II FZ 611/18
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2018-10-03
Skład orzekający: Bogdan Lubiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym, dokonane w trybie zastępczym zgodnie z art. 73 § 4 w zw. z § 1 PPSA, jest skuteczne, jeśli adresat twierdzi, że nie otrzymał awiza, ale nie podważa innych elementów procedury doręczenia i nie przeprowadził procedury reklamacyjnej?Ratio decidendi
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Doręczenie pisma w trybie zastępczym, zgodnie z art. 73 PPSA, jest skuteczne, jeśli zostaną spełnione warunki przewidziane w tym przepisie, co skutkuje powstaniem domniemania faktycznego doręczenia. Domniemanie to może być obalone jedynie przez wykazanie niezgodności danych z dowodu doręczenia z rzeczywistością, przy czym dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. Gołosłowne twierdzenie o nieotrzymaniu awiza, bez podważenia innych elementów procedury doręczenia lub przeprowadzenia procedury reklamacyjnej, nie jest wystarczające do obalenia tego domniemania.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Skarżący został wezwany do zapłaty 100 zł w terminie siedmiu dni, a doręczenie wezwania uznano za skuteczne w trybie zastępczym z dniem 20 lipca 2018 r. Skarżący wniósł zażalenie, twierdząc, że nie został skutecznie wezwany do zapłaty.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 3 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 613/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. K. (zwanego dalej "Skarżącym") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2018 r.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2018 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą ww. wezwanie uznano za doręczoną Skarżącemu w sposób zastępczy w dniu 20 lipca 2018 r.
Jak wynika z notatki urzędowej z dnia 1 sierpnia 2018 r. od dnia 9 kwietnia 2018 r. do dnia 31 lipca 2018 r. Skarżący nie uiścił wpłaty w wysokości 100 zł.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że przesyłka, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została awizowana po raz pierwszy w dniu 6 lipca 2018 r., a w związku z jej niepodjęciem w placówce pocztowej przez Skarżącego, została – na podstawie art. 73 § 4 w zw. z § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej "p.p.s.a.") – uznana za doręczoną z upływem 14-go dnia od ww. daty, tj. z dniem 20 lipca 2018 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 27 lipca 2018 r. W tak wyznaczonym terminie wpis sądowy nie został uiszczony, a zatem termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 27 lipca 2018 r. Powyższe jednoznacznie potwierdza notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z dnia 1 sierpnia 2018 r. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując na przedwczesne i bezzasadne odrzucenie skargi, gdyż nie został skutecznie i prawidłowo wezwany do zapłaty wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
W myśl art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub w sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane.
W niniejszej sprawie zarządzenie z dnia 27 czerwca 2018 r. wzywające Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego zostało w prawidłowy sposób zaadresowane i wysłane na adres Skarżącego. Jak wynika z treści znajdującej się w aktach sprawy koperty zawierającej przedmiotowe wezwanie przesyłka została dwukrotnie awizowana: w dniu 6 i 14 lipca 2018 r. Pomimo jej podwójnego awizowania, przesyłka nie została odebrana w terminie wynikającym z ww. przepisów prawa. Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. W rozpoznawanej sprawie treść zażalenia nie podważa domniemania zgodności doręczenia dokonanego w trybie art. 73 p.p.s.a. Odpowiednie adnotacje o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej zostały umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki.
Mając na uwadze powyższe nie sposób przyjąć, że domniemanie zgodności danych zamieszczonych przez doręczyciela w sposób prawidłowy na kopercie zawierającej niedoręczoną przesyłkę można podważyć poprzez gołosłowne stwierdzenie Skarżącego, że nie otrzymał awizo. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II FZ 15/18 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak już podniesiono, przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednak podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. Jedną z możliwości służących obaleniu domniemania doręczenia jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej usługi pocztowej, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W konsekwencji należało uznać, że Skarżący nie podważył skuteczności doręczenia.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.
[pic]
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło