II GSK 2045/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 stycznia 2013 r.; sygn. akt VII SA/Wa 1763/12 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2012 r.; znak [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na umieszczenie tablicy reklamowej postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem z 9 stycznia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1763/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę J. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] maja 2012 r., w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na umieszczenie tablicy reklamowej. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, J. S. m.in. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że realizacja wydanej decyzji spowoduje nieodwracalny dla niego skutek, polegający na wszczęciu postępowania zmierzającego do usunięcia, a tym samym zniszczenia zamontowanej tablicy reklamowej oraz obciążenia go kosztami tego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ogranicza jednakże możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w tym przepisie. Obowiązkiem strony jest więc wskazanie okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek. Innymi słowy, uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ppsa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, o którym mowa w przepisie art. 61 § 3 ppsa oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich przypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 7 lutego 2012 r.; sygn. akt II OZ 51/12; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący skoncentrował się na wskazaniu i uargumentowaniu zarzutów uzasadniających uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2013 r., oddalającego jego skargę, wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji traktując marginalnie. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sprowadza się do tezy, że w przypadku jej wykonania, organ postanowi wszcząć postępowanie mające na celu usunięcie zamontowanej reklamy, co wiązać się będzie dla skarżącego z kosztami takiego postępowania. Przedstawiona argumentacja na poparcie tezy o negatywnych skutkach odmowy wstrzymania wykonania decyzji nie jest dostateczna. Dla wykazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 nie jest wystarczającym sam wywód strony, dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Lakoniczne uzasadnienie wniosku skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wszczęcie przez organ postępowania, mającego na celu usunięcie reklamy, a nawet związane z tym koszty administracyjne nie stanowią zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody, a także powstałe skutki nie mają charakteru nieodwracalnego, bowiem w przypadku korzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, będzie on mógł bez przeszkód ponownie zamontować reklamę w dotychczasowym miejscu. Stwierdzić w tej sytuacji należy, że J. S. w sposób wystarczający nie wykazał, iż zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania wobec niego ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.