II GSK 493/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska Sędziowie NSA Jan Bała Czesława Socha (spr.) Protokolant Konrad Piasecki po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Małopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 13 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1163/10 w sprawie ze skargi Nowego Szpitala w O. Spółki z o.o. O. na orzeczenie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej I. uchyla zaskarżony wyrok; II. skargę oddala; III. zasądza od Nowego Szpitala w O. Spółki z o.o. w O. na rzecz Zarządu Województwa Małopolskiego kwotę 280 zł. (dwieście osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. w sprawie ze skargi N. Sz. w O. Sp. z o.o. na orzeczenie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu w sprawie wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej; stwierdził, że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa Małopolskiego. Orzekł także o kosztach postępowania. W ocenie Sądu I instancji dokonana przez organ negatywna ocena formalna była nieuzasadniona. Niesłusznie przyjęto, że N. Sz. w O. Spółka z o.o. prowadząca N. Z. O. Z. N. Sz. w O., nie jest zakładem opieki zdrowotnej działającym w publicznym systemie ochrony zdrowia i z tego powodu projekt nie podlegał rozpatrzeniu. Negatywna powyższa ocena wniosku dokonana została w oparciu o zapisy Regulaminu Konkursu dla Osi Priorytetowej 1 – Warunki dla rozwoju społeczeństwa opartego na wiedzy Działanie 1.2 Rozwój społeczeństwa informacyjnego w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013 (Regulamin konkursu) oraz zapisy kryteriów wyboru projektów, będących załącznikiem nr 4 do Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007– 2013 (Uszczegółowienie MRPO). Na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.) do zadań instytucji zarządzającej należy wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian. Dokument taki dla Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego został przyjęty m.in. uchwałą nr 202/10 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie przyjęcia "Podręcznika Instytucji Zarządzającej Małopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007–2013 – wersja nr 5" oraz Regulaminem Konkursu dla Osi Priorytetowej 1 Warunki dla rozwoju społeczeństwa opartego na wiedzy Działanie 1.2. Rozwój społeczeństwa informacyjnego w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013, stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały nr 78/10 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 26 stycznia 2010 r. Dokumenty te określają kryteria formalne oceny projektów. Wśród kryteriów formalnych wymienia się m.in. kryteria dopuszczające, a jednym z nich jest "Kwalifikowalność Beneficjenta". § 14 Regulaminu Konkursu w ust. 1 lit. "e" wskazuje, iż o dofinansowanie projektu mogą ubiegać się zakłady opieki zdrowotnej działające w publicznym systemie ochrony zdrowia – projekty typu 4. W uszczegółowieniu MRPO (uchwała Zarządu Województwa Małopolskiego z 27 listopada 2007 r. nr 938/07) pkt 18a pojęcie "Beneficjent", występuje wielokrotnie, bo w ramach opisu każdego działania. W niniejszej sprawie chodzi o działanie nr 1.2. rozwój społeczeństwa informacyjnego. Tu jako beneficjenci są przedsiębiorcy, ale tylko takie projekty przedsiębiorców, które będą realizowane w formule partnerstwa publiczno-prywatnego. Sąd I instancji przyjął, że w ramach pojęcia zakłady opieki zdrowotnej działających w publicznym systemie ochrony zdrowia krąg beneficjentów nie jest ograniczony jedynie do publicznych zakładów opieki zdrowotnej, gdyż w jego ramach funkcjonują publiczne i niepubliczne zakłady ze względu na status podmiotu tworzącego zakład. Regulamin Konkursu żadnych ograniczeń dla zakładów opieki zdrowotnej działających w publicznym systemie ochrony zdrowia nie zawierał. Organ koncentrując się na zapisach Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego wskazał, że o dofinansowanie nie może ubiegać się przedsiębiorca. Skoro organ założycielski N. Z. O. Z. N. Sz. w O. jest przedsiębiorcą, to podmiot ten, tj. N. Z. O. Z. N. Sz. w O. nie może być beneficjentem. W ocenie Sądu, organ oceny tej dokonał w oderwaniu od przepisów ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, a także od Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego. W ramach