II GSK 313/11
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-03-22
Skład orzekający: Rafał Batorowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną może zostać uwzględniony na podstawie ogólnikowych twierdzeń o groźbie bankructwa i utraty pracy bez przedstawienia skonkretyzowanych dowodów?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może być uwzględniony tylko wtedy, gdy skarżący przedstawi konkretne i dostatecznie udokumentowane okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe i gołosłowne twierdzenia, bez odniesienia do materiałów źródłowych obrazujących sytuację finansową i majątkową, są niewystarczające do uwzględnienia takiego wniosku.Stan faktyczny
Skarżący A. W. i A. W. W. 9.-S. s.c. złożyli skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z kwietnia 2010 r. nakładającą karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. WSA w Warszawie oddalił skargę. Skarżący w skardze kasacyjnej wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że łączna kwota kar przekracza 500.000 zł i jej zapłata grozi bankructwem przedsiębiorstwa oraz utratą pracy przez kierowców.Rozstrzygnięcie
Oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. W., A. W. W. 9.-S. s.c. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. W., A. W. W. 9.-S.s.c. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 października 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1308/10 w sprawie ze skargi A. W., A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z [...] października 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1308/10 oddalił skargę A. W. i A. W. wspólników spółki cywilnej W. 9. S. s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku A. W. i A. W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podnieśli, że łączna kwota kar nałożonych na nich przekracza 500.000 zł, a uiszczenie tej kwoty może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa i utraty pracy przez współpracujących z firmą kierowców.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na gruncie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wstrzymanie wykonania przez sąd administracyjny zaskarżonego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej może nastąpić tylko na wniosek skarżącego i w razie wystąpienia określonych w ustawie przesłanek - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie NSA, za niewystarczający uznać należy wywód skarżących o istnieniu wymienionych przesłanek, jeżeli nie jest on połączony z przedstawieniem skonkretyzowanych dostatecznie okoliczności. Twierdzenia wnioskodawcy winny odwoływać się też do materiałów źródłowych obrazujących jego sytuację (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, a także J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. II, Warszawa, rok 2006 r., art. 188).
W świetle powyższego przyjąć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji - operujący w istocie ogólnikowymi i gołosłownymi stwierdzeniami - nie mógł zostać uwzględniony.
Skarżący ograniczyli się bowiem do wskazania łącznej wysokości nałożonych kar (ponad 500.000 zł) oraz wyrażenia obawy, że ich zapłata może doprowadzić do bankructwa prowadzonego przez nich przedsiębiorstwa oraz utraty pracy przez współpracujących z nim kierowców.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wywody zawarte w omawianym wniosku nie zostały połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz wystarczająco skonkretyzowanych danych obrazujących sytuację skarżących, zwłaszcza ich stan finansowy i majątkowy (wysokość obrotu w prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, aktualny bilans dochodów i strat, relacje aktywów do pasywów itd.).
Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło