II FZ 648/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 85/14 w przedmiocie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 85/14 w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. od dochodu z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 11 marca 2015 r., I SA/Łd 85/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił G. D. (dalej: skarżący) sporządzenia uzasadnienia wyroku, który zapadł przed tym sądem w dniu 30 czerwca 2014 r. o powyższej sygnaturze. W uzasadnieniu postanowienia sąd wskazał, że skoro wyrok zapadł w dniu 30 czerwca 2014 r. to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upłynął w dniu 7 lipca 2014 r. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wpłynął natomiast dopiero w dniu 23 lutego 2015 r. - był zatem spóźniony. 2. W zażaleniu skarżący podniósł, że nie został poinformowany o terminie rozprawy. Nie wiedział zatem, że zapadł wyrok w jego sprawie. Dowiedział się o tym od organu podatkowego i niezwłocznie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. 3. Skarżący w zażaleniu podniósł, że "nie otrzymał zawiadomienia o terminie rozprawy, a tym samym nie wiedział o odroczeniu wydania wyroku i niemożliwe było złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie 7 dni(...)". Należy wskazać, że w aktach sprawy na karcie nr 36 znajduje się zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy na dzień 18 czerwca 2014 r. na godz. 10. W dniu 20 maja 2014 r. zawiadomienie o rozprawie zostało przekazane do biura podawczego celem wysłania. Na karcie nr 41 w aktach sprawy znajduje się koperta, adresowana do skarżącego, zawierająca powiadomienie o terminie rozprawy. Przesyłka została skierowana na adres skarżącego, którym posługiwał się w korespondencji z sądem. Nie została jednak podjęta z urzędu pocztowego w terminie mimo dwukrotnego awizowania. Zgodnie z domniemaniem doręczenia w dniu 9 czerwca 2014 r. przesyłkę uznano za doręczoną. Zawsze należy informować sąd o zmianie miejsca zamieszkania (tak również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2008 r., I FSK 1338/07). Ten obowiązek wynika z art. 70 § 2 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym: "Strona ma obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego adresu. W razie zaniedbania tego obowiązku pisma wysłane pod dotychczasowym adresem pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany". To w interesie strony leży, by urzędowa korespondencja do niej przychodziła tak, by strona mogła się zapoznać z jej treścią. Jak podniesiono w postanowieniu NSA z dnia 27 września 2012 r., II OZ 811/12, LEX nr 1240842: "Ciężar obalenia domniemania doręczenia przesyłki przez awizo ciąży na stronie skarżącej. Jednym ze sposób jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego". W niniejszej sprawie postępowanie takie nie zostało przeprowadzone, a przynajmniej skarżący nie przedstawił sądowi pisma będącego wynikiem postępowania reklamacyjnego. Druk awizo został prawidłowo wypełniony. Nie ma podstaw by obalić domniemanie doręczenia. Zatem NSA zobowiązany jest uznać, że do doręczenia doszło i skarżący mógł zapoznać się z zawartością przesyłki. Tym samym przyjmuje się, że wiedział o terminie rozprawy. Nie może skutecznie podnosić, że o terminie nie wiedział bowiem nie otrzymał powiadomienia. Z akt sprawy wynika, że stosowna przesyłka została wysłana, tylko skarżący jej nie podjął. Trafnie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został uznany za spóźniony. 4. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.