II GSK 1784/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska Sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz (spr.) Sędzia del. WSA Jacek Czaja Protokolant Michał Stępkowski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 sierpnia 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 1629/12 w sprawie ze skargi [...] S.A. w W. na rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od [...] S.A. w W. na rzecz Ministra Rozwoju Regionalnego kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2012 r., o sygn. akt V SA/Wa 1629/12, oddalił skargę [...] S.A. w W. na rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia. I W dniu 29 stycznia 2010 r. [...] Sp. z o.o. w G. w ramach Działania 10.2 Budowa systemów dystrybucji gazu ziemnego na terenach niezgazyfikowanych i modernizacja istniejących sieci dystrybucji Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013, priorytet X Bezpieczeństwo energetyczne, w tym dywersyfikacja źródeł energii, konkursu nr 1/POIiŚ/10.2/2009, złożyła do Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie wiosek o dofinansowanie projektu o nazwie "[...]". Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. Instytut Nafty i Gazu przesłał wnioskodawcy wstępne potwierdzenie kwalifikowalności projektu. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2010 r. poinformował skarżącą, iż w dniu 1 czerwca 2010 r. zakończyła się z wynikiem pozytywnym ocena merytoryczna I stopnia wniosku. Jednocześnie spółka została wezwana do określenia terminu przygotowania dokumentacji niezbędnej do przeprowadzenia oceny merytorycznej II stopnia, przy czym termin ten nie mógł być dłuższy niż 12 miesięcy od daty zakończenia naboru wniosków w konkursie, tj. do dnia 29 stycznia 2011 r. W dniu 28 stycznia 2011 r. spółka złożyła w Instytucie Nafty i Gazu w Krakowie uzupełniony wniosek o dofinansowanie projektu o nazwie "[...]". Pismem z dnia [...] marca 2011 r., Instytut poinformował spółkę, iż wniosek o dofinansowanie projektu został poddany ocenie merytorycznej II stopnia. W jej wyniku sformułowano uwagi, do których spółka miała się odnieść w terminie 10 dni roboczych. W dniu 31 marca 2011 r. [...] ustosunkowała się do otrzymanych uwag wniosku oraz przedłożyła uzupełnioną dokumentację projektu. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. Instytut Nafty i Gazu poinformował, że w dniu 2 maja 2011 r. została zakończona z wynikiem negatywnym ocena merytoryczna II stopnia wniosku. W jej wyniku Zespół ds. oceny projektów konkursowych stwierdził, że projekt nie spełnia następujących kryteriów oceny: Poprawność analizy finansowej i ekonomicznej; Spójność informacji zawartych we wniosku i załącznikach do wniosku; Wykonalność finansowa; Gotowość techniczna projektu do realizacji na poziomie wymaganym dla danego priorytetu/działania POIiŚ; Kompletność dokumentacji aplikacyjnej: wniosku i załączników. W związku z informacjami przekazanymi w ramach uzupełnienia dokumentów, związanymi między innymi ze zmianą sposobu finansowania projektu oraz zmian organizacyjnych spółki, powrócono do oceny projektu w zakresie kryterium formalnego Kwalifikowalność wydatków oraz ocena wykonalności pod kątem pomocy publicznej. Ocena kryterium zakończona została wynikiem negatywnym. Spółka [...] złożyła protest od wyników oceny w zakresie nieuwzględnienia spełnienia kwestionowanych kryteriów. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. Instytut Nafty i Gazu poinformował skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Za niezasadne uznano bowiem zarzuty, co do oceny kryteriów: Wykonalność finansowa, Gotowość techniczna projektu do realizacji na poziomie wymaganym dla danego priorytetu/działania POJS, Kompletność dokumentacji aplikacyjnej: wniosku i załączników. Od powyższej oceny protestu spółka odwołała się do Instytucji Zarządzającej Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, zwracając się o ponowne rozpatrzenie kwestii będących przedmiotem protestu. Ponadto spółka zarzuciła, że termin przygotowania dokumentacji niezbędnej do oceny merytorycznej II stopnia na 12 miesięcy od daty zakończenia naboru konkursu (§ 12 pkt 52 Regulaminu konkursu), jest terminem sprawiającym ogromne trudności w jego zachowaniu. Pismem z dnia [...] września 2011 r. Minister Rozwoju Regionalnego rozstrzygnął negatywnie odwołanie. W ocenie Instytucji Zarządzającej ocena kryterium merytorycznego II stopnia - Wykonalność finansowa projektu - przeprowadzona została w sposób nieprawidłowy i w tym zakresie odwołanie było zasadne. W zakresie pozostałej oceny kryteriów, odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Minister uznał, że nawet w sytuacji, gdyby wskazane przez wnioskodawcę opóźnienie nie wystąpiło, to zgodnie z informacjami podanymi w środkach odwoławczych, postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę rozpoczęłoby się w dniu 12 stycznia 2011 r., a zatem 17 dni przed ostatecznym terminem uzupełnienia wniosku, co także nie dawałoby gwarancji, iż decyzja zostanie wydana przed upływem jej uzupełnienia. W dalszej części pisma zwrócono uwagę, że w sprawie istotne znaczenie miało określenie końcowej daty na uzupełnienie materiałów konkursowych. Z ogłoszenia o konkursie i § 12 pkt 52 Regulaminu konkursu wynikało, że uzupełnianie wniosków o dofinansowanie było możliwe do dnia 29 stycznia 2011 r. Stąd ocena wniosku dokonana na ten dzień wypadła negatywnie. Spółka zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., wnosząc o jego uchylenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 2093/11 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Ministrowi Rozwoju Regionalnego. WSA uznał, że w sprawie zastosowanie miało zdanie 2 pkt 115A Załącznika nr 2 do Szczegółowego Opisu Priorytetów POliŚ, dalej "System oceny", więc skarga w tym zakresie była zasadna. Skarżąca niezwłocznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która stała się ostateczna w dniu 11 stycznia 2011 r., w dniu 12 stycznia 2011 r. zwróciła się o wydanie przez Starostę Powiatowego w M. pozwolenia na budowę. Sąd nie dopatrzył się zwłoki w postępowaniu spółki. Starosta Powiatowy w M. stosowną decyzję wydał w dniu [...] lutego 2011 r., co w przypadku obowiązku zawiadomienia innych stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 3 k.p.a.) i obowiązku ich zawiadomienia o treści art. 10 k.p.a., WSA uznał za bardzo szybkie załatwienie sprawy pozwolenia, której ze względu na treść powołanych wyżej przepisów nie można było załatwić niezwłocznie. Wobec tego Sąd stwierdził zasadność zastosowania terminu miesięcznego, o którym mowa w art. 35 k.p.a. Z nieznacznym przekroczeniem tego terminu (bo po dniu [...] lutego 2011 r.) zostało wydane pozwolenie na budowę przez Starostę M. W tej więc sytuacji według Sądu powinno mieć zastosowanie zdanie 2 pkt 115A Systemu oceny, gdyż nastąpił uzasadniony przypadek przedłożenia dokumentu uzyskanego po dniu zakończenia składania wniosków i to od innego organu, a skarżąca dołożyła należytej staranności występując odpowiednio wcześniej o jego uzyskanie, po zakończeniu innych postępowań administracyjnych umożliwiających ubieganie się o wydanie pozwolenia na budowę. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.zaskarżył skargą kasacyjną Minister Rozwoju Regionalnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 586/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. NSA wskazał, że Sąd I instancji przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, ograniczył się tylko do bardzo lakonicznej prezentacji składanych przez spółkę wniosków i pism oraz pism kierowanych do niej przez jednostki oceniające. W szczególności Sąd I instancji nie przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ustalonego przez oceniające podmioty przebiegu czynności związanych z uzyskaniem przez skarżącą wymaganych warunkami konkursu dokumentów, a także jakie okoliczności i przyczyny były powoływane