II GSK 282/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Tadeusz Cysek (spr.) Sędzia del. WSA Barbara Stukan - Pytlowany Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 15 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Bd 1217/11 w sprawie ze skargi Z. P. na informację Zarządu Województwa K.-P. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę kasacyjną Objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 1217/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę Z. P. na informację Zarządu Województwa K.-P. z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Z. P. złożyła w ramach Osi Priorytetowej 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw Działanie 5.2. Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Poddziałanie 5.2.1. Wsparcie inwestycji mikroprzedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013 wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Realizacja innowacyjnego pomysłu biznesowego, który będzie realizowany w Inowrocławiu i umożliwi uruchomienie Centrum Wezwań pomagającego osobom wykluczonym lub potencjalnie wykluczonym". Konkurs ogłoszony został przez Zarząd Województwa K.-P. (dalej: Instytucja Zarządzająca RPO). Departament Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego (dalej: Departament Wdrażania RPO) w dniu [...] listopada 2010 r., po dokonaniu oceny wstępnej wniosku poinformował Z. P., iż jej wniosek o dofinansowanie projektu został umieszczony na liście rankingowej pod pozycją nr 11. Następnie wniosek ten został przekazany do kolejnego etapu - oceny formalnej. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. Departament Wdrażania RPO poinformował wnioskodawczynię o odrzuceniu wniosku na etapie oceny formalnej z powodu niespełnienia kryterium A.6 Formalna dopuszczalność projektu; Zgodność dokumentacji projektowej z dokumentacją konkursową. Na powyższą informację wnioskodawczyni złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Departament Rozwoju Regionalnego Urzędu M. Województwa K. –P. w T. (dalej: Departament Rozwoju Regionalnego) pismem z dnia [...] lutego 2011 r. poinformował Z. P., że jej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpatrzony pozytywnie. Wniosek o dofinansowanie przekazany został do etapu oceny merytorycznej. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. Departament Wdrażania RPO poinformował wnioskodawczynię, że projekt został skierowany do uszczegółowienia ze względu na brak danych do oceny w ramach następujących kryteriów: B 1.3. b Czy analiza finansowa i ekonomiczna przedsięwzięcia została przeprowadzona poprawnie? B 1.3. h czy sytuacja wnioskodawcy/operatora nie zagraża realizacji i utrzymaniu rezultatów projektu. W odpowiedzi na powyższe pismo wnioskodawczyni złożyła wyjaśnienia . Departament Wdrażania RPO pismem z dnia [...] maja 2011 r. poinformował, iż na etapie oceny merytorycznej projekt został oceniony negatywnie. Wskazano przy tym na brak spełnienia jednego podkryteria c) w ramach kryteria merytorycznego B.1.2 "Wykonalność techniczna, technologiczna i instytucjonalna projektu": "Czy założone wartości wskaźników produktu i rezultatu są realne do osiągnięcia?" (ocena tak/nie). W uzasadnieniu zaznaczono na wstępie, iż zgodnie z Systemem Oceny Projektów w ramach RPO WK-P na lata 2007 – 2013 stanowiącym załącznik do Uchwały nr 13/174/11 Zarządu Województwa K. – P. z dnia 24 lutego 2011 r. (dalej: System Oceny Projektów) każdy członek Zespołu Oceniającego ocenia projekt co do każdego z kryteriów przedstawiając swe stanowisko na karcie oceny. Kryterium uznaje się za spełnione na zasadzie jednomyślności. W ocenionym negatywnie zakresie eksperci zgodnie uznali, iż z wniosku wynika wprowadzenie tylko jednej nowej technologii zamiast deklarowanych pięciu. Wprawdzie w sekcji H.1 wniosku wskazano, że zostanie wprowadzonych pięć nowych technologii, jednakże wnioskodawca w punkcie C.5 Biznes Planu opisano w istocie tylko jedną nową technologię tj. ICT w świadczeniu usług teleopieki. W związku z tym założone wartości wskaźników produktu i rezultatu nie są realne do osiągnięcia. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Z. P. podniosła w szczególności, że we wniosku o dofinansowanie projektu wskazała na 5 nowych technologii, które zostaną wdrożone do świadczenia usług. Za nowe technologie wnioskodawczyni uznała bowiem: serwer typu Tower CTI wraz z oprogramowaniem, zestaw komputerowy pełniący rolę serwera bazy danych wraz z oprogramowaniem, stacje roboczą z oprogramowaniem, centralę telefoniczna, przystawki z przyciskiem. Ponadto wnioskodawczyni zarzuciła, iż uzasadnienie ekspertów oraz procedura odrzucenia projektu wskazują również na istotne błędy proceduralne, niezgodne z dokumentacją konkursu, ponieważ na wcześniej oceniający nie wskazywali zastrzeżeń co do wskaźnika rezultatu "liczba wprowadzonych nowych technologii do procesu produkcji lub procesu świadczenia usług". Zdaniem wnioskodawcy oceniający projekt powinni wezwać do zmiany wartości wskaźnika nowych technologii na etapie oceny formalnej. Pismem z dnia [...] października 2011 r. Departament Rozwoju Regionalnego poinformował o negatywnym rozpatrzeniu wniosku Z. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Departament uznał, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Jak wyjaśniono, definicja nowej technologii, obowiązująca w konkursie została podana w Metodologii oceny kryteriów wyboru projektów dla RPO WK-P na lata 2007-2013 stanowiącej załącznik do uchwały nr 29/2010 Komitetu Monitorującego z dnia 28 kwietnia 2010 r. ze zm. (dalej: Metodologia oceny kryteriów wyboru projektów) z którą każdy z wnioskodawców mógł się zapoznać. Przez nową technologię należy rozumieć całokształt wiedzy dotyczącej konkretnej metody wytworzenia produktu lub usługi. Produkt/usługa zazwyczaj posiada wiele różnych technologii produkcji/świadczenia, stąd projekt może (i musi) dotyczyć, innej technologii żeby dostać punkty, przy czym wybór nowej technologii musi mieć wpływ na jeden z czynników m.in. zmniejszenie kosztów produkcji/świadczenia usług (np. zmniejszenie zużycia materiałów, energii, surowców, komponentów, nakładu pracy), zmniejszenie czasu produkcji/świadczenia usług, spełnienie obwarowań prawnych, wzrost bezpieczeństwa, udoskonalenie właściwości produktu/usługi, wzrost wygody użytkowania ogólnie rozumianej jakości, wprowadzenie nowego nie stosowanego dotychczas w przedsiębiorstwie procesu np. świadczenia usługi, organizacji marketingu. W projekcie założono wprowadzenie 3 nowych usługi: teleopieka zdrowotna, usługowa i zakupowa. Wprowadza również 4 usługi udoskonalone: wykonywanie zadań pielęgnacyjnych, świadczenia diagnostyczne, świadczenia rehabilitacyjne i świadczenia lecznicze. Wszystkie wymienione usługi będą koordynowane w wyniku uruchomienia Centrum Wezwań dzięki pracującemu tam personelowi. Podane we wniosku w punkcie C.1.2 i uznane przez skarżąca nowe technologie stanowią tylko element wyposażenia Centrum Wezwań oraz mają umożliwić sprawne jego funkcjonowanie. Ponadto wnioskodawca w części C.5 Biznes Planu, gdzie należy opisać jaka technologia zostanie wprowadzona do procesu produkcji lub procesu świadczenia usługi wymienił środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne nabywane w ramach projektu oraz opisał przy każdym z nich jego miejsce i sposób wykorzystania przez Centrum Wezwań. Urządzenia nabywane w ramach projektu zdaniem organu stanowiące technologie komputerowe i telekomunikacyjne będą wykorzystywane jak wskazał sam wnioskodawca w jednej konfiguracji. Każdy z tych elementów ma swoje zadanie i brak jednego z nich umożliwi świadczenie zaplanowanych usług. Tak więc opisana konfiguracja stanowi jedną nową technologię. Eksperci trafnie zatem podnieśli. iż wnioskodawczyni zamierzała wprowadzić tylko jedną nową technologię. Wskazano też, iż zespół oceniający nie jest zobligowany, na etapie oceny merytorycznej do wzywania wnioskodawcy do wyjaśnienia wszelkich kwestii, które mogą mieć wpływ na ostateczną ocenę wniosku pod kątem spełnienia określonego kryterium, w sytuacji gdy dana kwestia nie jest w ocenie ekspertów wątpliwa i na podstawie złożonej dokumentacji projektowej eksperci są w stanie ustalić czy dane kryterium, w ich ocenie zostało spełnione czy też nie. Zdaniem Departamentu informacje zawarte w dokumentacji były na tyle jasne i nie budzące wątpliwości, że eksperci mogli uznać, że liczba nowych produktów jest nierealna do osiągnięcia. Oceniający nie jest zobligowany, na etapie oceny merytorycznej do wezwania wnioskodawcy do wyjaśnienia wszelkich kwestii, które mogą mieć wpływ na ostateczną ocenę wniosku pod kątem spełnienia określonego kryterium, w sytuacji gdy dana kwestia nie jest w ocenie ekspertów wątpliwa i na podstawie złożonej dokumentacji projektowej eksperci są w stanie ustalić czy dane kryterium, w ich ocenie zostało spełnione czy też nie. Zdaniem Departamentu informacje zawarte w dokumentacji były na tyle jasne i nie budzące wątpliwości, że eksperci mogli uznać, że liczba nowych produktów jest nierealna do osiągnięcia. W skardze na opisaną informację Z. P. powtórzyła zarzuty podniesione już we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Utrzymywała, iż ocenę projektu dokonano w sposób nierzetelny i powierzchowny. Podnosiła, iż w tabeli H.1 wniosku wskazywała na zastosowanie 5 nowych technologii. Ocenie merytorycznej jej zdaniem poddano niepełną dokumentację projektową. Wniosku nieskierowano do ponownej oceny formalnej po dokonaniu w nim zmian na etapie oceny merytorycznej. Zaniechano też wezwania jej do wyjaśnienia informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie w celu doprecyzowania merytorycznych zagadnień ani uzupełnienia wskaźników produktu i rezultatu. Ponadto skarżąca zarzuciła zaniechanie przez organ dokonania rzeczywistej ponownej oceny merytorycznej projektu, nieodniesienie się w rozstrzygnięciu do treści zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazała również na dokonanie przez organ dowolnej wykładni definicji "nowej technologii", lakoniczności i ogólnikowości uzasadnienia rozstrzygnięcia, odrzucenie projektu wnioskodawczyni pomimo niewskazania uzyskanych przez skarżącą punktów przy odrzuceniu wniosku. Zdaniem skarżącej - sprzecznie - z jednej strony dopuszczono, iż wykonanie jednej usługi zazwyczaj wymaga zastosowania wielu technologii a z drugiej strony wskazano, iż opisała tylko jedną co pozostaje w sprzeczności z dokumentacją konkursową. Oddalając skargę Sąd I instancji stwierdził w szczególności, że w świetle przedstawionych wywodów ocena projektu została przeprowadzona w sposób nienaruszający prawa. Zaznaczył, iż definicja terminu "nowa technologia" zawarta w Metodologii oceny kryteriów wyboru projektów na dzień ogłoszenia konkursu została umieszczona na stronie www.mojregion.eu. wśród wskazanych później innych dokumentów dotyczących konkursu. W ocenie Sądu jakichkolwiek obiektywnych przeszkód w zapoznaniu się z tymi dokumentami (mających charakter decydujący) przez skarżącą już na etapie przygotowywania wniosku o dofinansowanie projektu nie było. Dlatego też nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, iż w dokumentacji konkursowej nie zawarto precyzyjnej definicji nowej technologii. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego zaniechania wezwania do ponownego wyjaśnienia, czy też uzupełniania informacji, którą zawiera wniosek o dofinansowanie zgłoszonego projektu – wskazano na § 12 ust. 3 Trybu składania wniosków o dofinansowanie projektu w ramach RPO WK-P na lata 2007 – 2013 (dalej: Tryb) stanowiącego załącznik Nr 2 do uchwały nr 34/503/10 Zarządu Województwa K.-P. z dnia 29 kwietnia 2010 r. Według zaskarżonego wyroku na etapie oceny merytorycznej istniała możliwość wystąpienia ekspertów do wnioskodawcy - za pośrednictwem Departamentu Wdrażania RPO - o wyjaśnienie bądź też uszczegółowienie informacji jednak mogłoby to nastąpić tylko wówczas gdyby było to niezbędne dla ekspertów dla prawidłowej i rzetelnej oceny projektu z uwagi na brak precyzji we wniosku. Instytucja wezwania do wyjaśnienia czy też doprecyzowania informacji zawartych w dokumentacji ma zastosowanie tylko wówczas gdy dane w dokumentacji projektowej są nieprecyzyjne lub niejasne co w niniejszej sprawie nie zachodziło. Nie ma podstaw aby zawsze wzywać do poprawy zaistniałych uchybień. Przyjęcie takiego stanowiska oznaczałoby, że wszystkie zgłoszone do konkursu projekty spełniałby po uzupełnieniu - jak chce tego skarżąca - wymagane kryteria. W tej sytuacji wybór projektów do dofinansowania pozbawiony zostałby w sposób oczywisty cech konkursu. Na ekspertach nie spoczywał zatem obowiązek wzywania