tych przepisów N. Z. O. Z. N. Sz. w O. nie prowadzi działalności gospodarczej i tym samym nie jest przedsiębiorcą. Należy zatem do podmiotów uprawnionych do ubiegania się o dofinansowanie, a status organu założycielskiego nie może stanowić wyłącznej przesłanki decydującej o statusie podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie. Należy odróżnić status organu założycielskiego od statusu podmiotu, który został utworzony. Niepubliczny zakład jest wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych, utworzonym i utrzymywanym w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia. Z powodu braku osobowości prawnej, organ założycielski jest uprawniony do złożenia wniosku o dofinansowanie, gdyż podmiot ten jest uprawniony do nabywania uprawnień i zaciągania zobowiązań. Oznacza to, że o dofinansowanie mogą ubiegać się zakłady opieki zdrowotnej działające w publicznym systemie ochrony zdrowia, nawet jeśli organem założycielskim tego zakładu opieki zdrowotnej jest przedsiębiorca. Zapisy pkt 18a Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego wyłączają z kręgu beneficjentów przedsiębiorców, czyli podmioty prowadzące działalność gospodarczą. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca jest tylko organem założycielskim niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej, który nie prowadzi działalności gospodarczej. Sąd I instancji przyjął, że organ przez to naruszył wyżej cytowany art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, gdyż wprowadził w Regulaminie Konkursu podmiot uprawniony do ubiegania się o dofinansowanie zakładu opieki zdrowotnej działającego w publicznym systemie ochrony zdrowia i nie ograniczył podmiotów w zależności od statusu organu tworzącego zakład. Naruszył zatem zasadę równego dostępu do środków Unii Europejskiej, o której mowa w tym przepisie. Brak zastosowania przejrzystych reguł związanych z wykładnią Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego i definicją przedsiębiorcy tam zawartą, świadczy tez o naruszeniu tego przepisu. Powyższe oznaczało naruszenie prawa w stopniu istotnym i dlatego skarga została uwzględniona. W skardze kasacyjnej Zarząd Województwa Małopolskiego zaskarżył powyższe orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji z uwzględnieniem kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego. Powołując się na naruszenie prawa materialnego, zarzucono niewłaściwe zastosowanie art. 26 ust. 2 i 30"c" ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.). W uzasadnieniu podał, że zaprzecza, aby ocena projektu i rozpatrywanie złożonego projektu zostało przeprowadzone w sposób naruszający prawo. Przyjęcie braku przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu jest nieuzasadnione, skoro cała dokumentacja konkursowa w sposób wyraźny wskazywała na możliwość dofinansowania projektów przedsiębiorców realizowanych wyłącznie w formule partnerstwa publiczno-prywatnego. Podniesiony zarzut naruszenia zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu typu 1 nie jest trafny, skoro w ramach omawianego programu wykluczeni zostali wszyscy przedsiębiorcy. Wykluczenie przedsiębiorców nie obejmuje wszystkich osi priorytetowych i działań w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego. Ubiegający się o dofinansowanie N. Sz. w Ol. Spółka z o.o. jest przedsiębiorcą i w ramach powołanego N. Z. O. Z. wykonuje usługi zarówno w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia, jak i usługi medyczne poza publicznym systemem opieki zdrowotnej. Chodzi o odpłatność na warunkach rynkowych. Prawidłowo został wykluczony z kręgu potencjalnych beneficjentów. Podstawą wykluczenia jest wyłączenie podmiotowe dotyczące wszystkich typów projektu w ramach Działania 1.2. (z wyjątkiem typu 1), które uniemożliwia uzyskanie dofinansowania w ramach działania przez przedsiębiorców, o ile nie działają w formule partnerstwa publiczno-prywatnego. Ocena ta nie narusza żadnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego Regulaminu Konkursu czy też Uszczegółowienia. Bezzasadne jest stanowisko Sądu o naruszenie prawa. Wymienione Uszczegółowienie zawiera programowe ramy konkursu oraz najważniejsze informacje dla potencjalnych beneficjentów na temat możliwości uzyskania dofinansowania. Zasady przejrzystości reguł zostały podane w powołanych podstawach