przez skarżącą na usprawiedliwienie powstałego opóźnienia w uzyskaniu wymaganego dokumentu. NSA podkreślił, że powyższe nieprawidłowości Sądu I instancji mają istotne znaczenie dla wyniku postępowania, zważywszy, że istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy w okolicznościach, które wystąpiły w niniejszej sprawie, zachodziły podstawy do zastosowania regulacji przewidzianej w pkt 115A zdanie 2 Systemu oceny. Zatem szczegółowe (dokładne) przedstawienie okoliczności faktycznych związanych z przebiegiem procesu organizacyjnego zmierzającego do przygotowania dokumentacji konkretnego projektu ma istotne znaczenie dla oceny, czy w tych okolicznościach sprawy można mówić o "szczególnie uzasadnionym przypadku" w rozumieniu pkt 115A zdanie 2 Systemu oceny. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji nie odniósł się bowiem do okoliczności wynikających z uzasadnienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a mianowicie tego, że jej wydanie wymagało uprzednio uzyskania uzgodnień z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w B. oraz opinii Wojewódzkich Inspektorów Sanitarnych w O. i B. Sąd nie analizował, w jakich terminach powyższe czynności były podejmowane przez RDOŚ w O. oraz organy, do których się zwracał o wydanie uzgodnień i opinii. Wprawdzie Sąd I instancji słusznie zauważył, że wystąpienie przez skarżącą z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę mogło mieć miejsce dopiero po zakończeniu postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż wynika to z art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), jednak nie uwzględnił w swej ocenie dotyczącej terminowości wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach regulacji zawartych w art. 33 ust. 1 i art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), z których chociażby wynika to, że organ ten zobowiązany był do zapewnienia społeczeństwu udziału w toczącym się postępowaniu poprzez podanie do publicznej wiadomości wniosku i raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, które w terminie 21 dni od dnia podania informacji do publicznej wiadomości mogło składać wnioski i uwagi. NSA wskazał ponadto, że zarówno w ocenie stopnia należytej staranności skarżącej, jak i przyczyn niezależnych od wnioskodawcy do otrzymania dokumentu, jako przesłanek szczególnie uzasadnionego przypadku, kwestią rozstrzygającą jest nie tyle data wystąpienia przez skarżącą z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, lecz data, w jakiej beneficjent rozpoczął starania o pozyskanie dokumentów niezbędnych do skutecznego ubiegania się o decyzję o pozwoleniu na budowę. Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1629/12 oddalił skargę. Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z Regulaminem konkursu (§12 pkt 52) uzupełnianie dokumentów było możliwe tylko do dnia 29 stycznia 2011 r., a strona nie dochowała tego terminu. Wobec tego należało rozważyć czy w sprawie wystąpiły przesłanki do zastosowania regulacji przewidzianej w punkcie 115A zdanie drugie Sytemu oceny, tj. czy można dopuścić przedłożenie przez stronę decyzji o pozwoleniu na budowę odcinka gazociągu wydanej dnia [...] lutego 2011 r. Sąd podkreślił, że dla możliwości zastosowania tego przepisu musi zostać spełnione łącznie pięć przesłanek, tj.: 1) przypadek musi być szczególnie uzasadniony; 2) dokument musi być uzyskany od innego organu; 3) wnioskodawca musi dołożyć należytej staranności; 4) wnioskodawca musi odpowiednio wcześnie wystąpić o uzyskanie dokumentu; 5) nieuzyskanie na czas dokumentu musi być niezależne od strony. WSA uznał, że w oparciu o ustalony w sprawie stan faktyczny wystąpiły tylko dwie przesłanki wskazane w punkcie 115A zdanie 2 Sytemu oceny, tj. przesłanka druga (dokument musi być uzyskany od innego organu) i trzecia (wnioskodawca musi dołożyć należytej staranności). W tym kontekście Sąd I instancji wskazał, że dokument, który nie został przez stronę