II GSK 933/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. J. M. Spółka jawna z siedzibą w S. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 kwietnia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 367/09 w sprawie ze skargi T. J. M. Spółka jawna z siedzibą w S. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 367/09 oddalił skargę T. J. M. Spółka jawna z siedzibą w S. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. T. J. M. Spółka jawna z siedzibą w S. O. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna trafia już po przeprowadzeniu przez sąd I instancji jej wstępnej kontroli dokonywanej w zakresie: zachowania terminu, dopuszczalności skargi i wymagań formalnych (art. 178 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje ostatecznej kontroli wymagań formalnych środka zaskarżenia. W zależności od rodzaju uchybień, których dopuścił się wojewódzki sąd administracyjny, przepis art. 180 p.p.s.a. daje sądowi kasacyjnemu możliwość wydania dwóch rozstrzygnięć, tj. odrzucenia skargi kasacyjnej lub jej zwrot do sądu I instancji celem usunięcia dostrzeżonych braków, które podlegają usunięciu. Należy wskazać, że zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Termin ten jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, co oznacza, że niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie, jego upływ sąd uwzględnia z urzędu oraz dopuszczalne jest jego przywrócenie w przypadku złożenia stosownego wniosku. Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia (art. 111 § 1 k.c. w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku Sądu I instancji został doręczony Spółce w dniu 12 czerwca 2009 r. (zwrotne poświadczenie odbioru – k. 46), a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegł od dnia 13 czerwca 2009 r. i upłynął w dniu 13 lipca 2009 r. (ostatni dzień terminu przypadał na niedzielę 12 lipca 2009 r., a zatem na dzień ustawowo wolny od pracy). Skarga kasacyjna została sporządzona i nadana w urzędzie pocztowym w dniu 15 lipca 2009 r. (środa) – o czym świadczy stempel pocztowy na kopercie zawierającej skargę kasacyjną (k. 60) – więc po upływie przepisanego terminu. Tym samym skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia (art. 177 § 1 p.p.s.a.) i wobec nieodrzucenia jej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. podlegała odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 178 p.p.s.a.