II GZ 1208/16
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-11-29
Skład orzekający: Joanna Sieńczyło-Chlabicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i odmowie przyznania prawa pomocy, skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo doręczenia wezwania i pouczenia, skarżąca nie uiściła wpisu, składając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, a skarżąca wniosła zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 5 września 2016 r. sygn. akt III SA/Łd 868/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na pismo pozostawiające bez rozpoznania wniosek w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.
J. Z. w dniu 24 lipca 2015 r. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] wydane w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na pismo pozostawiające bez rozpoznania wniosek w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne.
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. wezwał J. Z. (dalej: skarżąca) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (k. 8 akt sądowych).
W odpowiedzi na to wezwanie, skarżąca wniosła w dniu 23 września 2015 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości (k. 11 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r., III SA/Łd 868/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odmówił przyznania prawa pomocy. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016r., II GZ 546/16, oddalił zażalenie na to postanowienie.
W związku z powyższym w dniu 13 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału III zarządził wezwanie skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 sierpnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżąca została pouczona, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi (k. 109 + k. 11 akt sądowych).
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 3 sierpnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 115 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi. Wniosła natomiast ponownie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 5 września 2016 r. (sygn. akt III SA/Łd 868/15) odrzucił skargę J. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 23 czerwca 2015 r.
Wyjaśnił, że odpis zarządzenia z dnia 13 lipca 2016 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 sierpnia 2015 r. został ponownie skarżącej doręczony w dniu 3 sierpnia 2016 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi zaczął swój bieg w dniu 4 sierpnia 2016 r. i zakończył się w dniu 10 sierpnia 2016 r.
Mimo pouczenia skarżącej o skutkach niewykonania zarządzenia z dnia 13 lipca 2016 r. skarżąca nie usunęła ani w powyższym terminie braku fiskalnego skargi.
Skoro zaś wezwanie to pozostało bezskuteczne złożona przez skarżącą skarga zawiera wadę fiskalną uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu. Podlega więc odrzuceniu stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
WSA wskazał też, że złożenie przez skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy o zwolnienie z całości kosztów sądowych nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią wpisu od skargi, do którego została ona wezwana na mocy prawomocnego zarządzenia. Sąd – doręczając skarżącej ponownie wezwanie do uiszczenia wpisu – pouczył skarżącą, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi, a także wyjaśnił, że złożenie kolejnego wniosku o prawo pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu.
J. Z. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 5 września 2016 r., zaskarżonemu postanowieniu zarzucając: a) brak podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania; b) sprzeczność ustaleń faktycznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a polegającą na błędnym ustaleniu, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie, podczas gdy nie była w ogóle do tego przez Sąd wzywana.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. (por. postanowienie. NSA z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt II FZ 1109/15).
Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu Sąd I instancji – nie naruszając art. 220 § 3 p.p.s.a. – słusznie przyjął, że skarżąca został w sposób prawidłowy wezwana do uiszczenia wpisu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy jednoznacznie wynika, że przesyłka została Judycie Ziółkowskiej prawidłowo doręczona w dniu 3 sierpnia 2016 r. (k. 115 akt sądowych). Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg od dnia 4 sierpnia 2016 r. (czyli następnego dnia po uznaniu doręczenia za dokonane) i upłynął w dniu 10 sierpnia 2015 r. (por. art. 83 § 1 p.p.s.a.).
Skoro wpis od skargi nie został uiszczony we wskazanym terminie, Sąd I instancji zobowiązany był do odrzucenia skargi.
W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie jako niezasadne oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło