II FZ 699/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1006/12 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 23 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1006/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił W. K. (dalej jako: "skarżący") przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 23 kwietnia 2012 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. Stan sprawy przedstawia się następująco: Postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 6 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia, w którym zakwestionował złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF z uchybieniem terminu. W ocenie strony formularz PPF został przesłany do Sądu w zakreślonym siedmiodniowym terminie, co znajduje potwierdzenie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz dacie nadania przesyłki zawierającej sporny formularz do Sądu. Z ostrożności procesowej wniósł o przywrócenie terminu. We wskazanym na wstępie postanowieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał bowiem, że złożył formularz PPF w zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie. Tymczasem z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej formularz PPF wynika, że skarżący odebrał korespondencję w dniu 8 maja 2015 r. Przesyłka zawierająca wypełniony formularz PPF została zaś nadana w urzędzie pocztowym w dniu 16 maja 2015 r. Tym samym okoliczności przywołane we wniosku nie znajdują potwierdzenia w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, a skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Sąd I instancji odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a") sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że Sąd I instancji słusznie uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący zajął bowiem stanowisko, że uzupełnienie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało dokonane w terminie. Nie podnosił natomiast argumentów, które wykazywałyby brak winy w niedokonaniu czynności w terminie. Tym samym zasadne było odmówienie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto, jak wynika z treści art. 86 § 2 p.p.s.a przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei na mocy postanowień art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie nie budzi przy tym wątpliwości, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy nie powoduje po stronie wnioskodawcy ujemnych skutków procesowych z uwagi na fakt, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być składany wielokrotnie (zob. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt I OZ 411/14 – treść postanowienia dostępna pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Odmowa przywrócenia przez Sąd I instancji terminu do uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy nie powoduje dla skarżącej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, bowiem nie traci ona możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten może być bowiem składany w sprawie wielokrotnie, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie prowadzą w żadnym razie do zamknięcia stronie możliwości ponownego żądania przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie sądu I instancji nie wpływa zatem negatywnie na sytuację skarżącej, bowiem na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego ma ona możliwość ponownie złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy i uzyskać merytoryczną ocenę w tym zakresie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.