II GSK 758/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 975/07 w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Cz. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2007 r.; nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 975/07 oddalił skargę K. G. – dalej: skarżący - na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Cz. zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r., (następnie uzupełnionym pismem z dnia [...] czerwca 2008 r.) K. G. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2007 r. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podniósł, iż nastąpiła zmiana przepisów prawa miejscowego w gminie Cz. w zakresie regulacji dotyczącej liczby punktów sprzedaży detalicznej napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Cz. z dnia [...] grudnia 2006 r., ograniczono liczbę punktów sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 4,5% alkoholu do [...]. Powyższa zmiana stanu prawnego "byłaby przeszkodą do przywrócenia praw odebranych wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie mimo korzystnego rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. – w związku z art. 193 cyt. ustawy (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Wobec powyższego strona uprawniona była do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie m.in. o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści powołanego art. 61 § 3 cyt. ustawy wynika, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu. W obu sytuacjach mowa o wyjątkowym zagrożeniu odpowiadającemu szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam, gdzie wzruszenie aktu lub czynności w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi bowiem wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W jednym z orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04) stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 650/08). W szczególności za takowe nie można uznać zmiany przepisów prawa miejscowego w gminie Cz. w zakresie regulacji dotyczącej liczby punktów sprzedaży detalicznej napojów alkoholowych o zawartości 4,5% alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. K. G. w uzasadnieniu swego wniosku wskazał, iż "koronnym argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonalności decyzji jest zmiana stanu faktycznego w danej sprawie". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zmiany przepisów prawa miejscowego nie są przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji. W istocie mamy tu do czynienia ze wskazaniem nowych okoliczności sprawy, a takich nie można zaliczyć do przesłanek uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Wskazana przez skarżącego Uchwała Rady Miejskiej w Cz. z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] (a nie jak błędnie wskazał skarżący z dnia [...] grudnia 2008 r.), stanowi zmianę stanu prawnego tj. Uchwały Rady Miejskiej w Cz. z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] nie mającą znaczenia w rozpoznawaniu przez Sąd kwestii wstrzymania wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.