II GSK 723/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia del. WSA Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "P." sp. z o.o. w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 1027/18 w sprawie ze skargi "P." sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od "P." sp. z o.o. w [...] na rzecz Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 26 lutego 2019r., sygn. akt III SA/Łd 1027/18 na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., obecnie Dz.U. 2019 poz. 2325, dalej też: "p.p.s.a.") oddalił skargę [...] (dalej też: "strona", "skarżąca", "Spółka", "[...]") na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej też: "Dyrektor ŁOW NFZ", "organ") z [...] października 2018r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia działając na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2018r.,poz.1510 ze zm., dalej: "ustawa o świadczeniach"), ogłosił postępowanie konkursowe w rodzaju: leczenie szpitalne, w zakresie: okulistyka - [...] i okulistyka - [...],[...] na obszarze [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] - [...] o kodzie postępowania [...] - na okres od [...] kwietnia 2018 roku do [...] czerwca 2021 roku. W ogłoszeniu przedmiotowego konkursu wskazano wartość zamówienia nie większą niż [...] zł. oraz maksymalną liczbę umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (2), które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania. W przedmiotowym postępowaniu oferty złożyło 4 oferentów: [...].,[...],[...]. oraz [...]. W dniu [...] lutego 2018r. Komisja konkursowa przesłała do [...] drogą elektroniczną pismo informujące o planowanych, w celu usunięcia stwierdzonych rozbieżności w dokumentacji, oględzinach. Następnie w dniu [...] lutego 2018r. Przewodnicząca Komisji, w obecności jej członków zawiadomiła Spółkę, że ich realizacja nastąpi w dniu [...] lutego 2018r. W ten sam sposób zawiadomiono pozostałych Oferentów. Wyniki weryfikacji z [...] lutego 2018r. u Oferenta [...]. opisuje dokument "[...]" sporządzony [...] lutego 2018r., z którego wynika, że okazany sprzęt jest zgodny z załącznikiem nr [...] do Wyników weryfikacji oferenta oraz niezgodny z [...] z dnia [...] listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz.U z 2017r., poz. 2295 ze zm.). "Nie okazano paszportu aparatu rentgenowskiego, niektóre pozycje - zasoby sprzętowe nie mają paszportu, a niektóre nie mają ważnego przeglądu na dzień składnia ofert i na dzień oględzin. Podczas oględzin przyjechał serwisant sprzętu, który na oddzielnych kartach (nie w paszportach) z datą wsteczną - [...].11.2017r. wystawił potwierdzenia przeglądów sprzętu do listopada 2018r. Oględziny odbyły się z udziałem [...]- Prezesa Zarządu skarżącej Spółki, który przed podpisaniem protokołu musiał iść na zabieg i dlatego nie mógł podpisać protokołu. [...] nie określił czasu kiedy będzie ponownie dostępny i będzie mógł podpisać protokół i nie upoważnił nikogo do ww czynności" W dniu [...] lutego 2018 roku Komisja konkursowa odrzuciła ofertę skarżącej wskazując, że w czasie przeprowadzonych w dniu [...] lutego 2018r. czynności weryfikacyjnych oferent na żądanie zespołu nie przedłożył aktualnych przeglądów technicznych, jak również dokumentów potwierdzających dopuszczenie do użytkowania [...] sztuk sprzętu wymienionego w formularzu ofertowym. W dniu [...] marca 2018r. Spółka złożyła protest na czynność Komisji konkursowej, oddalony w dniu [...] marca 2018r. Rozstrzygnięcie konkursu ofert nastąpiło [...] marca 2018r. na podstawie art. 151 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia. Decyzją z [...] kwietnia 2018r. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ oddalił odwołanie Spółki oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzją z [...] października 2018r., wydaną na skutek wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ utrzymał w mocy powyższą decyzję. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ odnosząc się do zarzutów skarżącej, a dotyczących wybranego w konkursie oferenta [...] (w szczególności rażącego niespełniania wymogów posiadania pomieszczeń odpowiadających wymaganiom ogólnoprzestrzennym odpowiednim dla udzielania świadczeń w zakresie okulistyka - chirurgia jednego dnia), wskazał że w stosunku do tego podmiotu wydanych zostało szereg decyzji potwierdzających spełnianie wymagań koniecznych do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych, znajdujących się w aktach sprawy. Są to m.in. decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z [...] lutego 2008r. dotycząca wpisu tego podmiotu do rejestru podmiotu prowadzącego działalność leczniczą, czy decyzja tego organu z [...] października 2011r. z której wynika że pomieszczenia i urządzenia tego Oferenta odpowiadają wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych. Jednocześnie organ wskazał na brak kompetencji do czynienia samodzielnych ustaleń w zakresie prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutu dokonania wyboru oferty [...], pomimo iż Oferent ten nie spełniał wymaganych warunków określonych w przepisach prawa wobec niezgłoszenia w sposób prawidłowy do oferty aparatury medycznej, dla której nie zgłoszono numerów seryjnych bądź wskazano je błędnie, co stanowi ponadto o popełnieniu kłamstwa ofertowego, organ zauważył, że Zespół kontrolujący dokonujący weryfikacji Oferenta [...] uzupełnił w Załączniku nr [...] do Wyników weryfikacji Oferenta numery seryjne sprzętu keratometr i mikroskop. Ponadto jak wskazał, Oferent ten w ofercie wykazał dwa razy defibrylator o tym samym numerze, co