II GSK 1146/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia del. WSA Inga Gołowska (spr.) Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 393/13 w sprawie ze skargi J. B. na decyzję K. K. K.P. I. I. B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od J. B. na rzecz K. K. K.P. I. I. B. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. I. Wyrokiem z 29 października 2013r. sygn. akt: VI SA/Wa 393/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] grudnia 2012r. nr [...] w przedmiocie nadania uprawnień budowlanych i przyznał ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz adwokata [...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 złotych, w tym kwotę 240,00 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 55,20 złotych stanowiącą 23% podatku VAT. Referując stan sprawy, Sąd I instancji podał, że Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, decyzją z [...] października 2012r., odmówiła nadania [...] uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanym bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych - bez przeprowadzenia egzaminu. Organ wyjaśnił, że wnioskodawczyni nie legitymuje się wykształceniem odpowiednim dla w/w specjalności zgodnie z treścią Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U Nr 83, poz. 578). Krajowa Komisja Kwalifikacyjna po rozpatrzeniu odwołania [...] decyzją z [...] grudnia 2012r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż [...] nie posiada wykształcenia odpowiedniego dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Zgodnie z Załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 28 kwietnia 2006r. osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych powinna ukończyć studia magisterskie na kierunku: 1) inżynieria środowiska (O); 2) wiertnictwa, nafty i gazu w specjalności z zakresu inżynierii gazowniczej (O). Tymczasem strona uzyskała w dniu 11 lipca 2006r. tytuł magistra inżyniera na kierunku ochrona środowiska, które to wykształcenie nie zostało uznane w świetle w/w załącznika jako odpowiednie dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Zdaniem Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej §29 cyt. rozporządzenia dopuszczający możliwość indywidualnej kwalifikacji wykształcenia nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż Wnioskodawczyni uzyskała wykształcenie po dniu wejścia w życie w/w rozporządzenia. Organ stwierdził, że [...] jako, że nie posiada wykształcenia odpowiedniego dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych nie spełnia zatem jednej z dwóch obligatoryjnych przesłanek określonych w art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane. Odnosząc się do zarzutów, że stronie wydano (w styczniu 2008r.) książkę praktyki, co uczyniono w oparciu o wgląd w dyplom strony, organ odwoławczy stwierdził, że opieczętowanie i rejestracja książki jest czynnością materialno-techniczną. Zdaniem Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej, na tym etapie organy Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nie mogą badać wykształcenia osoby rejestrującej książkę praktyki zawodowej. Organy te nie mogą także odmówić opieczętowania i rejestracji książki praktyki zawodowej, gdyż przepisy w/w rozporządzenia nie przewidują takich rozstrzygnięć, ani tym bardziej przesłanek, jakimi ma się kierować organ I instancji, dokonujący czynności materialno- technicznej. W tej sytuacji osoby zgłaszające do opieczętowania i rejestracji książkę czynią to na własne ryzyko. II. W skardze do Sądu na powyższą decyzję [...], wnosząc o pozytywne rozpatrzenie skargi, ponowiła zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji. [...] podniosła, że gdyby w dniu, w którym zgłosiła się po książkę praktyki zawodowej poinformowano ją że kierunek studiów ukończonych przez skarżącą nie odpowiada wykształceniu dla uzyskania uprawnień budowlanych w specjalności: sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych kanalizacyjnych nie organizowałaby sobie praktyki na budowie (nie ponosiłaby kosztów z tym związanych) i być może podjęłaby inne kroki, w celu np. uzupełnienia swojego wykształcenia. Strona zaakcentowała, że udokumentowana przez nią praktyka zawodowa została uznana za wystarczającą do ubiegania się o nadanie uprawnień budowlanych. Ponadto podkreśliła, że posiada wykształcenie techniczne (zgodnie do określonych w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 23 lipca 2004r. rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych), a także, że wykonuje pracę na stanowisku inspektora Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, w której ma do czynienia z przepisami z zakresu budownictwa oraz przepisami dotyczącymi odpowiedzialności zawodowej osób posiadających uprawnienia budowlane. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. III. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga była niezasadna. W pisemnych motywach wyroku, Sąd I instancji podał, że w dniu 1 stycznia 2006r. weszła w życie ustawa z 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). Powyższa ustawa nadała nowe brzmienie art. 14 ust. 3 - ustawy - Prawo budowlane, podwyższając wymogi uzyskania uprawnień budowlanych. Zmiana art. 14 ust. 3 polegała głównie na tym, iż osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinny posiadać wykształcenie wyższe magisterskie, a osoby ubiegające się o uprawnienia w ograniczonym zakresie wykształcenie wyższe zawodowe. Zgodnie z art. 12 ust. 2 Prawa budowlanego samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, stwierdzane decyzją wydawaną przez organ samorządu zawodowego, zwaną "uprawnieniami budowlanymi", mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją. Stosownie do art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, w tym w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych (ust. 1 pkt 4), do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, wymaga ukończenia studiów magisterskich w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności (ust. 3 pkt 3 lit. a). W rozpatrywanej sprawie organ uznał, że skarżąca nie spełnia warunku określonego w art. 14 ust. 3 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, a więc nie było podstaw do uwzględnienia wniosku [...]. Zdaniem Sądu I instancji stanowisko organu było prawidłowe. W myśl § 7 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia do wniosku o nadanie uprawnień budowlanych należy dołączyć odpis dyplomu ukończenia studiów magisterskich albo dyplomu ukończenia wyższych studiów zawodowych, o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy. Przepis § 7 ust. 2 powyższego aktu wykonawczego stanowi, że kwalifikowanie wykształcenia za odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności uprawnień budowlanych dokonuje się przez stwierdzenie zgodności ukończonego kierunku studiów i specjalności potwierdzonych w dyplomie z wymaganym dla tej specjalności uprawnień budowlanych wykształceniem określonym w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Załącznik nr 1 do powołanego rozporządzenia zawiera zamknięty katalog rodzajów wykształcenia technicznego uprawniających do ubiegania się o poszczególne rodzaje uprawnień zawodowych. Wyprzedzając dalsze rozważania należy w tym miejscu wskazać, że rację ma organ twierdząc, iż w odniesieniu do skarżącej nie miał zastosowania §29 tego rozporządzenia dopuszczający możliwość indywidualnej kwalifikacji wykształcenia strony, gdyż zgodnie z tym przepisem, wyłącznie w przypadku wykształcenia uzyskanego przed wejściem w życie tego rozporządzenia (tj. przed 31 maja 2006r.) istniała możliwość indywidualnego rozpatrzenia kwestii, czy dane wykształcenie jest odpowiednie lub pokrewne danej specjalności. Tymczasem skarżąca uzyskała wykształcenie wyższe na kierunku "ochrona środowiska" w dniu 11 lipca 2006r. a zatem już po dacie wejścia w życie omawianego rozporządzenia. Zgodnie z załącznikiem nr 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych powinna ukończyć studia magisterskie na kierunku: 1) inżynieria środowiska (O); 2) wiertnictwa, nafty i gazu w specjalności z zakresu inżynierii gazowniczej (O); 3) inżynieria naftowa i gazownicza (O). [...] w załączonej do wniosku dokumentacji wykazała uzyskanie wykształcenia wyższego (tytuł magistra inżyniera) na kierunku "ochrona środowiska" na co wskazuje jednoznaczna treść załączonego odpisu dyplomu [...] z 11 lipca 2006r. W tym stanie rzeczy racje miał organ, że [...] nie posiada wykształcenia odpowiedniego dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących wydania jej książki praktyki zawodowej należy stwierdzić, że powyższa okoliczność nie ma znaczenia dla wyniku rozpatrywanej sprawy. Pomijając nawet, że organ uznał za spełniony wymóg praktyki odbytej przez skarżącą, to wydanie skarżącej przedmiotowej książki nie przesadza w żadnym razie o spełnieniu przez wnioskodawczynię wymogu wykształcenia odpowiedniego dla omawianej specjalności. Wbrew stanowisku skarżącej, wszczęcie niniejszego postępowania administracyjnego nie następuje z chwilą (datą) otrzymania książki praktyki ale z chwilą złożenia wniosku o nadanie uprawnień. Książka praktyk jest dokumentem na podstawie którego oceniane są umiejętności praktyczne i doświadczenie zawodowe osoby pretendującej do nadania jej uprawnień zawodowych. Osoba odbywająca praktykę zawodową dokumentuje przebieg praktyki zawodowej w "Książce praktyki zawodowej" - zarejestrowanej w Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa właściwej według miejsca zamieszkania lub pracy. Książka praktyk ma być opieczętowana i zarejestrowana w Izbie. Chodzi o czynność, która ma znaczenie porządkowe - pozwala np. ustalić, że wpisy dotyczące praktyki zawodowej miały miejsce po fakcie jej rejestracji. Dla zagwarantowania prawidłowego i rzetelnego dokumentowania praktyki ustawodawca wskazał, iż książkę należy uzupełniać na bieżąco, w ściśle określonych terminach. Z powyższych względów opieczętowanie i rejestracja książki praktyki zawodowej nie przesądza o spełnieniu przez skarżącą obligatoryjnej przesłanki odpowiedniego wykształcenia określonej w art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. IV. [...], działając przez pełnomocnika z urzędu-adwokata, zaskarżyła powyższy wyrok w części tj. w pkt 1 sentencji w zakresie oddalenia skargi. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej-p.p.s.a.) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 14 ust. 3 pkt 3 lit. a ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jeden. Dz. U z 2013r. poz. 1409) w zw z §7 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U Nr 83, poz. 578)-poprzez jego błędną wykładnię a tym samym błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, iż skarżąca nie spełnia przesłanki ukończenia studiów magisterskich w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym na kierunku odpowiednim dla danej specjalności podczas gdy skarżąca posiada tytuł magistra inżyniera ochrony środowiska potwierdzony dyplomem ukończenia [...]. Wskazując na powyższe wniesiono na podstawie art. 188 p.p.s.a. o uwzględnienie skargi w całości, uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i rozpoznanie skargi tj. uchylenie decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] grudnia 2012r. oraz poprzedzającej ją decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] października 2012r., zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych oraz zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z należnym podatkiem od towarów i usług gdyż koszty te nie zostały opłacone. Ewentualnie wniesiono o uwzględnienie skargi w całości, uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, zasądzenie od organu kosztów postępowania wg norm przepisanych oraz zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z należnym podatkiem od towarów i usług gdyż koszty te nie zostały opłacone. Uzasadniając skargę kasacyjną skarżący pełnomocnik skarżącego przedstawił uzasadnienie wniesionych zarzutów oraz stanowisko w sprawie. Odpowiadając na skargę kasacyjną pełnomocnik Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wniósł o jej oddalenie i obciążenie skarżącą kosztami zastępstwa procesowego organu w postępowaniu kasacyjnym wg norm przepisanych. V. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie ma usprawiedliwionych podstaw (art. 184 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 183§1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w §2 art. 183 p.p.s.a. w tej sprawie nie występują. Autor skargi kasacyjnej oparł skargę kasacyjną jedynie na podstawie wynikającej z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. czyli zakwestionował tylko przepis prawa materialnego, zarzucając błędną wykładnię art. 14 ust. 3 pkt 3 lit. a ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w zw z §7 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 12 ust. 2 Prawa budowlanego samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, stwierdzane decyzją wydawaną przez organ samorządu zawodowego, zwaną "uprawnieniami budowlanymi", mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją. Pojęcie "odpowiednie wykształcenie techniczne" zatem ma w sprawie o stwierdzenie uprawnień budowlanych zasadnicze znaczenie. Powołany przepis nie precyzuje znaczenia tego pojęcia i dlatego przy jego wykładni wskazane jest uwzględnienie całokształtu przepisów odnoszących się do wykształcenia wymaganego w celu możliwości wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Stosownie do art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, w tym w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych (ust. 1 pkt 4), do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, wymaga ukończenia studiów magisterskich w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności (ust. 3 pkt 3 lit. a). Załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, wydanego na podstawie art. 16 ust. 1 Prawa budowlanego, stanowi, że w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych wykształceniem odpowiednim dla uprawnień budowlanych bez ograniczeń są ukończone studia magisterskie na kierunku inżynieria środowiska. Z przytoczonych uregulowań zatem wynika, że odczytanie znaczenia "odpowiedniego" wykształcenia, o którym mowa w art. 12 ust. 2 Prawa budowlanego, zależne jest od specjalności, których uprawnienia budowlane dotyczą, i zakresu tych uprawnień. W rozpatrywanym przypadku uprawnień budowlanych do kierowania robotami bez ograniczeń w specjalności określonej w art. 14 ust. 1 pkt 4 tej ustawy odpowiednim wykształceniem są ukończone studia magisterskie na kierunku inżynieria środowiska. Powołany na wstępie art. 12 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi przy tym jednoznacznie, że wykształcenie to musi mieć charakter wykształcenia technicznego. Odpowiedzi, jakie wykształcenie należy uznać za techniczne, trzeba poszukiwać na gruncie przepisów o szkolnictwie wyższym, do których odsyła wprost art. 14 Prawa budowlanego (m.in. w ust. 3 pkt 3 lit. a). Ustawa z 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym,wskazywała w art. 2 na dwojakiego rodzaju studia magisterskie: studia magisterskie jako studia drugiego stopnia kończące się uzyskaniem tytułu magistra albo tytułu równorzędnego (art. 2 ust. 1 pkt 8), oraz jednolite studia magisterskie (art. 2 ust. 1 pkt 9) kończące się również uzyskaniem tytułu magistra albo tytułu równorzędnego. W myśl rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 23 lipca 2004r. w sprawie rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie (Dz. U. Nr 182, poz. 1881 ze zm.), wydanego wprawdzie na podstawie art. 149 ust. 2 ustawy z 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym, ale obowiązującego także pod rządami Prawa o szkolnictwie wyższym z 27 lipca 2005r. - na mocy art. 275 ust. 3 tej ustawy tytuł zawodowy magister to tytuł nadawany absolwentom studiów magisterskich na kierunkach: humanistycznych, przyrodniczych, matematyczno-fizycznochemicznych, wychowania fizycznego, ekonomicznych, społecznych i prawnych oraz medycznych, z wyjątkiem kierunku lekarskiego, lekarsko-dentystycznego i kierunków: pielęgniarstwo i położnictwo (§3 pkt 1). Z kolei tytuł magister inżynier to tytuł nadawany absolwentom studiów magisterskich na kierunkach technicznych, z wyjątkiem kierunku architektura i urbanistyka, na kierunkach rolniczych, leśnych, a także na innych kierunkach studiów, jeżeli przedmioty techniczne, rolnicze lub leśne stanowią nie mniej niż 50% ogółu zajęć dydaktycznych przewidzianych w planach studiów i w programach nauczania na tych kierunkach (§ 3 pkt 2). W tym stanie rzeczy to tytuł zawodowy absolwenta studiów magisterskich, wymieniony w dyplomie, wskazuje, czy osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane ma wykształcenie techniczne, tzn. jest absolwentem studiów magisterskich na kierunkach technicznych ewentualnie innych, na których jednak przedmioty techniczne stanowią nie mniej niż 50% ogółu zajęć dydaktycznych przewidzianych w planach studiów i w programach nauczania na tych kierunkach. Dyplom zatem i wskazany w nim tytuł zawodowy nadany absolwentowi stanowi kryterium oceny, czy wykształcenie ma charakter techniczny. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z § 7 ust. 1 powołanego rozporządzenia z 28 kwietnia 2006r. do wniosku o nadanie uprawnień budowlanych należy dołączyć m.in. dyplom ukończenia studiów magisterskich, o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy. Ustęp drugi tego paragrafu zaś wskazuje, że kwalifikowania wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności uprawnień budowlanych dokonuje się przez stwierdzenie zgodności ukończonego kierunku studiów i specjalności potwierdzonych w dyplomie z wymaganym dla danej specjalności uprawnień budowlanych wykształceniem określonym w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia. Zdaniem składu orzekającego, należy uznać, że kwalifikowanie wykształcenia za odpowiednie dla danej specjalności uprawnień budowlanych obejmuje także ocenę na podstawie przedstawionego wyżej kryterium, czy wykazane dyplomem wykształcenie jest wykształceniem technicznym. Jak wynikało z treści dyplomu, który stanowił podstawowy dokument pozwalający na weryfikację posiadanego przez [...] wykształcenia, Skarżąca ukończyła [...] na kierunku ochrona środowiska, nie zaś na kierunkach: inżynieria środowiska, wiertnictwa, nafty i gazu w specjalności z zakresu inżynierii gazowniczej czy inżynieria naftowa i gazownicza. W skardze kasacyjnej zakwestionowano jedynie interpretację przepisów prawa materialnego dokonaną przez organ administracji i zaaprobowaną przez WSA w Warszawie. Sąd I instancji, prawidłowo skontrolował zaskarżoną decyzję, w której właściwie przeprowadzono wykładnię art. 14 ust. 3 pkt 3 lit. a ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w zw z §7 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie, poddanej kontroli instancyjnej, wobec niesformułowania zarzutów procesowych, wykładnia przepisów dokonana przez organy administracji i zaakceptowana przez Sąd I instancji była prawidłowa. Pamiętać bowiem należy, że legitymowanie się odpowiednimi kwalifikacjami zawodowymi, popartymi stosownym wykształceniem wymaganym dla danej specjalności przyznawanej- co ważne- bez ograniczeń-wymaga posiadana kwalifikacji ściśle określonych w przepisach prawa bowiem stanowi to gwarancję profesjonalnego wykonywania nadanych uprawnień. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznając, iż przedmiotowa skarga kasacyjna nie dostarcza uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zawartych w niej żądań, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 205§2 p.p.s.a. Wynagrodzenie pełnomocnika organu w kwocie 180,00 zł ustalono na podstawie §14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 490 z zm.). Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnik skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż art. 209 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Stosownie do §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U z 2013r. poz. 461) pełnomocnik skarżącego powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.