II GSK 4119/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz (spr.) Sędzia NSA Dorota Dąbek Sędzia del. WSA Tomasz Smoleń Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 2274/15 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od [...] na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 marca 2016 r. o sygn. akt V SA/Wa 2274/15, oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia. I W dniu 8 lipca 2010 r. funkcjonariusze celni przeprowadzili kontrolę urządzania gier na automatach o niskich wygranych w sklepie ogólnospożywczym w [...]. W trakcie kontroli stwierdzono, że w lokalu znajduje się jeden włączony i gotowy do eksploatacji automat do gier o nazwie AG VIDEO GAMES, typ LCD, o numerze [...], należący do [...] (dalej: spółka, strona skarżąca). Z protokołu kontroli wynika, że w trakcie działań kontrolnych automat do gry, poddano oględzinom zewnętrznym oraz w drodze eksperymentu przeprowadzono czynności odtworzenia możliwości gry na wymienionym automacie. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu ustalono, że na ww. automacie do gier o niskich wygranych wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze jest wyższa niż 0,50 zł., tj. wyższa niż określona w art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 612, ze zm.; dalej: u.g.h.). W dniu 5 listopada 2010 r. dla potrzeb sprawy karnoskarbowej została sporządzona opinia biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w [...], mgr. inż. [...], która została przyjęta w poczet materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie. Z opinii tej wynika, że ww. automat nie spełniał wymogów technicznych dla automatów do gier o niskich wygranych, o których mowa w u.g.h. Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] - działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm. - dalej: O.p.), art. 2 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1, art. 129 ust. 1 i 3 oraz art. 141 pkt 2 u.g.h. - wymierzył spółce karę pieniężną w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier poza kasynem gry na kontrolowanym automacie. W wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę odwołania, Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy uznał, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie może ulegać wątpliwości, iż automat do gier o nazwie AG VIDEO GAMES, typ LCD, o numerze [...] nie spełniał ustawowej definicji gry na automatach o niskich wygranych, a tym samym w sprawie zastosowanie mają przepisy art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że spółka nie dołożyła należytej staranności aby przedmiotowy automat do gier w dniu kontroli spełniał warunki sprzed jego rejestracji, tj. by był nadal automatem do gry o niskich wygranych. Wskazał przy tym na wnioski z opinii biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w [...] mgr. inż. [...] dotyczące przedmiotowego automatu do gier. Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że żaden przepis nie uzależnia nałożenia kary pieniężnej od przeprowadzenia badania sprawdzającego w rozumieniu art. 23b ust. 1 u.g.h. Zatem w sytuacji, gdy zachodzi okoliczność niespełnienia definicji ustawowej gry na automacie o niskich wygranych wyrażonej w art. 129 ust. 3 u.g.h., zastosowanie ma przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., zgodnie z którym karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Natomiast zgodnie z art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h. kara pieniężna za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry wynosi 12.000 zł od każdego automatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 marca 2016 r. oddalił skargę spółki. Według Sądu I instancji zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że w dniu przeprowadzenia kontroli automat objęty niniejszym postępowaniem nie spełniał ustawowej definicji automatu do gier o niskich wygranych, bowiem wartość maksymalnej stawki w jednej grze była wyższa niż 0,50 zł, na jaką pozwala art. 129 ust. 3 u.g.h. Z tej przyczyny w sprawie zastosowano przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. Stanowi on, że karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Natomiast zgodnie z art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h. kara pieniężna za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry wynosi 12.000 zł od każdego automatu. WSA wskazał również, że skoro urządzający gry na automatach nie skorzystał z uprawnienia wynikającego z art. 2 ust. 6 u.g.h., pozwalającego mu na pozyskanie pewności co do charakteru prowadzonej działalności gospodarczej (czy działalność ta wypełnia przesłanki uznania jej za grę hazardową), organy podatkowe na podstawie art. 89 i art. 90 u.g.h. uzyskują autonomiczne uprawnienie do poczynienia własnych ustaleń w zakresie wystąpienia w danej sprawie przesłanek wymierzenia kary za urządzanie gry na automatach poza kasynem gry. W ramach tych ustaleń organy podatkowe mają prawo dokonać samodzielnej oceny charakteru gry, uwzględniając art. 4 ust. 2 u.g.h., zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o grach hazardowych, rozumie się przez to gry losowe, zakłady wzajemne i gry na automatach, o których mowa w art. 2 u.g.h. W tym kontekście Sąd I instancji podkreślił, że jak wynika z przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1404; dalej: ustawa o SC) w zadaniach tej Służby mieści się wykonywanie całościowej kontroli w dziedzinie dotyczącej gier hazardowych, w tym w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych. Natomiast stosownie do art. 181 O.p. dowodami mogą być miedzy innymi także materiały zgromadzone w toku postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe. W niniejszej sprawie jednym z tak wykorzystanych do ustalenia stanu faktycznego dowodem była opinia sporządzona przez biegłego sądowego [...]. Opinia ta w całości potwierdza wyniki przeprowadzonego eksperymentu, a więc, że zakwestionowany automat należący do skarżącej jest automatem do gier hazardowych. Zatem organy prawidłowo zarówno w oparciu o przeprowadzony eksperyment, jak i opinię biegłego zakwalifikowały gry do gier z art. 2 ust. 5 u.g.h. WSA wyjaśnił, że ocena właściwości automatu lub urządzenia do gier w kontekście spełnienia warunków określonych w u.g.h. powinna nastąpić w takiej samej formie (a więc w drodze opinii jednostki badającej) w sprawach, w których chodzi o cofnięcie rejestracji automatu, cofnięcie dotychczasowego zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych lub też cofnięcie koncesji na prowadzenie kasyna gry. Natomiast w niniejszej sprawie spółka posiadała zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] (z dnia [...] września 2009 r., na okres 6 lat). W dniu kontroli nie miała koncesji na kasyno gry, a przedmiotowy automat nie spełniał warunków z daty jego rejestracji, tzn. nie był nadal automatem do gry o niskich wygranych. Dlatego niezasadny jest zarzut skargi, że organ powinien zwrócić się do jednostki badającej o stosowną opinię. Taka interpretacja bowiem nie wynika z żadnego przepisu prawa. Wobec powyższego, zdaniem WSA organ odwoławczy zasadnie uznał, że urządzającym gry była skarżąca, która nie wykazała należytej staranności by automat do gier był właściwy. Odwołując się do informacji znanych z zebranego materiału dowodowego wskazano, że przedmiotowy automat do gier w dniu kontroli nie spełniał ustawowej definicji gry na automatach o niskich wygranych, a tym samym zasadnie zastosowano przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h Według Sądu I instancji Dyrektor Izby Celnej opisał stan faktyczny sprawy w sposób wyczerpujący, odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu, a prawne uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 210 § 4 O.p. Organy w zakresie wystarczającym dla potrzeb prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy przeprowadziły postępowanie dowodowe, którego wyniki bez przekroczenia granic ustawowych poddały rzetelnej analizie i ocenie wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Tym samym, zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania w takim zakresie, by naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. II Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła spółka, żądając jego uchylenia w całości i orzeczenia co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: I. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) naruszenie prawa materialnego, tj.: - art. 145 § 1 ust. 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 89 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 1 pkt 2 u.g.h. poprzez wadliwe zastosowanie przepisu art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h., polegające na nałożeniu kary pieniężnej z tytułu prowadzenia gier na automacie poza kasynem gry, będące następstwem wadliwego przyjęcia, że w ramach postępowania opartego o przepis art. 89 powołanej ustawy organ nie jest zobowiązany do stosowania przepisu § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946; dalej: rozporządzenie w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych) i przepisu art. 23b ust. 1 i ust. 3 u.g.h., rezultatem czego było dokonanie wadliwych ustaleń faktycznych prowadzących do wniosku, że automat AG VIDEO GAMES (nr fabryczny: [...]) nie jest automatem, o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h. i, że w sprawie nie ma zastosowania przepis art. 141 pkt 2 u.g.h.; II. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z przepisem art. 233 O.p. poprzez uznanie, że organ utrzymując w mocy decyzję Naczelnika, co było rezultatem dokonania przez organ wadliwej wykładni i nieprawidłowego zastosowania przepisu art. 89 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 1 pkt 2 u.g.h. oraz przepisu § 14 ust. 4 rozporządzenia w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych i przepisu art. 23b ust. 1 i ust. 3 u.g.h., nie naruszył przepisu art. 233 O.p.; b) art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z przepisem art. 121 § 1 O.p. nakazującego prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz w zw. z przepisem art. 122 O.p. z którego płynie normatywny nakaz dla organu podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego, a to poprzez uznanie przez Sąd, że organ był uprawniony do dokonania ustaleń faktycznych z pominięciem przepisu § 14 ust. 4 rozporządzenia w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych i przepisu art. 23b ust. 1 i ust. 3 u.g.h. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. W piśmie procesowym z dnia 26 września 2016 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie w całości. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. W postępowaniu kasacyjnym obowiązuje wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami i granicami zaskarżenia, wskazanymi w skardze kasacyjnej. Przytoczone w tym środku prawnym przyczyny wadliwości kwestionowanego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Sąd drugiej instancji. Do podjęcia działań z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie w sytuacjach określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a., które w sprawie nie występują. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące zarówno naruszenia przepisów postępowania w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., jak i prawa materialnego w rozumieniu art. 174 pkt 1 p.p.s.a. nie podważają prawidłowości kontroli zaskarżonej decyzji dokonanej przez Sąd I instancji, co oznacza, że kwestionowany wyrok jest w całości zgodny z prawem. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty są niezasadne przede wszystkim dlatego, że rozmijają się z przedmiotem sprawy, tj. prowadzonego przez organy celne postępowania w przedmiocie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 oraz art. 91 u.g.h., a nie postępowania w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu na podstawie art. 23a ust. 7 oraz art. 23b ust. 1 i ust. 3 u.g.h. Wyjaśnić w związku z tym należy, że stosownie do treści art. 23a ust. 7 u.g.h. naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. To w tym postępowaniu, dla cofnięcia rejestracji automatu, wymagane jest pozyskanie przez organ kwalifikowanego dowodu z badania sprawdzającego (art. 23b ust. 1 u.g.h.), przeprowadzanego na zlecenie naczelnika urzędu celnego, przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23b ust. 3 u.g.h.). Natomiast, jak wynika z treści art. 141 u.g.h., w odniesieniu do organizowania zgodnie z art. 129-140 u.g.h. gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier na automatach o niskich wygranych - wyłącza możliwość stosowania art. 89 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Pojęcie zgodności, użyte w cytowanym przepisie oznacza, że organizowanie i prowadzenie wymienionych gier, gdy chodzi o rzeczywisty stan rzeczy w tym zakresie, jest i może być konfrontowane z ustanowionymi w tym względzie wymogami prawymi określającymi warunki organizowania i prowadzenia tych gier. A zatem, jakkolwiek ustawodawca określił definicję automatu o niskich wygranych, przede wszystkim precyzując cechy tego urządzenia poprzez określenie wysokości stawki za jedną grę i wysokości jednorazowej wygranej (art. 129 ust. 3), to jednak –wyłączenie, o którym mowa w przepisie art. 141 u.g.h., niweluje karalność z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., jedynie tak długo, jak długo urządzający wskazane gry na automatach o niskich wygranych czyni to zgodnie z przepisami art. 129 – 140 tej ustawy, a więc zgodnie z dotychczasowymi regulacjami. Natomiast w razie stwierdzenia niezgodności takiej działalności z dotychczasowymi zasadami prawnymi, przedsiębiorca urządzający gry traci ochronę prawną i podlega sankcji administracyjnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. (por. wyrok NSA z dnia 2 marca 2018 r., sygn. akt II GSK 2915/16). W razie stwierdzenia niezgodności takiej działalności z dotychczasowymi zasadami prawnymi, przysługująca przedsiębiorcy ochrona prawna przestaje obowiązywać i urządzający gry podlega sankcji administracyjnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., co nie oznacza jednocześnie, iż operator automatów o niskich wygranych odpowiada w takiej sytuacji za urządzanie gier poza kasynem. Jego odpowiedzialność administracyjna - co należy podkreślić - następuje bowiem w tym przypadku w związku z niedochowaniem dotychczasowych warunków zezwolenia, na podstawie których podmiot ten miał prowadzić działalność gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II GSK 1548/16). Jak wyjaśniono w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2016 r., sygn. akt II GPS 1/16 (publ. ONSAiWSA z 2016 r. nr 5, poz. 73; CBOSA) rozwiązanie prawne przyjęte w art. 141 u.g.h. ma tę konsekwencję, że z jednej strony stanowi kierowane do adresatów art. 129 ust. 1 u.g.h. zapewnienie ustawodawcy, iż korzystając z dotychczasowych zezwoleń, nie zostaną oni ukarani, jeżeli ich działalność będzie prowadzona w zgodzie z dotychczasowymi regulacjami (w tym także przejściowymi), z drugiej zaś strony stanowi zapowiedź sankcji za ich naruszenie. Analiza art. 129 i art. 141 w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., z uwzględnieniem funkcjonalnego powiązania tych unormowań, prowadzi zatem do wniosku, że ich zestawienie powinno być rozumiane nie tylko jako wyłączające karalność za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w ramach udzielonych uprzednio zezwoleń, ale i jako ustanawiające sankcję za naruszenie zasad, jakie zostały określone w tych zezwoleniach i przepisach prawa. Zatem z treści art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 141 pkt 2 u.g.h. nie można wywieść, by ustalenie faktu urządzania gier na automatach poza kasynem wymagało przeprowadzenia postępowania w przedmiocie cofnięcia rejestracji. W postępowaniu w przedmiocie nałożenia kary fakt, że automat został zarejestrowany i rejestracji tej nie cofnięto nie wyklucza dokonywania przez organ samodzielnych ustaleń, czy automat jest automatem o niskich wygranych w rozumieniu art. 141 pkt 2 u.g.h. Mianowicie, konieczne jest odróżnienie postępowanie w sprawie o wymierzenie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry od postępowania w sprawie o cofnięcie rejestracji automatu – z uwagi na odmienną podstawę prawną orzekania i tym samym inny przedmiot postępowania. Dla zastosowania art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. niezbędne jest ustalenie, że podmiot eksploatuje automat, który jest przeznaczony do urządzania na nim gier losowych (art. 2 ust. 3, ust. 5 u.g.h.) i jednocześnie nie posiada koncesji na prowadzenie kasyna gry (art. 6 ust. 1 u.g.h.). Ustalenia te - stosownie do treści art. 8 i 91 u.g.h. - czynione są według zasad postępowania dowodowego przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Natomiast konieczność pozyskania kwalifikowanego dowodu w postaci badania sprawdzającego (art. 23b ust. 1 u.g.h.), przeprowadzanego na zlecenie naczelnika urzędu celnego, przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23b ust. 3 u.g.h.) prawo przewiduje tylko w postępowaniu w przedmiocie cofnięcia rejestracji (por. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 3249/17). Wobec powyższego - wbrew stanowisku skarżącej kasacyjnie - Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że w rozpoznawanej sprawie ocena zgodności z prawem organizowania gier na automatach o niskich wygranych mogła być formułowana na podstawie dowodów z eksperymentu procesowego i opinii biegłego, a ustaleń wynikających z tych dowodów oraz formułowanych w oparciu o nie wniosków skarga kasacyjna skutecznie nie podważa. W tym miejscu wymaga podkreślenia, że zgodnie z art. 8 u.g.h. postępowania określone w ustawie o grach hazardowych są prowadzone w ramach odpowiednio stosowanych przepisów O.p., przy czym art. 91 u.g.h. wprost stanowi, że do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy O.p., więc w postępowaniu o wymierzenie kary pieniężnej w myśl art. 187 § 1 O.p. organ jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie dotyczącej wymierzenia kary pieniężnej, zarówno zgromadzono, jak i przeprowadzono wystarczające dowody (patrz: materiał dowodowy zgromadzony w trakcie czynności kontrolnych, przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celnych, a także opinii biegłego sporządzonej dla potrzeb sprawy karnej skarbowej) dla wykazania, że skarżąca spółka urządzała gry na automatach w rozumieniu u.g.h. (gry losowe) bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Zatem Sąd I instancji zasadnie nie powziął wątpliwości co do ustaleń faktycznych dokonanych w tej sprawie przez organy w oparciu o prawidłowo odczytane i zastosowane przepisy procedury podatkowej. Wobec stwierdzenia przez organ, zarówno w drodze eksperymentu, jak i wydanej w sprawie opinii biegłego, że sporny automat nie spełniał warunków określonych w ustawie o grach hazardowych, tym w art. 129 ust. 3 u.g.h., za nieuzasadnione należy uznać stanowisko, że w sprawie oparto się na niepełnym i niewystarczającym materiale dowodowym, o którego deficytach ma świadczyć brak przeprowadzenia dowodu z opinii właściwej jednostki badającej. Stanowisko strony skarżącej, nie może być uznane za trafne. Nie uwzględnia ono bowiem tego, że skoro ze zgromadzonego przez organ materiału dowodowego w sposób jednoznaczny wynikało, że sporny automat nie spełniał wymagań określonych w art. 129 ust. 3 u.g.h., to nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia dodatkowych dowodów, takich jak badanie przez upoważnioną jednostkę badającą. W tym stanie rzeczy, skoro żaden z zarzutów nie może być uznany za usprawiedliwiony, wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku nie mógł zostać uwzględniony. Ze wskazanych wyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniesiona skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i stosownie do art. 184 p.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804, ze zm.).