uznano za oczywistą pomyłkę pisarską, ponieważ podczas oględzin okazano drugi defibrylator o innym numerze seryjnym. Wskazano, że Oferent ten zgłosił do oferty dwa kardiomonitory z funkcją pulsoksymetrii. Do oferty zgłoszono również dwa pulsoksymetry, wchodzące w skład ww. kardiomonitorów. Przez pomyłkę dwa razy wpisano numer seryjny jednego z kardiomonitorów. Podczas oględzin stwierdzono, że oba kardiomonitory posiadają funkcję pulsoksymetrii. W paszporcie technicznym zasobu aparat do znieczulania oprócz numeru seryjnego podany był również numer seryjny podzespołu, wchodzącego w skład ww. sprzętu. Podczas oględzin u Oferenta - [...] uzupełniono w zgłoszonych w ofercie zasobach takich jak ssak i źródło światła, numery seryjne. Dodatkowo Zespół kontrolujący uzupełnił w ww. Załączniku, że zgłoszony przez tego Oferenta mikroskop jest mikroskopem operacyjnym ze światłem osiowym. Organ nadmienił, że również u skarżącej dokonano stosownych korekt błędnie podanych numerów seryjnych. Odwołujący zgłosił do oferty laparoskop o innym numerze seryjnym niż znajdował się na sprzęcie oraz w paszporcie, co zostało odnotowane. Dodano także numer seryjny podzespołu sprzętu do inwazyjnego pomiaru ciśnienia krwi oraz przypisano 10 łóżek do zakresu świadczeń opieki zdrowotnej objętych ofertą. Organ podkreślił, że Komisja konkursowa u wszystkich trzech Oferentów ustaliła istnienie omyłek pisarskich co do numerów seryjnych wymienionych w ofertach oraz dokonała stosownych korekt kierując się wynikającymi z art. 134 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej zasadami równego traktowania Oferentów i uczciwej konkurencji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 22 ust.1.i 2 ustawy o działalności leczniczej oraz § 7 ust.1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 8 września 2015r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (dalej: "rozporządzenie z 8 września 2015r.") w zw. z art. 90 ust.6,7 i 9 ustawy z 20 maja 2010r. o wyrobach medycznych (Dz.U. z 2017r., poz. 211, dalej: "ustawa o wyrobach medycznych") poprzez ich niewłaściwe zastosowanie organ wskazał, że [...] lutego 2018 roku Zespół kontrolujący przeprowadził weryfikację Odwołującego na podstawie §17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania Komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz.U. 2014, poz. 1980 z późn. zm., dalej: "rozporządzenie z 22 grudnia 2014r."). Podniósł, iż jak wynika to z protokołu z posiedzenia Komisji konkursowej z [...] lutego 2018 roku Przewodnicząca Komisji konkursowej w tym dniu telefonicznie zawiadomiła Oferenta o dacie planowanych oględzin, ich zakresie i dokumentach, których okazania będzie żądać, w szczególności o przeglądach w paszportach technicznych sprzętu i aparatury medycznej. Przewodnicząca Komisji konkursowej [...] lutego 2018r. powołała Zespół ds. przeprowadzenia weryfikacji u Oferenta i w dniu tym zostały wygenerowane upoważnienia do jej przeprowadzenia. Wskazano, że bezspornym jest, że [...] - Prezes Zarządu skarżącej Spółki uczestniczył w czynnościach kontrolnych do momentu stwierdzenia przez Zespół kontrolujący braków w zakresie przeglądów sprzętu (załącznik nr [...] do wyników weryfikacji oferenta). Po stwierdzeniu braków Oferent zadzwonił do serwisanta, iż nie posiada przeglądów sprzętu i poprosił go o przybycie do placówki. Gdy członkowie Zespołu poprosili Oferenta o potwierdzenie upoważnień opuścił on pomieszczenie nie informując kiedy wróci. Nie wyznaczył innej osoby do reprezentowania go w trakcie oględzin. Członkowie Zespołu czekali na powrót Oferenta, w tym czasie doniesiono część paszportów, które zostały dołączone do wyniku weryfikacji. Część brakujących dokumentów została dosłana dzień później. Kolejną część brakującej dokumentacji złożono [...] lutego 2018 roku. Organ podkreślił, że tryb opisany w § 17 rozporządzenia z 22 grudnia 2014r. to weryfikacja prawdziwości danych zawartych w ofercie, a nie tryb uzupełniania braków oferty. Wyklucza to możliwość dowolnego przedkładania przez Oferentów dokumentów, w tym związanych z potencjałem sprzętowym. Tym samym dosłana dokumentacja nie została uwzględniona. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nierzetelnego prowadzenia akt postępowania organ wskazał, że zgodnie z art. 66 a k.p.a., w aktach sprawy zakłada się metrykę sprawy w formie pisemnej lub elektronicznej. W przedmiotowej sprawie, organ prowadzi tabele w formie elektronicznej. Z uwagi na fakt, iż postępowanie było w toku i nie wykonano ostatniej czynności nie załączono jej wydruku do akt sprawy. W chwili podniesienia takiego zarzutu przez stronę, organ uznał że zaistniała przesłanka o której mowa w §3 ust. 2 w/w rozporządzenia, tj. wydruk tabeli załączono do akt sprawy z uwagi na zaistnienie takiej potrzeby. W trakcie zapoznawania się z aktami sprawy w dniu [...] września 2018r. do akt załączony został wydruk metryki akt sprawy. Wskazanym na wstępie wyrokiem z 26 lutego 2019r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę [...]. na powyższą decyzję, jako bezzasadną. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji w pierwszej kolejności wskazał, że wszyscy Oferenci w tej samej dacie ([...] lutego 2018r.) drogą elektroniczną zostali powiadomieni, że wobec rozbieżności dotyczących odpowiedzi na pytanie 1.5.1.1 przeprowadzone zostaną w ich placówkach oględziny. Następnie, również wszyscy Oferenci zostali powiadomieni telefonicznie przez Przewodniczącą Komisji o oględzinach w dniu poprzedzającym oględziny. WSA wskazał, że z załączonych pisemnych oświadczeń członków Komisji konkursowej wynika, że wszyscy oferenci byli informowani o tym, że Zespół kontrolujący będzie sprawdzał pomieszczenia, w których realizowane są świadczenia zdrowotne, sprzęt i aparaturę medyczną wskazaną w formularzu ofertowym, a także przeglądy w paszportach technicznych ww. sprzętów i aparatury medycznej. W ocenie Sądu I instancji tym samym spełniono wymogi przewidziane w § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2014r. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, Sąd I instancji wskazał, że nie ulega wątpliwości, iż Oferent nie przedstawił wszystkich wymaganych paszportów technicznych potwierdzających dokonanie aktualnych przeglądów (ok 10 sztuk sprzętu). Uzasadnia to zarzut, że sprzęt ten nie spełniał wymagań zasadniczych, o których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych i szczegółowo określonych w rozporządzeniu z dnia 8 września 2015r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Ponadto jak wskazał, zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o wyrobach medycznych, świadczeniodawca jest obowiązany posiadać dokumentację wykonanych instalacji, napraw, konserwacji, działań serwisowych, aktualizacji oprogramowania, przeglądów, regulacji, kalibracji, wzorcowań, sprawdzeń i kontroli bezpieczeństwa wyrobu, który wykorzystuje do udzielania świadczeń zdrowotnych, zawierającą w szczególności daty wykonania tych czynności, nazwisko lub nazwę (firmę) podmiotu, który wykonał te czynności, ich opis, wyniki i uwagi dotyczące wyrobu. WSA wskazał, że z protokołu weryfikacji oferty wynika, że skarżąca w imieniu której działał Prezes Zarządu [...] mimo żądania członków Zespołu Kontrolującego w czasie oględzin, nie przedłożyła dokumentów potwierdzających posiadanie aktualnych przeglądów niektórych sprzętów. Nie ulega wątpliwości, że dokumentów tych nie było w chwili przeprowadzania kontroli. W opinii Sądu I instancji zadeklarowany przez stronę w formularzu ofertowym sprzęt medyczny i urządzenia muszą być natomiast sprawne i posiadać aktualne przeglądy techniczne zarówno na dzień składania oferty jak i na dzień zawarcia umowy oraz przez cały okres jej realizacji. Tych wymogów część urządzeń nie spełniała. W opinii Sądu I instancji weryfikacja wszystkich Oferentów natomiast musi odbywać się na tych samych zasadach tzn. każdy podmiot musi być, zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach traktowany identycznie i bez odstępstw. Inaczej doszłoby do naruszenia zasady równego traktowania i zachowania uczciwej konkurencji. W ocenie WSA wbrew twierdzeniom skarżącej w sprawie nie miał zastosowania art. 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach. Zdaniem Sądu I instancji uregulowanie to dotyczy bowiem wcześniejszego etapu postępowania - uzupełniania braków oferty. Natomiast na etapie weryfikacji prawdziwości danych prowadzonej w trybie § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2014r. wzywanie do przedstawienia np. aktualnych paszportów technicznych urządzeń wpisanych w formularzu ofertowym w określonym terminie podważałoby cel tego przepisu. Stwierdzone braki zdaniem Sądu I instancji, skutkowały zatem odrzuceniem oferty skarżącej na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach i oddaleniem wniesionego przez stronę odwołania. W zakresie zarzutów dotyczących niespełniania przez pomieszczenia, w których mają być wykonywane świadczenia lecznicze przez [...] wymagań ogólnoprzestrzennych i ogólnobudowlanych oraz naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2012r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, WSA podzielił stanowisko organu, że ocena spełnienia tych wymagań nie leży w kompetencjach Komisji konkursowej, której obowiązkiem jest przeprowadzenie konkursu zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach i przepisami wydanymi na jej podstawie. Wskazał, że Komisja była związana faktem dysponowania przez [...] wpisem do rejestru podmiotów prowadzących działalność leczniczą prowadzonym przez Wojewodę Łódzkiego. W ocenie Sądu I instancji wpis w rodzaju świadczeń - stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne - szpitalne podmiot ten uzyskał [...] października 2011r., w komórce [...] (leczenie stacjonarne jednego dnia okulistyka) określono datę rozpoczęcia działalności na [...] listopada 2011r. WSA wyjaśnił, że w tej dacie warunkiem uzyskania wpisu było legitymowanie się przez podmiot decyzją inspektora sanitarnego o spełnianiu warunków z art. 22 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (j.t. Dz.U. 2018 poz. 160 ze zm.). Skoro zatem organ dysponował kopią decyzji jak i informacjami od organu prowadzącego rejestr podmiotów leczniczych, że w ocenie tego organu ten podmiot spełnia wymagania odpowiednie do wykonywanej działalności leczniczej i zakresu udzielanych świadczeń nie było podstaw do przyjęcia odmiennego stanowiska. WSA zauważył też, że w aktach sprawy znajduje się protokół z kontroli przeprowadzonej [...] września 2018r. w [...]