II GSK 1400/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 lutego 2012 r.; sygn. akt VI SO/Wa 14/11 w sprawie z wniosku Z. w K. o wymierzenie organowi grzywny postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić Z. w K. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 7 lutego 2012 r., sygn. akt VI SO/Wa 14/11, odrzucił wniosek Z. w K. o wymierzenie organowi grzywny z art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej: ppsa) za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że pismem z 13 października 2011 r. Z. w K. złożył wniosek o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. grzywny w trybie art. 55 ppsa za nieprzekazanie skargi - odwołania skarżącego z 26 stycznia 2010 r. od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z [...] grudnia 2010 r., w sprawie rozwiązania z dniem 1 stycznia 2010 r. Z. w K., wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że powoływane przez skarżącego pismo z 26 stycznia 2010 r. (nazywane przez stronę "skargą") stanowiło odwołanie wniesione przez skarżącego od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z [...] grudnia 2009 r. W uchwale zawarto pouczenie, że od tego aktu przysługuje odwołanie do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, z którego to prawa skarżący skorzystał wnosząc pismem z 26 stycznia 2010 r. odwołanie. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w wyniku rozpatrzenia odwołania, uchwałą z [...] maja 2010 r. utrzymało w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z [...] grudnia 2009 r. Zdaniem Sądu, skoro powoływane przez skarżącego pismo z 26 stycznia 2010 r. nie stanowiło skargi w rozumieniu art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt ppsa, wniosek skarżącego należało uznać za niedopuszczalny. W ocenie Sądu skoro wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wymieniony w art. 55 § 1 ppsa zdanie pierwsze, jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowe w rozumieniu art. 63 ppsa, to mając na uwadze art. 64 § 3 ppsa, zgodnie z którym do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł o odrzuceniu wniosku. Z. w K. złożył skargę kasacyjną, w której powołując się na art. 174 ppsa zarzucił naruszenie: 1. prawa materialnego, a w szczególności art. 57 § 1 i art. 46 § 1 ppsa, przez błędne przyjęcie, iż pismo skarżącego Z. z 26 stycznia 2010 r. nie stanowiło skargi w rozumieniu powołanych przepisów i wobec tego wniosek skarżącego należało uznać za niedopuszczalny; 2. przepisów postępowania, a w szczególności art. 154 w zw. z art. 54 ppsa, przez przyjęcie, że skoro wniosek o wymierzenie organowi grzywny stanowi odrębne postępowanie sądowe w rozumieniu art. 63 w zw. z art. 64 i art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, to wniosek taki należało odrzucić. W związku z powyższymi zarzutami strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w uzasadnieniu przedstawiając argumentację na ich poparcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł ocenić merytorycznie zasadności podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, gdyż skarżący wniósł błędny środek zaskarżenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 7 lutego 2012 r. Od takiego bowiem rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie, a nie skarga kasacyjna, co wynika z uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08. Stosownie do przepisu art. 269 § 1 ppsa, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis. Uwzględniając zatem art. 269 § 1 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny akceptuje w sprawie poglądy wyrażone w powyższej uchwale (por. postanowienie NSA z 6 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1052/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 7 lutego 2012 r. zostało doręczone stronie skarżącej 17 lutego 2012 r., natomiast skarga kasacyjna została wniesiona 15 marca 2012 r. (data stempla pocztowego). Zatem nawet gdyby uznać pismo skarżącego z 15 marca 2012 r., zatytułowane "skarga kasacyjna", którego treść oparta jest na konstrukcji skargi kasacyjnej i sporządzone, co należy podkreślić, przez profesjonalnego pełnomocnika, za zażalenie, to termin wniesienia pisma spowodowałby również jego odrzucenie, jako wniesionego po upływie terminu przewidzianego do wniesienia zażalenia. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.