II GSK 105/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej H. Sp. z o.o. z siedzibą w S. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 2190/10 w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w S. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie I Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. Sp. z o.o. z siedzibą w S. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2010 r., w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej. Sąd I instancji podał, że złożona przez spółkę skarga została podpisana przez wiceprezesa – W. S.. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] września 2010 r. strona skarżąca była wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego umocowanie wiceprezesa do złożenia skargi w dacie jej podpisania i złożenia. Z nadesłanego odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców wynikało, że W. S. jest wiceprezesem spółki H., a do reprezentacji spółki uprawniony jest prezes zarządu samodzielnie, albo dwóch członków zarządu łącznie, albo jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę powołując się na okoliczność, że pomimo wezwania nie uzupełniono braku formalnego skargi. II H. Sp. z o.o. z siedzibą w S. W. w skardze kasacyjnej zaskarżając powyższe postanowienie w całości domagała się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., poprzez uznanie, że wobec niewykazania umocowania W. S. do podpisania skargi, skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi, co uzasadniało jej odrzucenie; 2. art. 6 p.p.s.a. poprzez nieudzielanie stronie występującej bez adwokata lub radcy prawnego jasno sformułowanych wskazówek i pouczeń co do prawidłowości w zakresie podpisu złożonej skargi. W uzasadnieniu skarżąca spółka podała, że skoro w terminie odpowiedziała na wezwanie Sądu przesyłając dokument wskazujący na sposób reprezentacji, brak było podstaw do odrzucenia skargi. Z przedstawionego odpisu z Krajowego Rejestru Przedsiębiorców wynikało, że skarga zawiera braki formalne w postaci braku podpisu drugiego członka zarządu, ewentualnie podpisu prezesa zarządu działającego samodzielnie. Zatem Sąd I instancji powinien ponownie wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych przez jej podpisanie przez drugiego członka zarządu. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 21 września 2010 r. wezwano skarżącą spółkę do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie podpisania i złożenia skargi. Spółka H. w wykonaniu wezwania nadesłała odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Z nadesłanego dokumentu wynikało, że W. S., jako wiceprezes zarządu tej spółki, jest uprawniony do jej reprezentacji, jednakże nie może on reprezentować spółki jednoosobowo. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zbyt rygorystyczne jest stanowisko Sądu I instancji, który odrzucił skargę podając w uzasadnieniu, że brak formalny nie został uzupełniony, ponieważ spółka na wezwanie Sądu nie przedłożyła dokumentu, z którego wynikałoby, że podpisujący skargę W. S. jest osobą uprawnioną do jej podpisania. Jak to już zostało powyżej wskazane, spółka przedłożyła dokument, z którego wynika uprawnienie W. S. do reprezentowania spółki, jednakże niesamodzielnie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi było przedwczesne. Wojewódzki Sąd Administracyjny, po otrzymaniu żądanego dokumentu – odpisu z KRS, zawierającego informację o sposobie reprezentacji skarżącej spółki - powinien był wezwać stronę, zgodnie z dyspozycją art. 49 § 1 p.p.s.a., do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie przez drugiego członka zarządu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.