." prowadzonym przez [...] przez [...], który nie stwierdza żadnych nieprawidłowości i nie zawiera żadnych zaleceń. Prowadzone przez organy nadzoru budowlanego postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania części I piętra pawilonu handlowo - usługowego oraz wstrzymanie użytkowania części środkowej i piętra i drugiej sali operacyjnej (innej niż ta na której ma być wykonywana umowa z NFZ) , w ocenie WSA nie ma wpływu na rozstrzygnięcie konkursu. Według WSA do kompetencji Komisji konkursowej nie należy także ocena spełnienia wymagań z zakresu bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Podniósł też, że jak ponadto wynika z pisma Komendy Miejskiej Straży Pożarnej z [...] października 2018r. przeprowadzone czynności kontrolne zakończyły się wydaniem decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych uchybień. Jednocześnie WSA podzielił stanowisko skarżącej, iż brak ponumerowania kart postępowania stanowi utrudnienie w ich korzystaniu. Nie stanowi jednak w okolicznościach niniejszej sprawy, takiego naruszenia przepisów art. 8 § 1 w zw. z art. 10 § 1 oraz art. 73 k.p.a., które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W aktach znajdują się bowiem wszystkie dokumenty na które powołuje się organ i strona. W skardze kasacyjnej [...]. zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającej go decyzji Dyrektora Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2018r., względnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Na podstawie art. 174 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła, iż został on wydany z naruszeniem: I. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z naruszeniem następujących przepisów prawa materialnego przez błędną ich wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, tj.: a) art. 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach - poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu że przepis ten nie ma zastosowania w toku całego postępowania konkursowego a jest limitowany czasowo wyłącznie do wstępnej fazy konkursu, skutkiem czego nie dokonano formalnego wezwania Oferenta do przedstawienia dokumentów w postaci paszportów technicznych oraz aktualnych przeglądów sprzętu, w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia oferty i w ten sposób skarżącej odmówiono prawa uzupełnienia braków formalnych, wskutek czego doszło do niewłaściwej oceny jej oferty, bezzasadnego jej odrzucenia i przeprowadzenia części niejawnej postępowania z pominięciem jednej z ofert; b) § 5 ust. 1 i 2 oraz 6 17 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2014r. poprzez błędną wykładnię przepisu polegającą na uznaniu, że weryfikacja Oferenta jest szczególnym trybem wiążącym się z możliwością przeprowadzenia stosownych czynności w miejscu udzielania świadczeń wskazanym w ofercie bez wcześniejszego uprzedzenia Oferenta, w tym także bez wskazania dokumentów podlegających kontroli, w sytuacji gdy norma prawna wskazuje, iż organ może przeprowadzić weryfikację pomieszczeń lub urządzeń, zaś w odniesieniu do dokumentów uprawnienie do zażądania ich przekazania przepis definiuje jako odrębną czynność, która powinna być realizowana z zachowaniem rygorów płynących z normy wyrażonej w art. 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach, a więc na pisemne wezwanie ze wskazaniem terminu realizacji, uwzględniającego czas niezbędny do usunięcia braków przez Oferenta, co skutkowało niewłaściwą oceną oferty Spółki oraz bezzasadnym jej odrzuceniem i przeprowadzenia części niejawnej postępowania z pominięciem jednej z ofert, przez co strona utraciła możliwość ubiegania się o zawarcie umowy z Funduszem; c) art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 22 ust. 1 i 2 u.dz.l oraz § 7 ust. 1 Załącznika do Rozporządzenia z dnia 8 września 2015r. w zw. z art. 90 ust. 6. 7 i 9 ustawy z dnia 20 maja 2010r. o wyrobach medycznych - poprzez utrzymanie skarżonym wyrokiem decyzji Dyrektora ŁOW NFZ, w ramach której doszło do niewłaściwego zastosowania ww. przepisów i w efekcie do odrzucenia oferty skarżącej mimo udokumentowania przez nią spełnienia wszystkich warunków określonych w przepisach prawa, co skutkowało przeprowadzeniem części niejawnej postępowania z pominięciem jednej z ofert; d) art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach w zw. z § 17 ust. 2 rozporządzenia z 22 grudnia 2014r. poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że nie doszło w przedmiotowej sprawie do naruszenia zasady równego traktowania oferentów uczestniczących w postępowaniu konkursowym i zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, poprzez potwierdzenie w treści skarżonej decyzji następujących czynności Komisji Konkursowej, sprzecznych z przepisami prawa: a. przeprowadzenia weryfikacji u biorącego udział w przedmiotowym postępowaniu oferenta ([...]) nierzetelnie, poprzez dopuszczenie do zmiany treści oferty konkursowej po upływie czasu na składanie ofert w ten sposób, że Komisja konkursowa zezwoliła na ujawnienie nowego sprzętu (o nowych numerach seryjnych) oraz wskazanie dodatkowych jego funkcjonalności, w okresie związania ofertą, co wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania, "[...], b. przy jednoczesnym uniemożliwieniu skarżącej zgodnego z procedurą wyjaśnienia braków formalnych w zakresie przedstawienia dokumentów w postaci paszportów technicznych sprzętu oraz jego przeglądów, aktualnych zarówno na dzień złożenia oferty jak i w całym okresie związania ofertą; e) art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 22 ust. 1 i 2 u.dz.l. oraz § 7 ust. 1 Załącznika do rozporządzenia z 8 września 2015r. - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie wyboru oferty złożonej przez oferenta [...] (Prowadzącego zakład leczniczy "[...]") za zasadne pomimo, iż nie spełnia on wymogu posiadania pomieszczeń i urządzeń odpowiadających wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych z uwagi na brak windy łóżkowej umożliwiającej komunikację pacjenta na łóżku pomiędzy salą operacyjną położoną na pierwszym piętrze budynku a pozostałymi pomieszczeniami znajdującymi się na innych kondygnacjach, w tym z wyjściem z budynku; f) art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach - poprzez utrzymanie w mocy decyzji, w ramach której Organ dopuścił się niewłaściwego zastosowania ww. przepisów i zaniechał odrzucenia oferty podmiotu "[...]"