II FZ 891/15

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-03-31

Skład orzekający: Beata Cieloch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalnym środkiem prawnym?
Ratio decidendi
Sprzeciw od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest dopuszczalnym środkiem prawnym, ponieważ ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takich środków odwoławczych od orzeczeń NSA. Orzeczenia NSA stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
Stan faktyczny
Z. R. wniósł sprzeciw od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2015 r., które oddaliło jego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego WSA w Lublinie. Sprzeciw został wniesiony po doręczeniu postanowienia NSA, od którego skarżący otrzymał pouczenie o jego ostateczności.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw Z. R. od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2015 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprzeciwu Z. R. od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt II FZ 891/15 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Białej Podlaskiej z dnia 3 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r., II FZ 891/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 1067/15 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 3 września 2015 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw na powyżej powołane postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Możliwość wniesienia sprzeciwu przysługuje wyłącznie od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 30 § 1, art. 49 § 2 oraz art. 234 § 2 oraz art. 259 § 1 P.p.s.a. Zgodnie zaś z dyspozycją art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Mając powyższe na względzie należy podnieść, że wskazana wyżej ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, bowiem orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2015 r. zostało skarżącemu doręczone wraz z pouczeniem, że jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Zatem wniesiony przez Z. R. sprzeciw jako niedopuszczalny, podlegał odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło