II GSK 145/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt III SA/Po 1138/13 w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych oraz zwrócił skarżącemu wpis sądowy od skargi. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III tego Sądu, z dnia 12 sierpnia 2013 r., skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 27 sierpnia 2013 r., jednak skarżący nie uzupełnił wskazanego braku w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie, wskazał, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna w pierwszej kolejności czynić zadość rygorom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Należą do nich wymogi przewidziane w art. 46-47 i art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Braki w tym zakresie mają charakter usuwalny, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla stron, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Dalej Sąd wskazał, że zarządzenie z dnia 12 sierpnia 2013 r. zostało podyktowane tym, że do skargi został załączony jeden jej odpis. Kolejny odpis konieczny był dla uczestnika postępowania - Prokuratora Rejonowego w G., któremu przysługują prawa strony (art. 8 § 1 p.p.s.a.). Pomimo skutecznego doręczenia w dniu 27 sierpnia 2013 r. wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, skarżący nie przedłożył w terminie wymaganego egzemplarza jej odpisu i dlatego Sąd I instancji orzekł powołując w podstawie rozstrzygnięcia art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł R. L., zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w P. – włącznie z orzeczeniem o kosztach postępowania. Postanowieniu zarzucił naruszenie: - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez błędne zastosowanie i uznanie, że skarżącemu doręczone zostało zarządzenie Przewodniczącego wzywające do przedłożenia odpisu skargi, - art. 49 p.p.s.a. poprzez uznanie, że brak odpisu skargi jest brakiem formalnym pisma uniemożliwiającym nadanie biegu złożonemu pismu. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżący nie otrzymał wezwania do złożenia dodatkowego odpisu skargi. W dniu 27 sierpnia 2013 r. istotnie otrzymał korespondencję z Sądu, jednakże jej zawartość stanowiło zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz odpis odpowiedzi na skargę. W treści korespondencji nie było zarządzenia w przedmiocie wezwania do złożenia odpisu skargi. Skarżący przyznał jednocześnie, że podczas odbierania przesyłki z poczty nie porównał zawartości koperty z treścią zwrotnego potwierdzenia odbioru. Ponadto wnoszący skargę kasacyjną zakwestionował przyjęcie, że brak złożenia dodatkowego odpisu skargi jest brakiem uniemożliwiającym nadanie pismu biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że jej autor kwestionuje przede wszystkim przyjęcie przez Sąd I instancji, że stan faktyczny sprawy odpowiada dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Twierdzi bowiem, że w sprawie nieuzupełnienie braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie jej odpisu, nie zostało poprzedzone stosownym wezwaniem. Przechodząc do rozważań na temat prawidłowości postanowienia Sądu I instancji, Naczelny Sąd Administracyjny podziela przedstawione w nim wywody dotyczące zasad usuwania braków formalnych skargi i konsekwencji ich nieusunięcia. Co jednak istotne w sprawie, Sąd I instancji - stwierdzając nieusunięcie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi - oparł się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania (k. 13 akt WSA) przyjmując, że przesyłka ta zawierała oprócz wezwania do uiszczenia wpisu oraz odpisu odpowiedzi na skargę także wezwanie do nadesłania odpisu skargi. Niewątpliwie "zwrotne potwierdzenie odbioru" jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może być jednak podważone, przy czym ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego nie wprowadza ograniczeń, co do środków dowodowych, zmierzających do obalenia domniemania zgodności takich dokumentów z prawdą. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - co do zasady - brak więc przeszkód ku temu, by strona podważała prawdziwość dokumentu także przez złożenie stosownych wyjaśnień. Ocenie podlega zaś wiarygodność takich wyjaśnień. W świetle przytoczonych przez skarżącego okoliczności w skardze kasacyjnej nie jest oczywiste, czy sporna przesyłka oprócz innych pism rzeczywiście zawierała wezwanie do nadesłania odpisu skargi. Bezsporne jest, że do skarżącego skierowana została wyłącznie jedna przesyłka, nie można natomiast ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, czy pracownik sekretariatu umieścił w kopercie wszystkie pisma, które wymienił na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W tej sytuacji kwestię powyższych wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść strony mając na uwadze przede wszystkim zagwarantowane konstytucyjnie prawo do Sądu (art. 45 Konstytucji RP). Jednocześnie należy uznać za chybiony zarzut skargi kasacyjnej, dotyczący mylnego przyjęcia przez Sąd I instancji, że brak odpisu skargi jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej biegu. Zgodnie bowiem z treścią uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Stanowisko zajęte w uchwale wiąże sądy administracyjne (art. 269 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a.