[...], pomimo oświadczenia przez niego w ofercie nieprawdy co do okoliczności spełnienia przez lokal wymogów ogólnobudowlanych, fachowych i sanitarnych; II. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z naruszeniem następujących przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń w zakresie okoliczności zawiadomienia skarżącej przez organ o kontroli (weryfikacji) jej oferty w toku postępowania konkursowego i jej zakresie, co miało istotny wpływ na wynik postępowania, jako że stanowiło podstawę uznania że to skarżąca uchyliła się od poddania się kontroli czym wypełniła przesłankę odrzucenia jej oferty: b) art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z 10 § 1 k.p.a. oraz 73 § 1 k.p.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia o nierzetelnie zebrane i prowadzone przez organ akta sprawy, przejawiający się w braku numeracji stron zgromadzonych w nich dokumentów, co powoduje brak gwarancji ich kompletności oraz budzi wątpliwości, czy w pełni obrazują one podjęte przez organ działania, w szczególności w zakresie postępowania dowodowego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Uczestnik postępowania [...] wnosząc odpowiedź na skargę kasacyjną domagał się jej oddalenia oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020r., poz. 1842) oraz zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Izby Gospodarczej NSA z dnia 7 stycznia 2021r. Sąd w obecnym składzie podzielił stanowisko przedstawione w uzasadnieniu uchwał składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2020r. sygn. II OPS 6/19 i II OPS 1/20 (te oraz pozostałe powołane orzeczenia dostępne w CBOSA), zgodnie z którym powyższy przepis należy traktować jako "szczególny" w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 p.p.s.a. Prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m. in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m. in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19, a w obecnym stanie faktycznym istnieją takie okoliczności, które w zarządzonym stanie pandemii, w pełni nakazują uwzględnianie rozwiązań powyższej ustawy w praktyce działania organów wymiaru sprawiedliwości. W postępowaniu kasacyjnym obowiązuje wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami i granicami zaskarżenia, wskazanymi w skardze kasacyjnej. Przytoczone w tym środku prawnym przyczyny wadliwości kwestionowanego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Sąd II instancji. Do podjęcia działań z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie w sytuacjach określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a., które w sprawie nie występują. Zdaniem składu orzekającego z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, z przyczyn określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Zakres kontroli instancyjnej wyroku Sądu I instancji sprowadzał się więc do oceny zasadności sformułowanych przez stronę skarżącą kasacyjnie zarzutów - opartych na obu podstawach, określonych w art. 174 p.p.s.a. - i ich uzasadnienia (art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw. Przede wszystkim za skutecznie nie mogły zostać uznane zarzuty błędnej wykładni przepisów prawa materialnego wskazanych w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1 w pkt I. a) - f ) petitum skargi kasacyjnej. Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię polega na mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej. Jako że konsekwencją związania Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami kasacyjnymi jest nie tylko konieczność powołania w skardze kasacyjnej konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem strony skarżącej kasacyjnie - uchybił Sąd I instancji ale i uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, zasadnie w orzecznictwie podnosi się, że w przypadku oparcia skargi kasacyjnej na zarzucie błędnej wykładni przepisów prawa materialnego prawidłowa - poddająca się kontroli kasacyjnej konstrukcja zarzutu wymaga wywodu, dlaczego dokonana w zaskarżonym wyroku interpretacja przepisu jest błędna oraz jak przepis ten - w ocenie strony skarżącej - należy wykładać (por. np. wyrok NSA z 14 września 2010r., sygn. akt II GSK 840/09). Odnosząc się do zarzutów opisanych w pkt. I. b) petitum skargi kasacyjnej należy wskazać, że Komisja konkursowa działała w oparciu o § 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014r. o pracach Komisji, który określa o prawie lub obowiązku dokonania weryfikacji oferenta. Zgodnie z brzmieniem ust. 2 § 17 w/w rozporządzenia Komisja konkursowa ma prawo, do przeprowadzenia weryfikacji każdego bądź grupy Oferentów w celu potwierdzenia prawdziwości danych zawartych w ofercie, w szczególności przez oględziny pomieszczeń i urządzeń podmiotu leczniczego a także zażądać przekazania dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez Oferenta. Przepis ten jednoznacznie przyznaje uprawnienie Komisji konkursowej do dokonania czynności weryfikacyjnych. Podczas weryfikacji Komisja konkursowa powinna sprawdzić między innymi fakt posiadania przez Oferentów pomieszczeń niezbędnych do wykonywania świadczeń, a także wyposażenie w sprzęt niezbędny do leczenia szpitalnego, w przedmiotowej sprawie w zakresie: okulistyka - zespół chirurgii [...] i okulistyka - zespół [...],[...][...] Należy