II GSK 2188/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz (spr.) Sędziowie NSA Tadeusz Cysek Marzenna Zielińska Protokolant Nina Szyller po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 541/13 w sprawie ze skargi W. s.c. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Zarządu Województwa M. 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych na rzecz W. s.c. tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę T. spółki cywilnej W. P. i B. P. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten Zarząd Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy: T. spółka cywilna W. P. i B.P. działając w ramach M. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 (Oś Priorytetowa II: Gospodarka regionalnej szansy, Działanie 2.1: "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw" Schemat A: "Bezpośrednie wsparcie inwestycji MŚP") złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "T. – nowe oblicze produkcji, serwisu i obsługi klienta". Dyrektor M. Centrum Przedsiębiorczości pismem z [...] lipca 2012 r. poinformował spółkę, że jej projekt nie spełnia kryterium formalnego jakim jest kwalifikowalność projektu z załącznika nr 4 do Uszczegółowienia [...] Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013, w związku z czym projekt został odrzucony na etapie I oceny formalnej. Zgodnie z postanowieniami Regulaminu konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów mikroprzedsiębiorstw ze środków MRPO na lata 2007 – 2013, Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach MRPO na lata 2007 - 2013 oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz.U. 239 poz. 1599), terminem rozpoczęcia kwalifikowalności wydatków jest dzień złożenia wniosku o dofinansowanie projektu. Jednakże wszystkie wydatki w ramach kategorii "wkład niepieniężny" zostały przez spółkę poniesione przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie, czego potwierdzeniem są akty notarialne oraz faktury zakupu dołączone do dokumentacji aplikacyjnej". W związku z powyższym Zarząd uznał, że wydatków należących do kategorii "Wkład niepieniężny" o wartość 697 250,49 zł nie można uznać za "koszty kwalifikowane projektu". Organ wskazał ponadto, że zgodnie z § 14 pkt 3 Regulaminu konkursu ze środków M. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013 nie mogą być wspierane mikroprzedsiębiorstwa, które mają możliwość uzyskania komplementarnego wparcia w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (PROW). Dodatkowo zgodnie z § 16 pkt 7 lit. f) Regulaminu konkursu, ze wsparcia w ramach konkursu wyłączone są projekty mikroprzedsiębiorstw kwalifikujące się zgodnie z Linią demarkacyjną pomiędzy Programami Operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej (dalej Linia demarkacyjna) do innych programów operacyjnych. Wnioskodawca nie spełnił także kryterium dotyczącego poziomu dofinansowania projektu (§ 18 pkt 4 i 5 Regulaminu konkursu). Nadto wszystkie kody PKD, z którymi jest związany projekt, wymienione przez wnioskodawcę w pkt B.1 BP, ujęte zostały w wykazie kodów PKD, w zakresie których może być przyznana pomoc w ramach PROW. W związku z powyższym organ uznał, że wnioskodawca nie spełnia żadnego z trzech kryteriów kwalifikujących do wsparcia w ramach MRPO, które wymienia linia demarkacyjna, zatem nie może uzyskać wsparcia w ramach konkursu. T. spółka cywilna W. P., B. P. wniosła protest podnosząc zarzut niekwalifikowaności wkładu własnego niepieniężnego, zarzut niezgodności z Linią demarkacyjną MRPO/PROW oraz zarzut ujęcia w wydatkach na promocję projektu wydatków niekwalifikowanych. Zarząd Województwa M. pismem z [...] sierpnia 2012 r. poinformował skarżącą spółkę, że protestu nie uwzględniono. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W. P. i B. P. zarzucili Zarządowi Województwa, że wniesiony przez nich protest nie został prawidłowo rozpatrzony, wnieśli o uwzględnienie skargi i w konsekwencji przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymali i rozszerzyli podnoszone uprzednio w proteście argumenty. Wyrokiem z 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę tę oddalił. