II FZ 578/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. w S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 195/17 w zakresie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. w S. na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów - organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia19 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 195/17) odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 12 maja 2017 r. oddalającego skargę W. w S. na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 października 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ogłosił w dniu 12 maja 2017 r. wyrok oddalający skargę Wspólnoty w całości. O terminie rozprawy, na której zapadło orzeczenie w niniejszej sprawie, strona skarżąca została prawidłowo poinformowana (k. 30 akt sądowych). Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia mijał w dniu 19 maja 2017 r. Pismem z dnia 24 maja 2017 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 25 maja 2017 r., strona wniosła o doręczenie wyroku z dnia 12 maja 2017 r. wraz z uzasadnieniem. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na przekroczenie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie. Wspólnota wniosła zażalenie na opisane wyżej postanowienie, w którym zarzuciła Sądowi naruszenie przepisów prawa poprzez nieuwzględnienie przepisu, że żądanie uzasadnienia musi być zgłoszone w terminie tygodniowym od daty ogłoszenia sentencji wyroku w wypadku strony działającej bez adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego - od dnia doręczenia sentencji wyroku. Wspólnota wskazała, że jako strona nie działała przy pomocy adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego i nie doręczono jej sentencji wyroku. Dodała, że nie była obecna na posiedzeniu w dniu 12 maja 2017 r. Dalej powołała się na przepis art. 140 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że jeżeli strona działała bez profesjonalnego pełnomocnika to sąd doręcza jej odpis wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. W jej ocenie nie wiadomym również było czy posiedzenie sądowe, które odbyło się w dniu 19 maja 2017 r. było jawne czy też niejawne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Przepis art. 141 § 2 p.p.s.a. jest jasny i nie wymaga wykładni, a stanowi, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od zgłoszenia wniosku. Z akt sprawy wynika, że Wspólnota, zawiadomieniem o rozprawie z dnia 7 kwietnia 2017 r. (k. 30 akt sądowych), została poinformowana o terminie posiedzenia Sądu, które odbyło się w dniu 12 maja 2017 r. o godzinie 9:30 w sali "C". Stawiennictwo na rozprawę sądową było nieobowiązkowe. Końcowo, w zawiadomieniu o rozprawie, Sąd zaznaczył, że właśnie celem posiedzenia jest rozprawa. Na drugiej stronie zawiadomienia znalazło się pouczenie, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, w punkcie 2 pouczono o terminie, w jakim należy nieść wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi, w punkcie 3 wskazano jakie są konsekwencje zgłoszenia takiego wniosku po upływie terminu, jak również przed ogłoszeniem wyroku. Punkt 4 stanowił, że stronie, która działała bez profesjonalnego pełnomocnika, a która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręczy odpis sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (art. 140 § 2 p.p.s.a.). Z protokołu rozprawy, jaka odbyła się w dniu 12 maja 2017 r. wynika, po wywołaniu sprawy nikt się nie stawił. Po zamknięciu rozprawy i przeprowadzeniu narady ogłoszono wyrok, w którym oddalono skargę w całości. Z uwagi na treść zarzutów podniesionych w zażaleniu przypomnieć należy także brzmienie art. 90 p.p.s.a., w którym wyraźnie wskazano, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej posiedzenia sądowe są jawne, a sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie. Kontestując strona w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, która działała bez profesjonalnego pełnomocnika, była zawiadomiona o terminie posiedzenia sądu, którego celem była rozprawa (co było wyraźnie zaznaczone w zawiadomieniu), nie była obecna na tej rozprawie, była pouczona o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jak również o konsekwencjach złożenia tego wniosku po terminie. Dlatego Sąd nie miał obowiązku doręczenia jej z urzędu odpisu sentencji wyroku. Przypomnieć bowiem należy, że tylko w wypadku kiedy strona działała bez profesjonalnego pełnomocnika, a która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu, w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręczy odpis sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. W sprawie Wspólnota niewątpliwie nie była pozbawiona wolności. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na skutek złożonego pisma o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem z dnia 24 maja 2017 r. (nadanego w dniu 25 maja 2017 r.), odmówił sporządzenia uzasadnienia tego wyroku z dnia 12 maja 2017 r., z uwagi na przekroczenie siedmiodniowego terminu, o jakim mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.