II GSK 2421/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku D. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 16 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 541/15 w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 27 kwietnia 2015 r. nr . w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D. K. w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z 16 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 541/15 zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z 27 kwietnia 2015 r. nr . w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem. W uzasadnieniu wniosku D. K. (dalej: "skarżący") podał, że wykonanie powyższej decyzji spowoduje ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącego, a także nieodwracalną szkodę dla jego rodziny. Skarżący wskazał, że dochód osiągnięty w 2014 r. wyniósł 3.107,94 zł. a jego zadłużenie z tytułu zapłaty podatku VAT w kwocie 1.753,00 zł, z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie łącznej 1.712,70 zł. Ponadto skarżący zaznaczył, że przeciwko niemu jest obecnie prowadzone postępowanie egzekucyjne przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. M. ( sygn. akt .). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi więc odstępstwo od generalnej reguły wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek. W świetle powołanego przepisu to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw wykonania aktu lub czynności administracyjnej. Tym samym wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności. W tym miejscu podkreślić, że użyte przez ustawodawcę pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są pojęciami nieostrymi tzn. takimi, które nabierają treści w realiach konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej. O znacznej szkodzie, można mówić, jeżeli nie będzie mogła być ona wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 271/09). Wobec powyższego, strona zobowiązana jest we wniosku skonkretyzować rodzaj grożącej jej szkody na skutek wykonania aktu. W przeciwnym razie sąd badający wniosek nie będzie mógł dokonać analizy, czy wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący we wniosku skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w żaden sposób nie wykazał, jaką szkodę lub nieodwracalne skutki finansowe może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. wymierzającej karę pieniężną w wysokości 24.000 zł. Zauważyć trzeba, iż skarżący operując kwotami aktualnych zobowiązań publicznoprawnych nie załączył do wniosku dokumentów potwierdzających wysokość tych należności. Ponadto wspominane zobowiązania są naturalnie związane z wykonywaną działalnością gospodarczą (podatek VAT, składki na ZUS) i obowiązek ich uregulowania przez przedsiębiorcę nie może być traktowany jako argument na rzecz wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. Co więcej, podane kwoty pozwalają przypuszczać, że jest to ciężar miesięczny, który skarżący ponosi każdorazowo z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.