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd podał, że zgodnie z § 17 pkt 1 lit. a) Regulaminu konkursu, wydatki w projekcie w odniesieniu do których obliczane będzie dofinansowanie muszą zostać poniesione przez wnioskodawcę w okresie realizacji projektu, przy czym nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku o pomoc. Nadto, jak wynika z pkt 9.4 lit. a) Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013, w przypadku projektów objętych pomocą na zasadzie de minimis, terminem rozpoczęcia kwalifikowalności wydatków jest dzień złożenia wniosku o dofinansowanie projektu. W przedmiotowej sprawie sporne elementy projektu, a to: nieruchomości, roboty budowlane, pojazdy mechaniczne i inne sprzęty (magazynowe, produkcyjne i biurowe) oraz sieć komputerowa i oprogramowanie sieciowe, miały miejsce przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie. Zatem w toku oceny formalnej IOK prawidłowo ustaliła, że wkład niepieniężny o wartości 697 250,49 zł należy do grupy wydatków niekwalifikowanych. Sąd podzielił stanowisko skarżących, że IOK ograniczyło się jedynie do wskazania, które wydatki uznała za niekwalifikowalne, natomiast nie uzasadniała swojego stanowiska. Błąd ten nie miał jednak wpływu na rozstrzygniecie sprawy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli W. P. i B. P., wnosząc o uchylenie tego orzeczenia w całości i stwierdzenie, że ocena ich projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 286/13, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w sytuacji, gdy Regulamin konkursu przewiduje dwa rodzaje wydatków, kwestią zasadniczą z punktu widzenia zasady, o której mowa w art. 26 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. 2009, nr 84, poz.712, dalej "u.z.p.p.r.") jest na tyle czytelne ich zdefiniowanie i rozdzielenie, ażeby ewentualna odmowa zaliczenia wydatku do jednej z grup wydatków kwalifikowanych mogła być weryfikowalna. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż Sąd ponownie rozpatrując sprawę oceni prawidłowość uznania projektu za niekwalifikowalny ze względu na odmowę zakwalifikowania wydatków w postaci wkładu rzeczowego. W szczególności podda ocenie pogląd rozpatrującego protest Zarządu Województwa M. co do niekwalifikowaności wnioskowanych przez skarżących wydatków na wkład rzeczowy, biorąc pod uwagę obowiązujące w dacie ogłoszenia konkursu zasady, również zawarte w części II Podręcznika. Sąd zwróci uwagę na sposób dokumentowania wkładu rzeczowego z uwzględnieniem możliwości przewidzianej ostatnim zdaniem pkt 5.9 lit. f) Podręcznika i oceni czy tego rodzaju zapis nie narusza zasady przyjętej art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ponownie rozpatrując sprawę podkreślił, że pojecie wydatku kwalifikowanego zostało wyjaśnione w § 5 ust. 22 Regulaminu konkursu. Zgodnie z tą definicją przez wydatek kwalifikowany należy rozumieć wydatek lub koszt poniesiony przez beneficjenta w związku z realizacją projektu w ramach MRPO. Zgodnie natomiast z § 17 ust. 1 lit. a Regulaminu konkursu wydatki w projekcie w odniesieniu do których obliczane będzie dofinansowanie muszą zostać poniesione przez wnioskodawcę w okresie realizacji projektu, przy czym nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku o pomoc. Pojęcie poniesienia wydatku kwalifikowanego w postaci wkładu niepieniężnego wyjaśnia pkt 8.4. Podręcznika kwalifikowania wydatków (...) stanowiąc, że wydatek kwalifikowany polegający na wniesieniu wkładu niepieniężnego uważa się za poniesiony, jeśli wkład został faktycznie wniesiony. Za datę poniesienia wydatku przyjmuje się, w przypadku wkładu rzeczowego, datę faktycznego wniesienia wkładu (pkt 9.7. Podręcznika). Z zestawienia tych przepisów wynika, że zarówno Regulamin konkursu jak i zapisy zawarte w Podręczniku rozróżniają pojęcie poniesienia wydatku i wniesienia wkładu niepieniężnego. Innymi słowy można powiedzieć, że wkład niepieniężny uważa się za faktycznie wniesiony do projektu w okresie kwalifikowalności, to znaczy nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku o dofinansowanie i wtedy może zostać objęty on dofinansowaniem. Datą poniesienia wkładu niepieniężnego jest więc data faktycznego wniesienia tegoż wkładu do projektu. Zatem momentu poniesienia wydatku nie można utożsamiać z chwilą kupna i zapłaty za środki trwałe lub usługi mające stanowić wkład niepieniężny. Przedstawiając faktury skarżący potwierdzili jedynie, że zapłacili za elementy wkładu niepieniężnego przed dniem złożenia wniosku, ale wkład ten mógł zostać wniesiony do projektu dopiero z chwilą rozpoczęcia jego realizacji, czyli już po złożeniu wniosku o dofinansowanie. Należy podzielić rozumowanie strony skarżącej, że Podręcznik kwalifikowania wydatków definiuje pięć kategorii wydatków, dla których data poniesienia wydatku nie jest tożsama z datą zapłaty za zakupioną rzecz lub usługę. I właśnie wkład niepieniężny stanowi jedną z tych kategorii. W związku powyższym Sąd stwierdził, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Zarząd Województwa M. – Instytucja Zarządzająca [...] Regionalnym Programem Operacyjnym zaskarżył powyższy wyrok wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu wyrokowi, stosownie do art.174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 1270, dalej "p.p.s.a.") strona skarżąca kasacyjnie zarzuciła: a. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art.30 c ust.3 pkt 1 u.z.p.p.r., polegające na stwierdzeniu, że ocena formalna projektu pn. "T.– nowe oblicze produkcji, serwisu i obsługi klienta" została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa M. – Instytucja Zarządzająca [...] Regionalnym Programem Operacyjnym, w sytuacji gdy przy ocenie projektu i rozpatrywaniu złożonego protest nie naruszono żadnych przepisów prawa, w szczególności zaś postanowień Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach [...] Regionalnego Programu na lata 2007 – 2013; - naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię pkt 8.4 oraz pkt 9.7 Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach M. Regionalnego Programu na lata 2007 – 2013 polegającą na przyjęciu, iż wkład niepieniężny mógł być faktycznie wniesiony do projektu dopiero z chwilą rozpoczęcia jego realizacji, czyli już po złożeniu wniosku o dofinansowanie, podczas gdy zapisy ww. Podręcznika kwalifikowania wskazują jedynie na moment faktycznego wniesienia wkładu nie ograniczając terminu jego wniesienia wyłącznie do daty złożenia wniosku o dofinansowanie projektu. W odpowiedzi na skargę kasacyjną T. Spółka cywilna W. P., B. P. podtrzymała stanowisko w sprawie wnosząc o jej oddalenie oraz zasądzenie solidarnie na rzecz wspólników kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach i nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że z przepisów art. 174 i art. 183 § 1 p.p.s.a. wynika, iż postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołane wniesioną skargą kasacyjną nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Z zarzutów skargi kasacyjnej, które oparte zostały na obydwu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 p.p.s.a., a także z ich uzasadnienia wynika, że spór prawny w rozpoznawanej sprawie dotyczy kwestii odnoszącej się do oceny prawidłowości przeprowadzonej przez Sąd I instancji kontroli wykładni i zastosowania przez Zarząd Województwa M. (Instytucję Zarządzającą [...] Regionalnym Programem Operacyjnym) przepisów ustawy o zasadach polityki rozwoju oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych, a także postanowień dokumentacji Konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów mikroprzedsiębiorstw ze środków MRPO na lata 2007 – 2013 przyjętego uchwałą nr 1281/11 Zarządu Województwa M. z dnia 27 października 2011 r., w szczególności zaś "Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach MROP na lata 2007 – 2013 przyjętego uchwałą nr 1000/07 Zarządu Województwa M. z dnia 18 grudnia 2007 r., na podstawie których przeprowadzana została ocena wniosku T. s.c. W. P., B. P. o dofinansowanie realizacji projektu pn. "T. [...]" zgłoszonego w odpowiedzi na ogłoszenie o konkursie. Sąd I instancji stwierdził bowiem, że ocena wniosku spółki o dofinansowanie realizacji wymienionego projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo, co skutkowało przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez Instytucję Zarządzającą. Stanowisko o niezgodności z prawem zaskarżonej czynności Zarządu Województwa M., Sąd I instancji wsparł argumentacją zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt IIGSK 286/13, którym sąd kasacyjny uchylił, pierwotnie wydany w sprawie ze skargi W. P. i B. P. na czynność Zarządu Województwa M., wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2012 r. W zakresie odnoszącym się do normatywnej treści pkt 8.4 i pkt 9.7 "Podręcznika kwalifikowania