prawnych. Pominięcie ich, stanowiłoby wówczas dokonaną ocenę niezgodną z prawem. Wykluczenie przedsiębiorców, których projekt nie jest realizowany w formule partnerstwa publiczno-prywatnego dotyczy każdego podmiotu, któremu można przypisać status przedsiębiorcy. Starać się oni mogą o dofinansowanie w ramach innej osi priorytetowej. Zaprzecza to zarzutowi nierównego traktowania. Podniesione zarzuty skargi są uzasadnione i zasługują na uwzględnienie. Odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Małopolskiego wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że skarga nie jest uzasadniona a wydany w sprawie wyrok Sądu I instancji ma swoje uzasadnienie w obowiązującym prawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 30d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W art. 30e tej ustawy ustawodawca nakazuje, w zakresie w niej nieuregulowanym, odpowiednie stosowanie do postępowania przed sądami administracyjnymi przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określonych dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 powyższej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wymienia przepisy tej ustawy, których stosowanie jest wyłączone. Wskazać należy, że przy rozpoznawaniu skarg kasacyjnych wnoszonych na podstawie art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znajdują zastosowanie między innymi art. 174, 183 § 1 i 2, 184 powyższej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako przepisy, których stosowanie nie zostało wyłączone, a także jako przepisy poświęcone materii, która w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju unormowana nie została. Zgodnie z art. 174 powyższej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszeniu przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z regulacji zawartej w art. 183 § 1 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, która w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Zatem zakres badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczają zarzuty objęte podstawami kasacyjnymi. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie nie powołuje żadnych przepisów proceduralnych, o których mowa w art. 174 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiących podstawę ustaleń faktycznych. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest stanem faktycznym sprawy będącym podstawą wydania zaskarżonego wyroku. W konsekwencji, dla oceny trafności podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego miarodajny jest stan faktyczny ustalony przez Sąd w zaskarżonym wyroku. Skarżący powołując naruszenie prawa materialnego, zarzuty sprowadził do niewłaściwego zastosowania art. 26 ust. 2 i art. 30"c" ust. 3 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy – o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Chodzi o zakwestionowanie podstaw naruszenia przepisów mających zastosowanie w sprawie, zastosowanie przejrzystych reguł stosowanych przy ocenie projektu, jak też uwzględnienie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu. Ostatnie dwa zarzuty podniesione przez autora skargi kasacyjnej nastąpiły w związku z oceną Sądu I instancji, że organ naruszył przepis art. 26 ust. 2 ustawy poprzez wprowadzenie do Regulaminu Konkursu jako podmioty uprawnione do ubiegania się o dofinansowanie zakłady opieki zdrowotnej działające w publicznym systemie ochrony zdrowia i nie ograniczył podmiotów w zależności od statusu organu tworzącego zakład, a jednocześnie nie zastosował przejrzystych reguł związanych z wykładnią Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013 w ramach konkursu nr 1/2010 1.2. Sąd I instancji wywiódł ocenę powyższą z ustaleń, że N. Sz. w O. Spółka z o.o. prowadzący N. Z. O. Z. N. Sz. w O. jako wnioskodawca o dofinansowanie projektu nie podlegał rozpatrzeniu, gdyż nie jest zakładem opieki zdrowotnej działającym w publicznym systemie ochrony zdrowia. Należało zatem ocenić – czy istotnie wykluczenie z możliwością ubiegania się o dofinansowanie było uzasadnione. Chodzi więc o ocenę czy N. Sz. w O. Spółka z o.o. jako podmiot prowadzący N. Z. O. Z. N. Sz. w O. mógł ubiegać się o dofinansowanie. Wykluczenie z możliwości ubiegania się o dofinansowanie nastąpiło z uwagi na zakwalifikowanie N. Sz. w O. Spółki z o.o. do grona przedsiębiorców. Nie ulega wątpliwości, że spółka ta jest przedsiębiorstwem i jednocześnie organem założycielskim N. Z. O. Z.. Należało zatem ocenić, czy zapisy pkt 18a Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego istotnie wyłączają z kręgu beneficjentów podmioty będące przedsiębiorcami i także prowadzące Niepubliczne Zakłady Opieki Zdrowotnej, gdy podmiot ten jest organem założycielskim niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej. W ocenie Sądu I instancji jest to niemożliwe, a Naczelny Sąd Administracyjny oceny takiej nie podziela. Nie można podzielić stanowiska Sądu I instancji, że ocena ta została dokonana w oderwaniu od przepisów ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, a także Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnej. Bezsporne jest między stronami, że wśród kryteriów formalnych wymienia się "Kwalifikowalność Beneficjenta". W § 14 Regulaminu Konkursu w art. 1 lit. "e" wskazuje się, że o dofinansowanie projektu mogą ubiegać się zakłady opieki zdrowotnej działające w publicznym systemie ochrony zdrowia – projekty typu 4. Zapisy te nie ograniczają kręgu potencjalnych beneficjentów jedynie do publicznych zakładów opieki zdrowotnej, jednak w celu dokonania prawidłowej oceny kwalifikacji beneficjanta w ramach danego typu projektu należy odnieść się do zapisów Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego. Zgodnie z opisem kryteriów wyboru projektów, będących załącznikiem nr 4 do Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego w ramach kryterium kwalifikowalności beneficjenta oceniający zobowiązani są zweryfikować w szczególności – czy wnioskodawca znajduje się w katalogu potencjalnych beneficjentów wskazanych w liście typów beneficjentów w Uszczegółowieniu Programu (pkt 18a). W zawartym w pkt 18a Uszczegółowienia Programu opisie Typu Beneficjenta dla Działania 1.2. Rozwój społeczeństwa informacyjnego, oprócz wskazania dla projektów typu 4 jako podmiotów uprawnionych do dofinansowania zakładów opieki zdrowotnej działających w publicznym systemie ochrony zdrowia znajduje się ograniczenie odnoszące się do wskazanych typów beneficjentów dla wszystkich typów projektów w ramach działania 1.2. Zgodnie z jego treścią, projekty przedsiębiorców będą wspierane tylko wówczas, jeżeli będą realizowane w formule partnerstwa publiczno-prywatnego. Jak wynika z dokumentacji konkursowej w przedmiotowej sprawie wnioskodawcą jest N. Sz. w O. Spółka z o.o. Trafnie organ wskazał, że uzyskanie wpisu do rejestru zakładów opieki zdrowotnej jest warunkiem koniecznym do rozpoczęcia działalności niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej i nie powoduje przyznania powstałej jednostce osobowości prawnej ani też zdolności prawnej. Niepubliczny zakład opieki zdrowotnej nie jest niezależną od osoby założyciela jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, która mogłaby samodzielnie funkcjonować w obrocie prawnym. Niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, którego założycielem jest spółka kapitałowa jest tylko wyodrębnioną organizacyjnie formą działalności spółki, która go utworzyła. Słusznie więc w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy dokonywaniu weryfikacji organ odniósł się do organu założycielskiego niepublicznego zakładu zdrowotnego, a więc N. Sz. w O. Spółki z o.o., czy wnioskodawca, a więc ta Spółka, znajduje się w katalogu potencjalnych Beneficjentów dla projektu typu 4. Wskazał trafnie, że Spółka ta posiada status przedsiębiorcy, co w świetle zapisów Uszczegółowienia Programu oznacza spełnienie przesłanki wykluczającej wnioskodawcę z kręgu typu Beneficjentów, którzy mogą ubiegać się o dofinansowanie w ramach działania 1.2. Przedsiębiorcy, jak już wyżej wskazano, mogą starać się o dofinansowanie swoich projektów tylko w sytuacji działania w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego na zasadach określonych w ustawie z 25 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. Nr 169, poz. 1420 ze zm.). Powyższe oznacza, że wnioskodawcę wykluczono, trafnie opierając to wykluczenie na wyłączeniu podmiotowym a nie przedmiotowym dotyczącym rodzaju prowadzonej działalności. Powyższa ocena nie narusza żadnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego, Regulaminu Konkursu czy też Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego, dlatego trafne jest stanowisko skargi kasacyjnej o braku podstaw do zarzucenia naruszenia prawa. Nie można wobec tego podzielić stanowiska Sądu I instancji o naruszeniu art. 26 ust. 2 ustawy w zakresie wskazanym w początkowej części niniejszego uzasadnienia. Odnosząc się do niezachowania zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu należy wskazać, że dokumentem tym jest właśnie Uszczegółowiony Program przyjęty przez Komisję Europejską z 4 września 2007 r., gdyż zawiera programowe ramy konkursu oraz najważniejsze informacje dla potencjalnych beneficjentów na temat możliwości uzyskania wsparcia w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na terenie Województwa Małopolskiego. W związku z powyższym, regulamin konkursu nie może być interpretowany w oderwaniu od zapisów tego dokumentu, a te wyraźnie wskazują na katalog beneficjentów i wykluczenia z niego. Nie można zgodzić się również z podniesionym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentem niezachowania zasady przejrzystości reguł ze względu na brak dosłownego przepisania unormowań zawartych w Uszczegółowieniu Programu do Regulaminu Konkursu, gdyż zapisy Uszczegółowienia Programu zostały wskazane w podstawie prawnej Regulaminu Konkursu. W związku z tym, w celu dokonania prawidłowej oceny kwalifikacji beneficjenta w ramach danego typu projektu należy odnieść się do zapisów Uszczegółowienia Projektu. Ocena projektu dokonana z pominięciem zapisów Uszczegółowienia o wykluczeniu przedsiębiorców z możliwości ubiegania się o dofinansowanie w ramach tego projektu stanowi właśnie ocenę dokonaną niezgodnie z kryteriami oceny projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący, a tym samym niezgodną z prawem, tj. art. 26 ust. 1 pkt 4 w związku z pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ocena zatem Sądu I instancji, że Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej może być beneficjentem została dokonana w oderwaniu od ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.) a także Uszczegółowienia Programu i nie jest trafna. Wywody Sądu I instancji w tej części zostały dokonane w oderwaniu od stanu faktycznego niniejszej sprawy, a więc tak jakby wniosek był złożony bezpośrednio przez Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej a nie jej organ założycielski. Nie można przyjąć, jak wywiódł Sąd I instancji, że status organu założycielskiego nie może stanowić wyłącznej przesłanki decydującej o statusie podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie, gdyż należy odróżnić status organu założycielskiego od statusu podmiotu, który został utworzony. Istotnie, status organu założycielskiego jest inny niż status podmiotu utworzonego. Skoro niepubliczny zakład opieki zdrowotnej nie jest niezależną od osoby założyciela jednostką organizacyjna, niemającą osobowości prawnej, która mogłaby samodzielnie funkcjonować w obrocie prawnym, a wszelkie czynności prawne w imieniu tego podmiotu musi dokonywać organ założycielski, to tym samym złożenie wniosku przez organ założycielski nie jest jednoznaczne ze złożeniem wniosku przez niepubliczny zakład opieki zdrowotnej. O ile w Uszczegółowieniu Programu (pkt 18a ppkt 5) jest mowa o zakładach opieki zdrowotnej działających w publicznym systemie ochrony zdrowia, to chodzi o podmioty działające samodzielnie. Jeżeli działają one w ramach przedsiębiorstwa, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, wówczas realizacja następuje w formule partnerstwa publiczno-prywatnego. Wykładnia powyższa, wbrew stanowisku Sądu I instancji, nie narusza też zasady równego dostępu do pomocy ze środków Unii Europejskiej. Przeciwnie, zakwalifikowanie spółki z o.o., która jest przedsiębiorstwem do tego katalogu beneficjentów byłoby naruszeniem prawa i przykładem nierównego traktowania. W tej sytuacji należało na podstawie art. 188 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić zaskarżony wyrok i skargę oddalić. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 209 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 203 pkt 2, 205 § 2 tej ustawy, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), na którą składa się równowartość uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego udzielonego przez radcę prawnego, który sporządził skargę kasacyjną i brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.