II GSK 604/11

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-05-12

Skład orzekający: Marzenna Zielińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym może zostać uwzględniony na podstawie ryzyka bankructwa przedsiębiorstwa i utraty pracy przez współpracujących kierowców?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony tylko wtedy, gdy wnioskodawca wykaże istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo twierdzenie o ryzyku bankructwa i utraty pracy nie jest wystarczające bez konkretnego wykazania okoliczności uzasadniających takie ryzyko. W związku z tym, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został oddalony.
Stan faktyczny
Skarżący A. W. i A. W. – wspólnicy spółki cywilnej, zaskarżyli decyzje Komendanta Stołecznego Policji nakładające na nich kary pieniężne za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Łączna kwota kar przekraczała 500 000 zł. W skardze kasacyjnej złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że uiszczenie kar może doprowadzić do bankructwa firmy i utraty pracy przez kierowców.
Rozstrzygnięcie
Oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. W., A. W. – W. [...]-S. s.c. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. W., A. W. – W. [...]-S. s.c. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1195/10 w sprawie ze skarg A. W., A. W. – W. [...]-S. s.c. na decyzje Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] oraz [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1195/10 oddalił skargi A. W. i A. W. - wspólników spółki cywilnej W. [...] – S. s.c. na decyzje Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] oraz [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku A. W. i A. W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podnieśli, że łączna kwota kar nałożonych na nich przekracza 500.000 zł, a uiszczenie tej kwoty może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa i utraty pracy przez współpracujących z firmą kierowców. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazali, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wskazali na fakty, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Sam fakt powołania się na możliwość wystąpienia bankructwa i zwolnienia współpracujących ze skarżącymi kierowców lub możliwość nieprawidłowego funkcjonowania Spółki w związku z egzekucją nałożonych na nią kar, bez wskazania konkretnych okoliczności mogących doprowadzić do którejś z wymienionych w uzasadnieniu okoliczności, nie jest wystarczający do uznania, iż zostały uprawdopodobnione przesłanki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło