II GSK 634/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku H. L. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej H. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1513/11 w sprawie ze skargi H. L. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wyrokiem z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1513/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę H. L. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r., w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł H. L. Następnie w piśmie z dnia 5 września 2012 r. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzenie egzekucji szczególnie w okresie letnio-jesiennym mogłoby doprowadzić do niepowetowanej szkody. W zabiegach agrotechnicznych w tym okresie nawet kilkudniowe opóźnienie może bowiem spowodować poważne straty w przyszłorocznych zbiorach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Ograniczył się do twierdzeń, że wykonanie decyzji spowoduje powstanie opóźnienia w zabiegach agrotechnicznych, a w konsekwencji straty w przyszłorocznych zbiorach. Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, wnioskujący powinien chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie. Skarżący nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dających obraz jego aktualnej sytuacji, szczególnie majątkowej, która mogłaby uprawdopodobnić, że zwrot nienależnie pobranych płatności (w kwocie 64.407,20 zł powiększonej o odsetki) spowoduje zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Sąd nie może zatem ocenić, czy istotnie zwrot płatności ustalonych w decyzji jako nienależnie pobranych spowoduje opóźnienie w zabiegach i pracach agrotechnicznych, a w konsekwencji, ewentualnie, gdyż tego również nie wykazano, straty w przyszłorocznych zbiorach. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.