wskazać, że bezspornym w sprawie jest, iż Komisja konkursowa sporządziła protokół z czynności telefonicznego zawiadomienia skarżącej o zamiarze przeprowadzenia weryfikacji, który został potwierdzony podpisami członków Komisji konkursowej i znajduje się w aktach postępowania. Skarżąca zatem została skutecznie zawiadomiona o terminie weryfikacji, zgodnie z regulacją zawartą w ust. 2 § 5 rozporządzenia o pracach Komisji, który określa wyjątek od zasady pisemności wskazując, że za zachowanie formy pisemnej uważa się także zapis treści czynności w protokole przeprowadzenia postępowania. Stąd też zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące błędnej wykładni § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 22 grudnia 2014r. nie zasługują na uwzględnienie. Organ w oparciu o wskazane wyżej przepisy miał prawo podjąć czynności związane z weryfikacją oferty złożonej przez skarżącą, miał prawo zarówno zażądać od niej złożenia wyjaśnień, jak również przedłożenia dokumentów. Bezpodstawny jest też zarzut naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach (pkt I. d) petitum skargi kasacyjnej). Weryfikacja skarżącej nie była jedyną w prowadzonym postępowaniu, bowiem zdecydowano o jej przeprowadzeniu także u innych podmiotów. Równe traktowanie polega na tym, aby wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane były świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Trafnie przyjęto, że Łódzki Odział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców, ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem zostały udostępnione Oferentom na takich samych zasadach. Każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu złożył oświadczenie, że zapoznał się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Oświadczenie powyższej treści zostało również złożone przez skarżącą. Przystępując do konkursu skarżąca wiedziała, zatem, jakie są warunki skutecznego w nim uczestnictwa. Wszystkim świadczeniodawcom zostały stworzone jednakowe szanse przez równe ich traktowanie, zagwarantowanie uczciwej konkurencji, jawności, niezmienności kryteriów oceny ofert i wymagań w toku postępowania. Trafnie WSA, wskazał, iż analiza akt administracyjnych nie daje podstaw do twierdzenia, że w stosunku do skarżącej Spółki doszło do naruszenia zasady równości z uwagi na wyjątkowe, niekorzystne lub odmienne (z niejasnych powodów) jej potraktowanie, a tym samym, że doszło do naruszenia jej interesu prawnego. Nie można również uznać za zasadne zarzuty, że Komisja konkursowa zezwoliła na ujawnienie nowego sprzętu (o nowych numerach seryjnych) oraz wskazanie dodatkowych jego funkcjonalności, w okresie związania ofertą, w odniesieniu do Oferenta [...] przy jednoczesnym uniemożliwieniu skarżącej zgodnego z procedurą wyjaśnienia braków formalnych w zakresie przedstawienia dokumentów w postaci paszportów technicznych sprzętu oraz jego przeglądów, aktualnych zarówno na dzień złożenia oferty jak i w całym okresie związania ofertą. W zakresie kwestionowania czynności podjętych wobec podmiotu [...] dotyczących uzupełnienia numerów seryjnych, należy podkreślić, że zarówno w przypadku skarżącej, jak i pozostałych Oferentów dokonano usunięcia oczywistych omyłek. Wskazać należy, że ustalenia Komisji konkursowej na dzień przeprowadzenia kontroli mają kluczowe znaczenie dla oceny spełnienia przez ofertę, wymogów prawem określonych. Gdy zatem kontrolujący żąda okazania dokumentów, w niniejszej sprawie paszportów technicznych urządzeń medycznych i aktualnych przeglądów technicznych sprzętu zgłoszonego w ofercie, Oferent ma obowiązek ich przedstawienia. Wizytacja oferenta służy sprawdzeniu, czy odpowiedzi udzielone w ofercie przez Oferenta są zgodne ze stanem rzeczywistym, a w konsekwencji czy Oferent spełnia warunki prawidłowego świadczenia usług. W ogłoszeniu przedmiotowego postępowania zostało wskazane rozporządzenie MZ w sprawie postępowania w sprawie zawarcia umowy (...), jako znajdujące zastosowanie w przedmiotowym konkursie ofert. Powyższe oznacza, że skarżąca, przystępując do konkursu, zgodziła się na zastosowanie wobec niej regulacji § 17 ust. 2 ww. rozporządzenia Zgodnie natomiast z treścią art. 90 ust. 6 ustawy z dnia 20 maja 2010r. o wyrobach medycznych (j.t. Dz.U. 2017, poz. 211 ze zm.), świadczeniodawca jest obowiązany posiadać dokumentację wykonanych instalacji, napraw, konserwacji, działań serwisowych, aktualizacji oprogramowania, przeglądów, regulacji, kalibracji, wzorcowań, sprawdzeń i kontroli bezpieczeństwa wyrobu, który wykorzystuje do udzielania świadczeń zdrowotnych, zawierającą w szczególności daty wykonania tych czynności, nazwisko lub nazwę (firmę) podmiotu, który wykonał te czynności, ich opis, wyniki i uwagi dotyczące wyrobu. Świadczeniodawca jest obowiązany posiadać dokumentację określającą terminy następnych konserwacji, działań serwisowych, przeglądów, regulacji, kalibracji, wzorcowań, sprawdzeń i kontroli bezpieczeństwa wyrobu stosowanego do udzielania świadczeń zdrowotnych, wynikające z instrukcji używania lub zaleceń podmiotów, które wykonały czynności, o których mowa w ust. 6 (ust.7). Dokumentację, o której mowa w ust. 6 i 7, świadczeniodawca jest obowiązany przechowywać nie krócej niż przez okres 5 lat od dnia zaprzestania używania wyrobu do udzielania świadczeń zdrowotnych (ust.8). Świadczeniodawca jest obowiązany udostępniać dokumentację, o której mowa w ust. 6 i 7, organom i podmiotom sprawującym nadzór nad świadczeniodawcą lub upoważnionym do jego kontroli (ust. 9). Bezsporne jest, że skarżąca będąc prawidłowo zawiadomiona o planowanych oględzinach w miejscu udzielania świadczeń oraz ich zakresie w dniu weryfikacji nie przedłożyła Zespołowi kontrolującemu wymaganych dokumentów. Jest oczywistym na co zasadnie wskazał Sąd I instancji, że zadeklarowany przez stronę w formularzu ofertowym sprzęt medyczny i urządzenia muszą być sprawne i posiadać aktualne przeglądy techniczne zarówno na dzień składania oferty jak i dzień zawarcia umowy i przez cały okres jej realizacji. Tych wymogów część urządzeń nie spełniała, skoro nie posiadała aktualnych wpisów w paszportach technicznych i nie miała ważnych przeglądów technicznych. Nie ma także podstaw do uznania zarzutu naruszenia art. 149 ust. 3 u.ś.o.z. przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przepis ten nie ma zastosowania do uzupełnienia oferty w przypadku gdy świadczeniodawca nie przedstawił wszystkich wymaganych dokumentów.(pkt I. a) petitum skargi kasacyjnej). Autor skargi kasacyjnej upatruje naruszenie tego przepisu - poprzez uznanie że nie ma on zastosowania w toku całego postępowania konkursowego a jest limitowany czasowo wyłącznie do wstępnej fazy konkursu, skutkiem czego nie dokonano formalnego wezwania Oferenta do przedstawienia dokumentów w postaci paszportów technicznych oraz aktualnych przeglądów sprzętu, w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia oferty. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej - nie naruszono art. 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach. W świetle przepisów ustawy o świadczeniach treść oferty stanowią stosowne dane, będące odpowiedzią świadczeniodawcy profesjonalnego podmiotu, ubiegającego się o zawarcie umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na konkretne ogłoszenie o otwarciu postępowania w sprawie zawierania wymienionych umów oraz określone nim warunki. Na treść oferty składają się oświadczenia woli oraz oświadczenia wiedzy (por. wyrok NSA z 29 listopada 2019r., sygn. akt II GSK 1059/19.Wskazać należy, że uregulowanie to dotyczy wcześniejszego etapu postępowania – uzupełniania braków oferty i organ wzywał zarówno stronę skarżącą jak i pozostałych Oferentów do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych i składania brakujących dokumentów. Na etapie weryfikacji prawdziwości danych prowadzonej w trybie § 17 ust. 1 i 2 wskazanego już wyżej rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2014r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń wzywanie do przedstawienia aktualnych paszportów technicznych urządzeń wpisanych w formularzu ofertowym w określonym terminie podważałoby cel tego przepisu. Art. 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej nie miał zatem na tym etapie postępowania konkursowego zastosowania. Wskazać należy, że zapewnienie Oferenta o spełnianiu wszelkich warunków musi być zgodne ze stanem faktycznym i prawnym, zarówno w dniu składania oferty, jak i od początku obowiązywania umowy, co oznacza zapewnienie o trwałości spełniania warunków w tak określonej przestrzeni czasowej, a co za tym idzie również i w toku postępowania prowadzonego w sprawie zwarcia umowy o świadczenia opieki zdrowotnej, co z kolei prowadzi do wniosku, że oferta ma być aktualna w toku całego postępowania, poczynając od jej złożenia, aż do dnia rozpoczęcia obowiązywania umowy, co służyć ma konkretnemu celowi, a mianowicie stworzeniu możliwości jej zweryfikowania na odpowiednim etapie postępowania konkursowego. Konsekwencją powyższego, jest wniosek, że spełnianie przez Oferenta wymagań (warunków) dotyczących pomieszczeń, sprzętu i personelu podlega kontroli w toku postępowania konkursowego z punktu widzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie. Przepis art. 149 ust. 1 ustawy o świadczeniach zawiera enumeratywne wyliczenie przyczyn, których zaistnienie bezwzględnie zobowiązuje Komisję konkursową do odrzucenia oferty. Analiza katalogu tych przyczyn uzasadnia twierdzenie, że mają one charakter tego rodzaju wymogów, które musi spełniać oferta, co niezależnie od wskazanych tym przepisem wymogów formalnych dotyczy także wymogów odnoszących się do kwestii o charakterze merytorycznym, w tym między innymi wymogu spełniania warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 (pkt 7 ust. 1 art. 149), a więc wymogów, które mają charakter konieczny, a których brak spełniania jest brakiem nieusuwalnym, uniemożliwiającym dopuszczenie oferty do konkursu ze skutkiem jej odrzucenia. Innymi słowy, oferta musi spełniać wszystkie warunki sformułowane w ramach dwóch grup warunków, a więc: "wymaganych warunków określonych w przepisach prawa", a także "warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3". Musi zatem spełniać zarówno te warunki, które wynikają wprost z przepisów prawa, jak i te, które zostały określone przez Prezesa NFZ. W konkursie nie może brać udziału Oferent czy oferta, niespełniający choćby jednego z warunków określonych prawem lub określonych przez Prezesa NFZ. Powodem odrzucenia oferty może być zarówno niespełnienie warunków określonych w ustawie, jak też niespełnienie warunków określonych w wydanym, na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy, zarządzeniu Prezesa NFZ. Z powyższego wynika, że przepisy art. 149 ust. 1 oraz ust. 3 przywołanej ustawy odnoszą się do różnych sytuacji, enumeratywnie wskazane formalne oraz merytoryczne wymogi konieczne o charakterze nieusuwalnym oraz inne wymogi formalne, których brak spełniania, na wezwanie Komisji konkursowej, podlega usunięciu w wyznaczonym terminie. Oznacza to różne kompetencje Komisji konkursowej w