skarżącej do złożenia dodatkowych wyjaśnień na podstawie dokumentacji projektowej. Mieli oni bowiem możliwość dokonania oceny i stwierdzenia czy określone wskaźniki są realne do osiągnięcia czy też nie. W zaskarżonym wyroku podkreślono również odmienność kwestii badanych w poszczególnych rodzajach ocen przeprowadzanych w toku postępowania. Za chybiony Sąd I instancji uznał także zarzut, iż rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy organ pominął wnioski i zarzuty zawarte w piśmie skarżącej z [...] stycznia 2011 r. Analiza treści informacji z dnia [...] czerwca 2011 r. w konfrontacji z wnioskami i zarzutami zawartymi w tym piśmie jednak wskazuje, że organ ponownie merytorycznie rozpatrzył sprawę odnosząc się jednoznacznie do wszystkich zarzutów i wniosków zawartych w tym piśmie (tzn. w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r.), nie ograniczając się bynajmniej tylko do polemiki z zarzutami. Jako niezasadną oceniono argumentację zawartą w piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. W piśmie tym powtórzono jedynie zarzuty sformułowane w skardze. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła Z. P. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) tj.: 1. art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, dalej: u.z.p.p.r.) i art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia przez organ art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z § 14 ust. 1 i ust. 6 Trybu w wyniku poddania przez organ ocenie merytorycznej niepełnej dokumentacji projektowej oraz nieskierowanie wniosku o dofinansowanie do ponownej oceny formalnej po dokonaniu w nim zmian na etapie oceny merytorycznej. 2. art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia przez organ art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. w wyniku dokonania przez organ (ekspertów) oceny projektu skarżącej w sposób nierzetelny i powierzchowny, co spowodowało naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz niezapełnienie przejrzystości reguł przy ocenie projektów. 3. art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. – poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi – naruszenia przez organ art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z § 14 ust. 2 i ust. 8 Trybu, w wyniku odrzucenia przez organ projektu wnioskodawczyni pomimo niewskazania uzyskanych przez niego liczby punktów na etapie oceny merytorycznej. 4. art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. – poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia przez organ art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w wyniku zawarcia przez organ niedających się usunąć sprzeczności w treści uzasadnienia będącej przedmiotem skargi do WSA "informacji". 5. art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. – poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w wyniku pominięcia przez organ w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy części zarzutów wskazanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. 6. art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. – poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w wyniku dokonania przez organ dowolnej wykładni pojęcia "nowej technologii" oraz zastosowanie najbardziej niekorzystnego dla skarżącej rozumienia wskazanego pojęcia. 7. art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. poprzez niezasadne oddalenie skargi w wyniku błędnej wykładni art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z § 14 ust. 3, 4 i 5 Trybu, co polegało na przyjęciu, iż na organie nie ciążyła konieczność wezwania wnioskodawczyni do wyjaśnienia lub uszczegółowienia informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, względnie poprawę błędów we wniosku z zamkniętego katalogu błędów w celu doprecyzowania merytorycznych zagadnień, uzupełnienia wskaźników produktu i rezultatu. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej strona skarżąca podniosła, że w zaskarżonym wyroku Sąd I instancji nie odniósł się do części przytoczonych w skardze zarzutów. Rozważenie przedmiotowych zarzutów powinno zdaniem skarżącej doprowadzić do uwzględnienia skargi a więc wskazane naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ doprowadziły do błędnego rozstrzygnięcia. Skarżąca wskazała, że zgodnie z § 14 ust. 6 Trybu wniosek po uzupełnieniu dokumentacji należało poddać ponownej ocenie formalnej. Wskazana procedura nie została zachowana. Projekt odrzucono pismem z dnia [...] maja 2011 r. Niedochowanie procedury spowodowało, że ocenie merytorycznej została poddana niekompletna dokumentacja – eksperci nie zapoznali się z uzupełnionym wnioskiem. Według skarżącej organ nie informując jej o dokonaniu oceny punktowej oraz o uzyskanej liczbie punktów uniemożliwił odwołanie się w tej materii. Skarga kasacyjna powtórzyła też twierdzenie o sprzeczności wypowiedzi organu z racji wskazania najpierw, iż produkt zazwyczaj posiada wiele technologii produkcji/świadczenia, stąd projekt może dotyczyć innej technologii żeby dostać punkty – a następnie podniesienie, że wnioskodawczyni opisała jedynie jedną nową technologię. Zdaniem Z. P. Sąd I instancji nie odniósł się też w uzasadnieniu wyroku do podnoszonego w skardze zarzutu dotyczącego zastosowania przez organ przy ocenie wniosku dowolnej wykładni pojęcia "nowej technologii" oraz zastosowania najbardziej niekorzystnego dla skarżącej rozumienia wskazanego pojęcia. Przy czym skarżąca wskazała, że nie kwestionowała faktu opublikowania definicji tego pojęcia w Metodologii oceny kryteriów wyboru projektów. Ponadto strona skarżąca wskazała, iż powinna zostać wezwana przez organ do zmiany wartości wskaźnika nowych technologii już na etapie oceny formalnej, względnie do złożenia wyjaśnień/uzupełnienia/korekty na podstawie § 14 ust. 3, 4, 5 Trybu na etapie oceny merytorycznej. Na etapie oceny merytorycznej- jak wskazano- strona nie została wezwana również do wyjaśnienia wskaźnika "Liczba wprowadzonych nowych technologii do procesu produkcji lub procesu świadczenia usług". Strona skarżąca podkreśliła, że Sąd I instancji nie rozpatrzył zasadności omawianego zarzutu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem nie dokonał prawidłowej oceny działania organu i niezasadnie oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Przystąpienie do merytorycznego rozpoznania przedmiotowej skargi kasacyjnej było możliwe wobec tego, iż spełniała ona warunki formalne określone w art. 175 § 1 p.p.s.a., 176 p.p.s.a. i 177§ 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (a zatem nie w całokształcie, jak sąd pierwszej instancji), bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nieważność postępowania w ujęciu art. 183 § 2 p.p.s.a. nie występowała. Skargę kasacyjną w myśl art. 174 p.p.s.a. można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotowy środek odwoławczy skonstruowany został przy wskazaniu na podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Na wstępie zaznaczyć trzeba, iż nie sprzyjało czytelności skargi kasacyjnej ogólnikowe formułowanie części zarzutów (vide zarzuty 2 i 5) w petitum tego środka odwoławczego a także odsyłanie do treści skargi zamiast cytowania jej fragmentów. W pierwszym z zarzutów wnosząca skargę kasacyjną podnosiła w petitum skargi kasacyjnej obrazę art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. – poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia przez organ - art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z § 14 ust. 1 i ust. 6 Trybu w wyniku poddania przez organ ocenie merytorycznej niepełnej dokumentacji projektowej oraz nieskierowanie wniosku o dofinansowanie do ponownej oceny formalnej po dokonaniu w nim zmian na etapie oceny merytorycznej. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wyjaśniono, iż pismem z dnia [...] maja 2011 r. wnioskodawczyni została wezwana do uszczegółowienia i uzupełnienia projektu a wnioskodawczyni w zakreślonym terminie uzupełniła wskazane przez Zespół Oceniający braki. Powołując się na art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w związku z § 14 ust. 1 i ust. 6 Trybu wnosząca skargę kasacyjną akcentuje (jej zdaniem istotną) wadliwość proceduralną z racji braku skierowania projektu do oceny formalnej po dokonaniu zmian w projekcie wprowadzonych na etapie dokonywania oceny merytorycznej i "od razu" odrzucenie projektu pismem z dnia [...] maja 2011 r. Zdaniem skargi kasacyjnej Sąd I instancji nie zajmując się tą podniesioną w skardze oraz w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2011 r. kwestią uchybił art. 141 § p.p.s.a. Według wnoszącej skargę kasacyjną rozważenie przedmiotowego zarzutu winno doprowadzić "do uwzględnienia skargi a więc naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy albowiem doprowadziło do wydania błędnego rozstrzygnięcia". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego omawiane wywody skargi kasacyjnej nie mogły odnieść spodziewanego skutku. Przede wszystkim zaznaczyć wypada, że pismo z dnia [...] maja 2011 r. dotyczyło uszczegółowienia projektu z uwagi na brak danych do oceny projektu w ramach kryteriów merytorycznych dopuszczających (ocena tak/nie) B 1. 3. b oraz B 1. 3. h Tymczasem do sądu administracyjnego zaskarżona została informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej od negatywnej oceny projektu w zakresie kryterium merytorycznego dopuszczającego B 1. 2. c. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazywane przez Z. P. uchybienie proceduralne (co do nieskierowania wniosku po dokonaniu zmian do oceny formalnej w myśl § 14 ust. 6 Trybu) wiążące się z wprowadzeniem uzupełnień w ramach kryteriów z racji, których projekt nie został zdyskwalifikowany nie miało żadnego znaczenia dla wyniku postępowania administracyjnego. Pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zajęcia stanowiska w podnoszonej już przed Sądem I instancji kwestii nie mogło mieć zatem istotnego wpływu na wynik postępowania sądowoadministracyjnego. Ujęcie przesłanki zastosowania art. 174 pkt 2 p.p.s.a. uwzględnia służebną co do zasady rolę przepisów postępowania w stosunku do prawa materialnego. Istotny wpływ w rozumieniu tego przepisu to tylko takie oddziaływanie, które nawet potencjalnie jest zdolne do zmiany zapadłego rozstrzygnięcia. Nie wszystkie zaistniałe uchybienia procesowe prowadzą do takiego oddziaływania . Wprawdzie w aktach sprawy nie ma sprawozdania z przeprowadzenia czynności oceny formalnej po dokonaniu uzupełnień nadesłanych przez wnioskodawczynię co do kryteriów B 1. 3. b i B 1. 3. h ale nie sposób nie zaznaczyć, iż celem uregulowania zawartego w § 14 ust. 6 Trybu jest tylko weryfikacja przez organ poprawności formalnej dokonanych przez stronę zmian. Skarga kasacyjna nie wykazała w jaki sposób eksponowane uchybienie mogłoby wpłynąć na wynik sprawy, czy też naruszać uprawnienia wnioskodawcy. Powołanie w zarzutach skargi obrazy § 14 ust. 1 Trybu jest nieporozumieniem skoro dotyczy on terminu przeprowadzenia oceny formalnej (również po wprowadzeniu zmian przez wnioskodawcę) a skarga kasacyjna podnosiła zaniechanie oceny formalnej uzupełnionego wniosku. Wnosząca skargę kasacyjną zupełnie bezpodstawnie przy tym sugeruje brak przeprowadzenia przez ekspertów oceny kompletnej dokumentacji. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż właśnie dopiero po nadesłaniu przez wnioskodawczynię zażądanych uzupełnień do kryteriów B 1. 3. b i B 1. 3. h zostały ocenione pozytywnie. Naczelny Sąd Administracyjny w ramach poruszonych wyżej zagadnień nie znajduje też podstaw do stwierdzenia obrazy art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. (pogwałcenia zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów) tam sformułowanych. Skarga kasacyjna w istocie nie wyjaśnia, biorąc pod uwagę treść tego przepisu, procesu wnioskowania o jego obrazie. Zaskarżonego wyroku nie podważył skutecznie zarzut sformułowany w pkt 2 petitum skargi kasacyjnej podnoszący obrazę art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia przez organ art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. w wyniku dokonania przez organ (ekspertów) oceny projektu skarżącej w sposób nierzetelny i powierzchowny, co spowodowało naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz niezapełnienie przejrzystości reguł przy ocenie projektów. Koresponduje on według wnoszącej skargę kasacyjną z zarzutem 5 skargi omawianym na stronie 15 i 16 jej uzasadnienia. W pierwszej kolejności wypada stwierdzić, iż w zaskarżonej informacji podzielającym pogląd zaprezentowany w informacji o negatywnej ocenie projektu w sposób wystarczający uzasadniono dlaczego w ocenie projektu przyjęto wprowadzenie tylko jednej nowej technologii tj. ICT. Zgodzić się należy, iż wnioskodawczyni niezasadnie jako nowe technologie traktowała poszczególne urządzenia wykorzystywane w jednej w istocie nowej technologii. Sam brak precyzji w relacji informacji o negatywnej ocenie projektu co do treści części C wniosku (tam wnioskodawczyni opisała jej zdaniem nowe technologie w liczbie 5) nie miał decydującego znaczenia. Przy ustalaniu wyniku postępowania administracyjnego kierowano się bowiem merytoryczną oceną stanowiska prezentowanego przez wnioskodawczynię. Zakwestionowanie poglądu wnioskodawczyni o wprowadzaniu 5 nowych technologii nie zawiera też wbrew skardze kasacyjnej sprzeczności. Zaznaczyć też wypada, iż skarga kasacyjna podnosząc zarzut naruszenia art. 31 u.z.p.p.r. w żaden sposób nie nawiązała do jego treści. Przyjmując brak podstaw do podzielenia wywodów Z. P. w omawianych kwestiach należy dodać, iż brak rozprawienia się z nimi Sądu I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie stanowił usprawiedliwionej podstawy kasacyjnej w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. W wyniku postępowania sądowoadministracyjnego ustalonego w zaskarżonym wyroku instancji nie mógł zmienić zarzut 3 petitum skargi kascyjnej wskazujący na obrazę art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności naruszenia art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w związku z § 14 ust. 2 i ust. 8 Trybu, w wyniku odrzucenia przez organ projektu wnioskodawczyni pomimo niewskazania uzyskanych przez niego liczby punktów na etapie oceny merytorycznej. Zważyć należy, iż podniesiona przez skargę kasacyjną kwestia jest nieistotna skoro przyczyną negatywnej oceny projektu było niespełnienie przez projekt podanego kryterium merytorycznego o charakterze dopuszczającym (dostępowym). Tego rodzaju kryteria oceniane były na zasadzie tak/nie i brak ich spełnienia dyskwalifikował projekt. To zatem ile punktów przyznali eksperci niezależnie oceniając wniosek w zakresie kryteriów merytorycznych nie mających charakteru dopuszczającego nie rzutowało na ustalenie wyniku postępowania administracyjnego. Brak zajęcia Sądu I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podnoszoną już w skardze kwestią nie stanowił usprawiedliwionej podstawy kasacyjnej w ujęciu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega przesłanek do uwzględnienia także zarzutu sformułowanego w pkt 4 petitum skargi kasacyjnej dotyczącego obrazy art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. – poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia przez organ art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w wyniku zawarcia przez organ niedających się usunąć sprzeczności w treści uzasadnienia będącej przedmiotem skargi do WSA "informacji". W uzasadnieniu tego zarzutu wyjaśniono, iż chodziło o kwestię sprzeczności, jaka zdaniem Z. P. wynika z porównania treści definicji nowej technologii, w której przyjęto, że produkt/ usługa zazwyczaj wymaga wiele różnorodnych technologii a jedną technologią wynikającą w istocie z konkretnego projektu przyjętą przez organ. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela rozumowania skargi kasacyjnej co do sprzeczność uzasadnienia zaskarżonej informacji. Przede wszystkim zauważyć należy, że skarga kasacyjna nie koncentruje się na czynnikach mających wpływ na przyjęcie nowej technologii. Zostały one podane na karcie 25 od góry Metodologii oceny kryteriów wyboru projektów. To zaś, że w powołanym dokumencie podano wcześniej, iż produkt /usługa posiada zazwyczaj wiele różnych technologii nie może być w żadnym razie przesłanką do przyjęcia, że w informacji kończącej postępowanie administracyjne zachodzą sprzeczności. Definicji nowej technologii zastosowano podkreślany przez skargę kasacyjną zwrot nie wykluczało stwierdzenia przez organ wprowadzania na gruncie konkretnego projektu tylko jednej nowej technologii. Skarga kasacyjna pomija przy tym w swej analizie słowo zazwyczaj z definicji nowej technologii. Brak zajęcia Sądu I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podnoszonym zagadnieniem nie stanowił i w tym przypadku usprawiedliwionej podstawy kasacyjnej w ujęciu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Uchylenia zaskarżonego wyroku nie spowodował zarzut ujęty w pkt 5 petitum skargi kasacyjnej podnoszący obrazę art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a – poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia przez organ - art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w wyniku pominięcia przez organ w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy części zarzutów wskazanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu podniesiono ponownie (uczyniono to bowiem w ramach pierwszego zarzutu) zagadnienie poddania ocenie merytorycznej niepełnej dokumentacji projektowej oraz nieskierowania wniosku do ponownej oceny po wprowadzeniu w nim uzupełnień. Wypada zatem powtórzyć wywody zaprezentowane przy omawianiu pierwszego zarzutu. Także zarzut z pkt 6 petitum skargi kasacyjnej wskazujący na naruszenie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niezasadne oddalenie skargi w sytuacji pominięcia przez Sąd istotnej okoliczności i zarzutu skargi naruszenia przez organ art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r w wyniku dokonania przez organ dowolnej wykładni pojęcia "nowej technologii" oraz zastosowanie najbardziej niekorzystnego dla skarżącej rozumienia wskazanego pojęcia. W uzasadnieniu wnosząca skargę kasacyjną podniosła niedostateczność wywodu zawartego na str. 6 uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Zgodzić się należy, iż powołana wypowiedź zaskarżonego uzasadnienia może z uwagi na lakoniczność może budzić zastrzeżenia. Ta wada zaskarżonego uzasadnienia nie stanowiła jednak usprawiedliwionej podstawy kasacyjnej w ujęciu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. skoro nie można podzielić jednak twierdzenia skargi kasacyjnej co do przyjęcia przez organ dowolnej wykładni pojęcia "nowej technologii" i najbardziej niekorzystnego dla wnioskodawczyni. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w trakcie oceny projektu zastosowano prawidłowe bo wynikające z dokumentacji konkursowej (w Metodologii oceny kryteriów wyboru projektów) znaczenie "nowej technologii" i bez przyjmowania rozumienia krzywdzącego wnioskodawczynię. W tym zakresie powołany przepis u.z.p.p.r. nie został naruszony. W końcu spodziewanego skutku nie wywoływał ostatni (pkt 5 petitum skargi kasacyjnej zarzut podnoszący naruszenie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. poprzez niezasadne oddalenie skargi w wyniku błędnej wykładni art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w związku z § 14 ust. 3, 4 i 5 Trybu, co polegało na przyjęciu, iż na organie nie ciążyła konieczność wezwania wnioskodawczyni do wyjaśnienia lub uszczegółowienia informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, względnie poprawę błędów we wniosku z zamkniętego katalogu błędów w celu doprecyzowania merytorycznych zagadnień, uzupełnienia wskaźników produktu i rezultatu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko zaskarżonego wyroku akcentujące pozostawienie ekspertom inicjatywy stosowania wezwań określonych w § 14 ust. 3, 4 Trybu. Za fakultatywnością ich stosowania przedmiotowych wezwań przemawiają zwroty: "na wniosek poszczególnych członków zespołu oceniającego", "wskazanych przez eksperta", "dopuszcza się". Poza tym skarga kasacyjna podnosząc dokonanie wezwania co do kryteriów B 1. 3. b i B 1. 3. h niesłusznie nie dostrzega jakościowej różnicy między brakami określonymi w tym wezwaniu sprowadzających się do pominięcia danych finansowych za 2008 r. i 2009 r. we wskazanych tabelach stanowiących załączniki do Biznes Planu a kwestią niespełnienia przez projekt kryterium B 1. 2. c, w zakresie którego eksperci mieli dostateczne podstawy do przeprowadzenia oceny. Zważyć należy zresztą, iż w innym miejscu wnosząca skargę kasacyjną uważa, że wniosek przewidział (opisał) wprowadzenie 5 nowych technologii (vide uzasadnienie zarzutu 4). Przy takim zaś stanowisku wystosowywanie do wnioskodawczyni oczekiwanych w rozważanym zarzucie wezwań w celu korekty wniosku nie byłoby z zasady uprawnione. Nie jest też jasne w jaki sposób według skargi kasacyjnej miałoby być sformułowane wezwanie organu. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 p.p.s.a.