wydatków" oraz § 17 ust. 1 lit. a) Regulaminu konkursu - a więc odnośnie do regulacji, której wykładnia i zastosowanie stanowi w rozpoznawanej sprawie zasadniczą oś sporu - w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podkreślono, że wydatki podlegające kwalifikowaniu muszą zostać poniesione przez wnioskodawcę w okresie realizacji projektu, co powinno nastąpić nie wcześniej, niż w dniu złożenia wniosku o dofinansowanie, a także, że nie dość, że odróżnić należy funkcjonujące na gruncie przywołanej regulacji pojęcia "poniesienia wydatku" i "wniesienia wkładu niepieniężnego", to ponadto w przypadku wkładu niepieniężnego nie można utożsamiać daty poniesienia wydatku z datą zakupu składnika wkładu rzeczowego. Podważając, co do zasady, prawidłowość tego stanowiska, Zarząd Województwa M. prezentował pogląd, z którego wynika, że jakkolwiek Sąd I instancji uwzględnił wykładnię spornych w rozpoznawanej sprawie, a wskazanych powyżej postanowień "Podręcznika kwalifikowania wydatków" dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyroku z dnia 26 marca 2016 r., to jednak wydając zaskarżony wyrok dokonał "[...] błędnej wykładni zapisów pkt 8.4 i pkt 9.7 tego Podręcznika, nie znajdującej uzasadnienia w ww. wyroku i w ocenie Strony Skarżącej błędnej." (por. s. 4 uzasadnienia skargi kasacyjnej). Przy tym, z postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów oraz z ich uzasadnienia wynika, że wadliwości stanowiska prezentowanego przez Sąd I instancji odnośnie do wykładni i zastosowania postanowień pkt 8.4 i pkt 9.7 "Podręcznika kwalifikowania wydatków" Instytucja Zarządzająca upatruje w błędnym – w jej ocenie – przyjęciu, że wymienione postanowienia podręcznika dają podstawę do uznania, że wkład niepieniężny, w rozpoznawanej sprawie mógł być faktycznie wniesiony do projektu dopiero z chwilą rozpoczęcia jego realizacji, tj. po złożeniu wniosku o dofinansowanie, podczas gdy, zdaniem organu, postanowienie te "[...] wskazują jedynie na moment faktycznego wniesienia wkładu, nie ograniczając terminu jego wniesienia wyłącznie do daty złożenia wniosku o dofinansowanie." W odniesieniu do tak zarysowanej istoty sporu prawnego przypomnieć należy również, że w rozpoznawanej sprawie, gdy chodzi o istotne elementy jej stanu faktycznego nie jest sporne to, że we wniosku o dofinansowanie realizacji projektu spółka wniosła o uznanie w ramach kosztów kwalifikowanych o wartości 697.250,49 zł wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości, robót budowlanych, środka transportu, wyposażenia produkcyjnego i magazynowego, sieci komputerowej oraz oprogramowania sieciowego. Na etapie oceny formalnej wniosku, Instytucja Zarządzająca uznała, że nie spełnia on kryteriów formalnych wyboru projektów z tego powodu, że wszystkie wydatki w ramach kategorii "wkład niepieniężny" poniesione zostały przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie, co według organu, potwierdzają akty notarialne oraz faktury dołączone przez wnioskodawcę do dokumentacji konkursowej, co w konsekwencji skutkowało tym, że wydatki te nie mogły być uznane za kwalifikowane w rozumieniu postanowień "Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach MROP na lata 2007 – 2013". Postawione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz naruszenia przepisów prawa materialnego przez ich błędną wykładnię, nie mają usprawiedliwionych podstaw. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego nie uzasadniają one twierdzenia, że rezultat przeprowadzonej przez Sąd I instancji kontroli zgodności z prawem oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu jest nieprawidłowy. W punkcie wyjścia podkreślić należy znaczenie regulacji zawartej w art. 190 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, a ponadto, że nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Uwzględniając konsekwencje wypływające z treści przywołanej regulacji prawnej, zwrócić należy uwagę na to, że autor skargi kasacyjnej nie sformułował wobec zaskarżonego wyroku Sądu I instancji zarzutu naruszenia art. 190 p.p.s.a. Tym samym, z punktu widzenia treści przywołanego przepisu i wyznaczonych nim granic związania Sądu I instancji wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie podjął on, we właściwy sposób, polemiki ze stanowiskiem Sądu I instancji wyrażonym w zaskarżonym orzeczeniu oraz w jego uzasadnieniu. Powyższe, nie może więc pozostawać bez wpływu na ocenę skuteczności zarzutów skargi kasacyjnej. W tej sytuacji, nie sposób bowiem ocenić, w jakim zakresie i odnośnie, do którego z elementów argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, Sąd I instancji uchybił obowiązkowi określonemu w art. 190 p.p.s.a. poprzez odstąpienie - wbrew jednoznacznej treści tego przepisu - od wykładni prawa dokonanej w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyroku z dnia 26 marca 2016 r., odnośnie do postanowień pkt 8.4 i pkt 9.7 "Podręcznika kwalifikowania wydatków", którą to wykładnią był związany. Kwestia ta nie została również w żaden sposób wyjaśniona w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Lektura tego uzasadnienia świadczy przy tym o daleko idącej niekonsekwencji strony skarżącej kasacyjnie, która z jednej przyznaje, że WSA w Krakowie uwzględnił wykładnię postanowień "Podręcznika kwalifikowania wydatków" dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 marca 2013 r., z drugiej zaś podnosi, że Sąd I instancji dokonał jednak błędnej wykładni postanowień pkt 8.4 i pkt 9.7 "Podręcznika kwalifikowania wydatków", która nie koresponduje z wykładnią tych postanowień dokonaną przez sąd kasacyjny w przywołanym wyroku. Stosując tego rodzaju "zabieg" autor skargi kasacyjnej nie konfrontuje przy tym stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego odnośnie do wykładni przywołanych postanowień "Podręcznika kwalifikowania wydatków" z błędnym – jego zdaniem – stanowiskiem Sądu I instancji dotyczącym tej spornej w rozpoznawanej sprawie kwestii prawnej. Nie wyjaśnia również, w jakim zakresie stanowisko WSA w Krakowie odbiega albo jest sprzeczne ze stanowiskiem sądu kasacyjnego wyrażonym przywołanym wyroku. Podnosi natomiast, jak wynika z uzasadnienia skargi kasacyjnej, że "O ile należy się zgodzić, iż datą poniesienia wydatku w przypadku wkładu rzeczowego (niepieniężnego) jest data jego faktycznego wniesienia, nie zaś zakup składników majątkowych stanowiących przedmiot tego wkładu, o tyle brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, iż datą faktycznego wniesienia wkładu jest właśnie dzień złożenia wniosku o dofinansowanie projektu, co w niniejszej sprawie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd I instancji [...] błędnie utożsamia datę faktycznego wniesienia wkładu z datą złożenia wniosku o dofinansowanie projektu, gdyż niekoniecznie musi to być ta właśnie data. "Faktycznym wniesieniem wkładu" jest bowiem każde działanie beneficjenta, które w sposób jasny przesądza o takim przeznaczeniu lub zmianie przeznaczenia składnika wkładu niepieniężnego, aby od tej pory był on wykorzystywany wyłącznie na cele projektu." W konsekwencji wywodził, że omawiane działanie beneficjenta pomocy może nastąpić "[...] zarówno przed, jak i w dacie lub też już po złożeniu wniosku o dofinansowanie projektu", a Sąd I instancji niezasadnie "ograniczył tę datę wyłącznie do dnia złożenia wniosku o dofinansowanie projektu." Wbrew przedstawionemu stanowisku oraz argumentacji, która legła u jego podstaw stwierdzić należy, że Sąd I instancji, ani nie wyraził poglądu, który odnośnie do wykładni postanowień pkt 8.4 i pkt 9.7 "Podręcznika kwalifikowania wydatków" mógłby być uznany za niekorespondujący z poglądem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 26 marca 2013 r., ani też nie zawarł w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia twierdzeń i tez, które przypisuje mu strona skarżąca kasacyjnie. W sytuacji, gdy przypisywane Sądowi I instancji stanowisko odnośnie do wykładni pkt 8.4 i pkt. 9.7 "Podręcznika kwalifikowania wydatków" nie znajduje żadnego potwierdzenia w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu I instancji przyjąć należy, iż przywołane powyżej twierdzenia i tezy łączyć należy wyłącznie ze stanowiskiem samej strony skrzącej kasacyjnie, która we wskazany sposób podejmuje próbę polemiki z poglądem prawnym wyrażonym przez Sąd i instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Tego rodzaju polemika, nie dość, że jest nieskuteczna ze wskazanych powyżej powodów, to również i dlatego, że pozostaje w jaskrawej wręcz opozycji do stanowiska wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 marca 2013 r., które w pełnym zakresie – co należy podkreślić – zostało uwzględnione przez Sąd I instancji. W tej mierze podkreślenia wymaga, że uwzględniając w punkcie wyjścia przepis § 5 ust. 22 Regulaminu konkursu, na gruncie którego zdefiniowane zostało pojęcie "wydatku kwalifikowanego", Sąd I instancji zaakcentował, iż zgodnie z § 17 ust. 1 lit. a) tego aktu, wydatki w projekcie, w odniesieniu do których obliczane będzie dofinansowanie muszą spełniać wymogi określone w "Podręczniku kwalifikowania wydatków", a w szczególności muszą zostać poniesione przez wnioskodawcę w okresie realizacji projektu, przy czym nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku o pomoc. Już z tego punktu widzenia, a w tym kontekście, wobec wyodrębnienia na gruncie dokumentacji konkursowej, w obrębie odnoszącym się do wydatków kwalifikowanych pojęcia "wydatku pieniężnego" oraz "wkładu rzeczowego", a co za tym idzie zróżnicowania w odniesieniu do nich, zarówno znaczenia istoty pojęcia ich "poniesienia", jak i pojęcia "daty poniesienia" tych wydatków (por. odpowiednio pkt 8.1 w związku z pkt 9.7 lit. a) oraz pkt 8.4 w związku z pkt 9.7 lit. d) "Podręcznika kwalifikowania wydatków"), podważyć należy trafność stanowiska strony skarżącej kasacyjnie. Podnoszona w jego uzasadnieniu argumentacja nie może być uznana za trafną. Założenie, które legło u jej podstaw, a mianowicie, że "faktycznym" wniesieniem wkładu rzeczowego jest każde działanie beneficjenta, które w sposób jasny przesądza, z punktu widzenia celów realizowanego projektu, o przeznaczeniu lub zmianie przeznaczenia składnika wkładu niepieniężnego, a także budowany na jego podstawie wniosek, że działanie (zachowanie) to, może być podjęte przez beneficjenta pomocy zarówno przed, jak i w dacie lub też już po złożeniu wniosku o dofinansowanie projektu, uznać należy za dowolne, oparte na fałszywych przesłankach oraz na niczym nieuzasadnionych domniemaniach. Przedstawionej propozycji strony skarżącej kasacyjnie, w odniesieniu do spornej w rozpoznawanej sprawie kwestii wydatku kwalifikowanego w postaci wkładu rzeczowego, w szczególności, gdy chodzi o uznanie tego wydatku za (skutecznie) "poniesiony" oraz, gdy chodzi o ustalenie "daty" jego (skutecznego) poniesienia, przeciwstawić należy treść postanowień pkt 8.4 w związku z pkt 9.7 lit. d) "Podręcznika kwalifikowania wydatków", z których wprost wynika, że wydatek kwalifikowany polegający na wniesieniu wkładu niepieniężnego uważa się za poniesiony, jeżeli wkład został faktycznie wniesiony, a za datę poniesienia wydatku uważa się datę faktycznego wniesienia wkładu. Skuteczność poniesienia wydatku na wkład niepieniężny oraz ustalenie daty jego skutecznego poniesienia, jak wynika z przywołanych argumentów, wiązać należy więc z treścią oświadczenia woli beneficjenta, a nie – jak chce tego strona skarżąca kasacyjnie – z dokonywaną przez organ oceną intencji działań lub zachowań beneficjenta pomocy. Wbrew więc stanowisku strony skarżącej kasacyjnie, treść postanowień pkt 8.4 i pkt 9.7 lit. d) "Podręcznika kwalifikowania wydatków" nie tworzy żadnego pola, na którym w odniesieniu do "poniesienia" wydatku na wkład niepieniężny oraz jego "daty", można byłoby budować założenia takie, jak powyżej przedstawione. Wobec treści przywołanej regulacji, za oczywistą jej konsekwencję uznać należy również i to – czego strona skarżąca kasacyjnie zdaje się nie dostrzegać – że, w odniesieniu do wkładu niepieniężnego (rzeczowego), nie ma żadnych (normatywnych) podstaw, aby datę zakupu składnika tego wkładu utożsamiać z datą faktycznego wniesienia wkładu, o której to dacie mowa jest w pkt. 9.7 lit. d) "Podręcznika kwalifikowania". W związku z powyższym, nie ma żadnych usprawiedliwionych podstaw, aby podważać prawidłowość stanowiska wyrażonego w zaskarżonym wyroku WSA w Krakowie. Zwłaszcza, że stanowisko to – co wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku – w pełnym zakresie koresponduje z poglądem prawnym wyrażonym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r. i z dokonaną w jego uzasadnieniu wykładnią postanowień pkt 8.4 w związku z pkt 9.7 lit. d) "Podręcznika kwalifikowania wydatków" (por. s. 9 – 10 uzasadnienia wyroku NSA). W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 i 2 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 poz. 461), orzekł jak w sentencji wyroku.