2016 r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W zaskarżonym postanowieniu WSA w Gdańsku zwrócił uwagę, że koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu wiązać należy z datą 24 lutego 2016 r., kiedy to skarżącej doręczono odpis postanowienia dotyczącego odrzucenia skargi. W związku z tym siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał z dniem 2 marca 2016 r. Tymczasem z pieczęci znajdującej się na kopercie wynika, iż pismo z takim wnioskiem, datowane przez skarżącą na dzień 16 sierpnia 2016 r. zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 17 sierpnia 2016 r. i skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd stwierdził wobec tego, że skoro skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek dopiero w dniu 17 sierpnia 2016 r., to uczyniła to z przekroczeniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.". W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, że przepisy art. 86 i 87 p.p.s.a określają ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przesłankami tymi są: brak winy strony w uchybieniu terminu, spowodowanie ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego, a także złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i jednoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności uchybionej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FZ 183/17, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie natomiast z art. 88 in principio p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego WSA w Gdańsku prawidłowo stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie skarżąca uchybiła siedmiodniowemu terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd prezentowany przez WSA w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym w przypadku, gdy wojewódzki sąd administracyjny odrzucił skargę, od której - mimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis, to termin siedmiodniowy, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., biegnie od chwili, kiedy skarżąca miała możność dowiedzieć się o uchybieniu terminu, czyli od dnia doręczenia jej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. W niniejszej sprawie był to dzień 24 lutego 2016 r. (tak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, karta nr 57 akt sądowych). Wniosek o przywrócenie terminu został z kolei nadany w placówce pocztowej w dniu 17 sierpnia 2016 r. (karta nr 89 akt sądowych). Tym samym został on wniesiony z przekroczeniem tygodniowego terminu, o którym mowa była wyżej. Stanowisko prezentowane w zażaleniu nie podważa skutecznie tych podstawowych ustaleń. To, że skarżąca złożyła dwa wnioski o przywrócenie terminu - które wbrew jej twierdzeniom, znajdują się w aktach sądowych (karta nr 88 oraz nr 93) - nie ma znaczenia, zwłaszcza, że oba nadano tego samego dnia (17 sierpnia 2016 r.). Co do kwoty 100 zł, o której pisze skarżąca w zażaleniu - stanowiła ona wpis (opłatę) od zażalenia (na postanowienie o odrzuceniu skargi). Tego, że zażalenie nadane w dniu 29 lutego 2016 r. zostało opłacone, Sąd nie neguje. Wpis ten kolejno stronie zwrócono. Nie ma jednak wątpliwości, że przedmiotowa opłata stanowiła wpis od zażalenia - tak określiła ją sama skarżąca w tytule przelewu. Co istotne, w sprawie niniejszej ustalono, że nie została opłacona skarga - i to mimo stosownego wezwania; stanowisko to potwierdził w postanowieniu wydanym wobec skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny (orzeczenie z dnia 5 maja 2016 r., sygn. akt II FZ 241/16). W niniejszym postępowaniu badane jest natomiast to, czy wniosek o przywrócenie terminu, wniosek o uzyskanie możliwości powstrzymania się od negatywnych skutków uchybienia czynności procesowej przez skarżącą, został wniesiony w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z Sądem pierwszej instancji, że pismo skarżącej, w którym wnosi ona o przywrócenie terminu, zostało złożone po terminie. Konkludując, skarżąca - składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 17 sierpnia 2016 r. - wniosła go po ustawowym terminie, który upłynął w dniu 2 marca 2016 r. Tym samym zasadnie Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a. odrzucił wniosek jako spóźniony. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.