zależności od zaistniałego stanu faktycznego. Wystąpienie sytuacji opisanej w hipotezie normy prawnej rekonstruowanej z ust. 1 art. 149 przywołanej ustawy nie uzasadnia korzystania z kompetencji określonej w ust. 3 art. 149 i odwrotnie. Tym samym nie zasługują na uwzględnienie zarzuty wskazane w pkt I. c) petitum skargi kasacyjnej. Nieusprawiedliwione są zarzuty naruszenia przepisów postępowania wskazane w pkt II. a) i II. b.) petitum skargi kasacyjnej. W świetle utrwalonego orzecznictwa, nie każde naruszenie przepisów postępowania może stanowić podstawę kasacyjną, ale tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", o którym mowa na gruncie przywołanego przepisu, rozumieć należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem Sądu Administracyjnego I instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Wynikającym z przepisu art. 176 p.p.s.a. obowiązkiem strony wnoszącej skargę kasacyjną jest więc, nie tylko wskazanie podstaw kasacyjnych, lecz również ich uzasadnienie, co w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania powinno się wiązać z uprawdopodobnieniem istnienia wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Autor skargi kasacyjnej zobowiązany jest więc uzasadnić, że następstwa zarzucanych uchybień były na tyle istotne, że kształtowały lub współkształtowały treść kwestionowanego orzeczenia, a w sytuacji, gdyby do nich nie doszło wyrok sądu administracyjnego I instancji byłby inny. Zatem obowiązkiem wnoszącego skargę kasacyjną jest wykazanie, że gdyby do zarzucanego naruszenia przepisów nie doszło, wyrok Sądu I instancji byłby inny (por. m.in. wyrok NSA z dnia 4 października 2012r., II FSK 437/11; LEX nr 1233849). Tych wymogów skarga kasacyjna nie spełnia, a zatem już z przyczyn formalnych wadliwość tak skonstruowanych zarzutów uniemożliwia ich merytoryczne rozpoznanie. Nie ulega jednak wątpliwości, że na etapie postępowania administracyjnego, wszczętego odwołaniem, o którym mowa w art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. Tak więc organy, co do zasady w myśl art. art. 7 i 77 § 1 i 80 k.p.a. są zobligowane do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy jak i do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w zgodzie z zasadą swobodnej oceny dowodów. W niniejszej sprawie tymczasem zarzuty zgłoszone przez skarżącą kasacyjnie nie mogły skutecznie podważyć prawidłowości stanowiska Sądu i instancji co do prawidłowości zawiadomienia Spółki przez organ o kontroli (weryfikacji) jej oferty w toku postępowania konkursowego i jej zakresie. Poza sporem w rozpoznawanej sprawie jest, że na etapie oceny ofert Komisja konkursowa opierała się na informacjach ujawnionych w publicznych rejestrach prowadzonych przez podmioty do tego uprawnione, w szczególności decyzji inspektora sanitarnego o spełnianiu warunków z art. 22 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. 2018 poz. 160 ze zm.), protokołu z kontroli przeprowadzonej [...] września 2018r. przez PSSE w Łodzi, który nie stwierdza żadnych nieprawidłowości i nie zawiera żadnych zaleceń. oraz pisma Komendy Miejskiej Straży Pożarnej z [...] października 2018r. Podkreślenia wymaga, że w myśl art. 76 § 1 k.p.a. dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Wprawdzie w myśl art. 76 § 3 k.p.a. przepisy § 1 nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów wymienionych w tych przepisach. Co do zasady dopuszczalne jest więc obalenie domniemania zgodności z prawdą dokumentu urzędowego w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwko treści takiego dokumentu. Domniemanie takie może być obalone wszelkimi środkami dowodowymi, jednakże strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego, powinna tę okoliczność udowodnić. (por. np. wyrok NSA z 21 lipca 2011r., sygn. akt II OSK 1228/10), czego w niniejszej sprawie skutecznie nie dokonała. Tym samym za niezasadne należy uznać również zarzuty naruszenia prawa materialnego wskazane w pkt I. e) i I. f) petitum skargi kasacyjnej. W zakresie zarzutu co do oparcia rozstrzygnięcia o nierzetelne zebrane i prowadzone akta sprawy przejawiające się w braku numeracji stron zgromadzonych w nim dokumentów, co skutkuje brakiem gwarancji ich kompletności oraz budzi wątpliwości, czy w pełni obrazują one podjęte przez organ działania w zakresie postępowania dowodowego (pkt II. b) petitum skargi kasacyjnej), należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż pomimo braku ponumerowania kart postępowania stanowiącego utrudnienie w ich korzystaniu, w okolicznościach sprawy, nie stanowi takiego naruszenia przepisów art. 8 § 1 w zw. z art. 10 § 1 oraz art. 73 k.p.a., które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W aktach znajdują się bowiem wszystkie dokumenty na które powołuje się organ i strona. Organ ocenił wszystkie dowody zgromadzone w aktach sprawy oraz rozpatrzył je we wzajemnej łączności. Nie pominął żadnego dowodu znajdującego się w aktach sprawy ani też nie uwzględnił dowodu, który nie znajdował się w aktach sprawy, wobec tego zrealizował obowiązek wynikający z w/w przepisów. Skarżąca miała możliwość w każdej chwili przeglądania akt postępowania.(art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a.). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) i ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018r., poz. 265 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje również, że przepisy art. 203-210 p.p.s.a. nie dają podstaw do rozstrzygania o kosztach postępowania kasacyjnego między skarżącą kasacyjnie a uczestnikiem postępowania.