II FZ 464/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Henryki K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 1320/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Henryki K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 czerwca 2006 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - interpretacji postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 1320/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną Henryki K., w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 czerwca 2006 r., (...), w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - interpretacji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, iż w rozpoznawanej sprawie należny był wpis stały, zgodnie z par. 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/ w kwocie 200 zł. Natomiast stosownie do par. 3 cyt. rozporządzenia wpis od przedmiotowej skargi kasacyjnej stanowi połowę wpisu od skargi, a zatem 100 zł. Wpisu tego nie uiszczono, pomimo, iż skargę kasacyjną złożył pełnomocnik strony - radca prawny. Wobec tego, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "u.p.p.s.a"/, Sąd I instancji skargę kasacyjną - odrzucił. W zażaleniu pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując, iż zgodnie z par. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia strona powinna opłacić wpis stosunkowy. Ponadto, w ocenie pełnomocnika, skarżąca powinna zostać wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 231 u.p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W niniejszej sprawie bez wątpienia przedmiotem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 czerwca 2006 r. nie jest należność pieniężna, a pisemna interpretacja prawa podatkowego, wydana na podstawie art. 14 b par. 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. 2005 nr 8 poz. 60 ze zm./. Wpis sądowy pobierany od skargi wniesionej do Sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą interpretacji przepisów prawa podatkowego, na podstawie art. 230 i art. 231 u.p.p.s.a. w zw. z par. 2 ust. 6 /cyt./ rozporządzenia, jest wpisem stałym - obecnie w wysokości 200 zł. Przedmiotem zaskarżonego w rozpatrywanym przypadku aktu administracyjnego jest wyłącznie sprawa interpretacji, a nie załatwienie indywidualnej sprawy zobowiązania podatkowego o określonej, wymiernej w pieniądzu wartości, a więc postępowanie przed sądem administracyjnym będzie dotyczyć sprawy innej niż wymienione w par. 1 i w par. 2 ust 1-5 cyt. rozporządzenia, czyli interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w danej indywidualnej sprawie (...)" /J. Brolik, Kontrola interpretacji podatkowych, Glosa 2006 nr 1 s. 137/. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż Sąd I instancji słusznie określił wysokość wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, na podstawie par. 2 ust. 6 oraz par. 3 rozporządzenia. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, iż nie ma racji skarżący, wskazując, iż strona powinna zostać wezwana do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie z art. 221 u.p.p.s.a.: "Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej". Skoro zatem strona była reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego - Elżbietę K., Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zwolniony był z obowiązku określonego w art. 220 par. 1 u.p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 par. 2 u.p.p.s.a orzekł jak w sentencji.