złożony w terminie, to pozwolenie na budowę części gazociągu, które wydane zostało przez Starostę M., czyli przez inny organ. Poza tym materiał sprawy nie daje podstaw do przypisania stronie braku staranności w działaniu. Skala projektu była niewątpliwie znacząca pod względem organizacyjnym, technicznym i prawnym, a ilość dokumentów, które strona musiała uzyskać oraz badań z zakresu ochrony środowiska, które należało przeprowadzić przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach była niewątpliwie bardzo duża. Sąd I instancji przypomniał, że zgodnie z interpretacją przepisu punktu 115A Sytemu oceny przedstawioną przez NSA należało ocenić nie tylko, czy odpowiednio wcześnie wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę, ale również czy odpowiednio wcześnie wystąpił o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, która była niezbędna do wszczęcia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Sąd stwierdził, że odnoszące się do terminu złożenia wniosku sformułowanie "odpowiednio wcześnie" nie może być rozumiane jako złożenie wniosku w ostatniej chwili dającej znikomą szansę na uzyskanie decyzji w zaplanowanym przez stronę terminie i to przy założeniu, że każdy z organów biorących udział w postępowaniu będzie działał niezwłocznie. Wskazówkę dla interpretacji pojęcia "dostatecznie wcześnie" daje zapis punktu 115A Sytemu oceny odwołując się do pojęcia bezczynności organu. WSA uznał, że odpowiednio wcześnie, to z takim wyprzedzeniem, by organ orzekający w sprawie skomplikowanej, a z taką mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, mógł rozpoznać sprawę zgodnie z terminami określonymi w k.p.a. i innych ustawach z uwzględnieniem obowiązku dokonywania uzgodnień z innymi organami, uzyskiwania stanowiska innych organów dokonywania powiadomień przez obwieszczenia, tam gdzie jest taki ustawowy wymóg, z uwzględnieniem tego, że doręczenie powiadomień stronom postępowania oraz doręczenie decyzji za pośrednictwem poczty trwa kilka dni i wreszcie z uwzględnieniem tego, że w toku postępowania inne strony mogą składać odwołania od decyzji. Z odpowiednim wyprzedzeniem w rozpoznanej sprawie, to ponadto z takim wyprzedzeniem, które uwzględnia konieczność wydawania kolejnych decyzji po uprzednim wydaniu decyzji przez inne organy i po uzyskaniu przez nie statusu decyzji ostatecznych. Według Sądu I instancji wszystkie postępowania administracyjne prowadzone w rozpoznawanej sprawie mogą zostać uznane za skomplikowane, niektóre wymagały uzyskania stanowiska innych organów, powiadamiania wielu uczestników, dwa postępowania wymagały powiadamiania przez obwieszczenia. Jednakże wszystkie organy administracji orzekające lub wypowiadające się w sprawach robiły to bez zbędnej zwłoki lub nawet niezwłocznie. Przebieg postępowań administracyjnych poprzedzających uzyskanie przez stronę decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu, pomimo sprawnego działania organów administracji nie doprowadził do uzyskania przez stronę pozwolenia na budowę w terminie zakreślonym w konkursie. Ocena tych postępowań pod kątem terminów dokonywania czynności doprowadził Sąd I instancji do wniosku, że strona nie uzyskała decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu w oczekiwanym terminie, ponieważ nie wystąpiła odpowiednio wcześnie z wnioskiem o wszczęcie postępowania o wydanie decyzji środowiskowej. WSA nie stwierdził, aby w rozpoznanej sprawie wystąpił szczególny przypadek usprawiedliwiający złożenie dokumentu wydanego po terminie składania kompletnych wniosków. Za szczególny przypadek nie może być w ocenie WSA uznany sam fakt złożenia przez stronę wniosku na realizację projektu, którego przygotowanie wymaga uzyskania wielu dokumentów, wykonania opracowań i uzyskania kilku decyzji administracyjnych. Zdaniem Sądu I instancji przyczyną, dla której strona nie uzyskała pozwolenia na budowę w wymaganym w konkursie terminie był fakt, że obiektywnie wystąpiła za późno z wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej. II Strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej "p.p.s.a." w zw. z art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej "u.z.p.p.r." zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. oraz art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), dalej "p.u.s.a." i art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a w zw. z pkt 115A zdanie 2 Systemu oceny, poprzez błędne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania punkt 115A zdanie 2 Systemu oceny, dający skarżącej możliwość uzupełnienia wniosku o dofinansowanie o decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu, ponieważ w przedmiotowej sprawie: 1) nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, 2) skarżąca nie wystąpiła odpowiednio wcześnie o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu, 3) uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu było zależne od skarżącej, gdy jednocześnie Sąd I instancji stwierdza, że skarżącej nie można przypisać braku staranności w działaniu w sprawie oraz, że jest wysoce prawdopodobne, że skarżąca nie była w stanie wcześniej uzyskać wszystkich materiałów niezbędnych do znacznie wcześniejszego wystąpienia z wnioskiem. W rezultacie rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zostało wydane z naruszeniem reguł logicznego rozumowania, ponadto jest sprzeczne wewnętrznie, brak w nim spójności pomiędzy wywiedzionymi wnioskami, a ich uzasadnieniem, co w konsekwencji prowadzi do nieprawidłowego ustalenia stanu sprawy i jej dowolnej oceny. Jak podnosi skarga kasacyjna, do oceny wniosku o dofinansowanie projektu powinno mieć zastosowanie zdanie 2 pkt 115A Systemu oceny, gdyż właśnie nastąpił uzasadniony szczególny przypadek uzasadniający przedłożenie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu, uzyskanej po dniu zakończenia składania wniosków, a skarżąca dołożyła należytej staranności występując odpowiednio wcześniej o jej uzyskanie, po zakończeniu szeregu innych postępowań administracyjnych umożliwiających ubieganie się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenie projektu. W tym kontekście kasator podkreślił, że procedury pozyskiwania zezwoleń budowlanych w branży gazowej nie są zsynchronizowane z terminami i harmonogramami konkursu. Dlatego postawienie zarzutu, że zbyt późno spółka podjęła działania jest nietrafne, zwłaszcza mając na uwadze złożoność projektu jaki skarżąca przedstawiła na opracowanie szczególnej dokumentacji. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Rozwoju Regionalnego wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jako niezasadna podlega oddaleniu. W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art.174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art.183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do rozważenia, czy w sytuacji, gdy skarżąca jako wnioskodawca nie dochowała terminu złożenia dokumentacji niezbędnej do oceny merytorycznej II stopnia, określonego w § 12 pkt 52 Regulaminu konkursu, tj. do dnia 29 stycznia 2011 r., można to uznać za szczególnie uzasadniony przypadek, o którym stanowi pkt 115A zdanie 2 Systemu oceny, uzasadniający przedłożenie dokumentu uzyskanego po upływie terminu określonego w Regulaminie konkursu, tj. po dniu 29 stycznia 2011 r. Zatem, czy zachodziły podstawy do zastosowania regulacji przewidzianej w pkt 115A zdanie 2 Systemu oceny, na który powoływała się skarżąca wraz ze złożeniem dokumentu, tj. decyzji Starosty M. z dnia [...] lutego 2011 r. o zatwierdzeniu projektu technicznego i udzieleniu pozwolenia na budowę, uzyskanego po terminie wyznaczonym do uzupełnienia dokumentacji. Na wstępie należy podkreślić, że Sąd I instancji ponownie rozstrzygający sprawę związany był wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 586/12 uchylającym wyrok WSA w W. z dnia 24 lutego 2012 r. o sygn. akt V SA/Wa 2093/11. W tym kontekście Sąd