II FZ 521/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Ewa Radziszewska – Krupa (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. F. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 817/10 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 29 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie. 1. Przewodniczący Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarządzeniem z 15 lipca 2010r. sygn. akt I SA/Łd 817/10 wezwał T. F. (dalej: "Skarżąca") do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. (dalej "SKO") z 29 kwietnia 2010r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2004r. W podstawie prawnej wskazano § 2 ust 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie). 2. W zażaleniu na powyższe zarządzenie Skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Łodzi. W uzasadnieniu podniosła, że w poprzednio toczącym się postępowaniu zakończonym uchyleniem decyzji SKO, była wezwana do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, dlatego wątpliwości budzi obowiązek uiszczenia na obecnym etapie postępowania wpisu w wysokości 500 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowe jest stanowisko sądu pierwszej instancji, iż wpis skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wynosi 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Kwestię wysokości wpisu pobieranego w sprawach o umorzenie zaległości podatkowej rozstrzygnęła uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009r. sygn. akt II FPS 2/09 (ONSAiWSA 2010/1/3), w której stwierdzono, iż od skargi na decyzję organu podatkowego odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. W sprawie o umorzenie zaległości podatkowych spór nie dotyczy bowiem bezpośrednio należności pieniężnej, ale przesłanek przyznania ulgi w spłacie zaległości podatkowych. Skoro przedmiotem skargi, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jest decyzja SKO w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej, Przewodniczący Wydziału Sądu pierwszej instancji powinien zarządzić pobranie od Skarżącej wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Skoro takie właśnie zarządzenie wydano, określając prawidłową kwotę należnego wpisu od skargi, sprecyzowano w nim również podstawę prawną żądania, zakreślono termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazano rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania, brak było jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu przez Skarżącą zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny - odnosząc się do podnoszonej w zażaleniu wątpliwości Skarżącej co do prawidłowości określenia wysokości wpisu w niniejszej sprawie (500 zł), z uwagi na pobranie w innej sprawie dotyczącej również decyzji SKO mniejszego wpisu (100 zł) - stwierdza, że okoliczność ta w żaden sposób nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia. Skarżąca nie wykazała bowiem, że obie ww. sprawy miały ten sam przedmiot - umorzenie zaległości podatkowych. Poza tym zarówno sąd pierwszej instancji, jak i Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę był związany wykładnią zawartą w ww. uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a