w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie uznał, że Sąd I instancji poddał analizie wszystkie okoliczności stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy wskazane w ww. wyroku NSA, które były istotne dla rozważenia, czy w rozpoznawanej sprawie zachodził szczególnie uzasadniony przypadek, o którym stanowi pkt 115A zdanie 2 Systemu oceny. W szczególności Sąd I instancji odniósł się szeroko do rozstrzygającej w sprawie kwestii ustalenia daty, w jakiej skarżąca rozpoczęła starania o uzyskanie dokumentów niezbędnych do skutecznego ubiegania się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, nie zaś jedynie daty wystąpienia przez skarżącą z wnioskiem o wydanie tego pozwolenia. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji zgodnie z którym w rozpoznanej sprawie nie wystąpił szczególny przypadek usprawiedliwiający złożenie dokumentu wydanego po terminie składania kompletnych wniosków. Takim przypadkiem nie jest bowiem sytuacja w której skarżąca nie uzyskała decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu w oczekiwanym terminie, z uwagi na fakt, że nie wystąpiła odpowiednio wcześnie z wnioskiem o wszczęcie postępowania o wydanie decyzji środowiskowej. Zatem skarżąca nie uzyskała pozwolenia na budowę w wymaganym w konkursie terminie, ponieważ obiektywnie za późno wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej. Stosownie do § 12 pkt 52 Regulaminu konkursu wnioskodawca, którego projekt znalazł się na liście rankingowej jako projekt podstawowy, zobowiązany jest do złożenia deklaracji, w której określa termin przygotowania dokumentacji niezbędnej do oceny merytorycznej II stopnia, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od daty zakończenia naboru wniosków w danym konkursie. Tym samym ostateczny termin złożenia pełnej dokumentacji projektu został określony dla konkursu, którego dotyczy niniejsze postępowanie na dzień 29 stycznia 2011 r. Bezsporny w rozpoznawanej sprawie jest fakt, że skarżąca nie dochowała tego terminu, a zatem należało rozważyć, czy w sprawie wystąpiły przesłanki do zastosowania regulacji przewidzianej w punkcie 115A zdanie 2 Sytemu oceny, tj. czy można dopuścić przedłożenie przez skarżącą decyzji o pozwoleniu na budowę odcinka gazociągu wydanej przez Starostę M. dnia [...] lutego 2011 r., a więc po upływie terminu na uzupełnienie dokumentów. Punkt 115A zdanie 2 Sytemu oceny przewiduje, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest przedłożenie dokumentu uzyskanego po dniu składania wniosków, o ile dokument jest uzyskany od innego organu, a wnioskodawca dołożył należytej staranności występując odpowiednio wcześniej o jego uzyskanie i z przyczyn niezależnych nie otrzymał go na czas (np. z powodu bezczynności organu). Dla zastosowania punktu 115A zdanie 2 Systemu oceny w stosunku do skarżącej powinny być spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) przypadek musi być szczególnie uzasadniony; 2) dokument powinien być uzyskany od innego organu; 3) wnioskodawca dołożył należytej staranności występując odpowiednio wcześniej o jego uzyskanie; 4) nieuzyskanie na czas dokumentu przez wnioskodawcę musi nastąpić z przyczyn od niego niezależnych (np. z powodu bezczynności organu). Podkreślenia wymaga, że wszystkie postępowania administracyjne prowadzone w rozpoznawanej sprawie mogą zostać uznane za skomplikowane, niektóre wymagały uzyskania stanowiska innych organów, powiadamiania wielu uczestników, przy czym dwa postępowania wymagały powiadamiania przez obwieszczenia. Jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, wszystkie organy administracji orzekające lub wypowiadające się w poszczególnych sprawach czyniły to bez zbędnej zwłoki lub nawet niezwłocznie. Nie ulega wątpliwości, iż żadnemu organowi wydającemu decyzje w rozpoznawanej sprawie nie można przypisać bezczynności, czego autor skargi kasacyjnej nie kwestionował. Skarżąca powinna mieć świadomość faktu, iż niezwykle długi jest proces wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a z akt sprawy wynika, iż skarżąca wystąpiła z wnioskiem do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. zbyt późno, bo 26 października 2010 r., co doprowadziło do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę po dniu 29 stycznia 2011 r. Z uwagi na to, że inwestycja miała być prowadzona w województwie warmińsko-mazurskim i w województwie podlaskim postępowanie w sprawie było prowadzone w porozumieniu z RDOŚ w B. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O. pismem z dnia [...] listopada 2010 r. wystąpił do RDOŚ w B. o wydanie opinii o wskazanie warunków realizacji przedsięwzięcia w części dotyczącej woj. podlaskiego. Równocześnie RDOŚ w O. wykonując obowiązek podania do publicznej wiadomości informacji i prowadzenia postępowania z udziałem społeczeństwa, stosownie do art. 33 ust. 1 i art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) dnia 4 listopada 2010 r. wydał obwieszczenie, którym powiadomił o wniosku spółki oraz o możliwości zapoznania się z dokumentami, a także składania uwag i wniosków w terminie 21 dni – stosownie do art. 33 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy. Strony postępowania - jak wynika z uzasadnienia decyzji - zostały o jego wszczęciu powiadomione obwieszczeniem z dnia 4 listopada 2010 r. wydanym na podstawie art. 49 k.p.a. w zw. z art. 74 ust.3 ww. ustawy o udostępnianiu informacji. Pismem z dnia 4 listopada 2010 r. RDOŚ w O. wystąpił również stosownie do art.77 ust.1 pkt 2 i 78 ust.1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (PWIS) w O. oraz do PWIS w B. o opinię dla planowanego przedsięwzięcia. PWIS w B. zajął stanowisko pismami z dnia [...] listopada 2010 r. i z dnia [...] grudnia 2010 r. PWIS w O. wydał opinię sanitarną dnia [...] listopada 2010 r. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana przez RDOŚ w O. dnia [...] grudnia 2010 r. Strony zostały powiadomione o wydaniu decyzji w drodze obwieszczenia z dnia 6 grudnia 2010 r. Stosownie do art. 49 k.p.a. zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Oznacza to, że strony postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należało uznać za powiadomione o wydaniu decyzji dnia [...] grudnia 2010 r. Od tej daty płynął czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji. Po upływie czternastu dni, tj. 5 stycznia 2011 r. decyzja stała się decyzją ostateczną, z akt sprawy nie wynika bowiem, aby wniesiono od niej odwołanie. Nie oznacza to, że dnia 5 stycznia 2011 r., można było stwierdzić, że decyzja jest ostateczna, organ orzekający przed potwierdzeniem, że decyzja jest ostateczna musiał liczyć się z możliwością wniesienia odwołań za pośrednictwem poczty. Zatem, nie można było stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze szczególnym przypadkiem, o którym stanowi pkt 115A zdanie 2 Systemu oceny, bowiem skarżąca nie dołożyła należytej staranności, by wystąpić odpowiednio wcześniej o uzyskanie decyzji środowiskowych, które były wymagane – stosownie do art. 35 ust. 1 pkt ustawy Prawo budowlane – do wydania pozwolenia na budowę. Z uwagi na powyższe, należy uznać za niezasadne sformułowane w petitum skargi kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. i art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z pkt 115A zdanie 2 Systemu oceny poprzez błędne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania pkt 115A zdanie 2 Systemu oceny, dający skarżącej możliwość uzupełnienia wniosku o dofinansowanie o decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu. Za całkowicie bezzasadny należy uznać również zarzut naruszenia art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Przepis ten dotyczy bowiem terminu i sposobu wnoszenia skargi przez wnioskodawcę. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego na podstawie art. 184 p.p.s.a. podlega ona oddaleniu. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.