II GZ 21/16
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-02-03
Skład orzekający: sędzia NSA Wojciech Kręcisz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych (przedłożenia odpisu z KRS) jest zasadne, jeśli wezwanie do uzupełnienia nie precyzowało daty, na którą dokument miał być sporządzony, a w aktach sprawy znajdowały się już odpisy KRS z różnych dat, których treść dotycząca reprezentacji spółki nie uległa zmianie?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny nieprawidłowo odrzucił skargę. Sąd I instancji nie wskazał precyzyjnie, na jaki dzień miał być sporządzony dokument z Krajowego Rejestru Sądowego, a w aktach sprawy znajdowały się już dokumenty z różnych dat, których treść dotycząca sposobu reprezentacji spółki nie uległa zmianie. Brak precyzyjnego wezwania i istnienie w aktach dokumentów pozwalających na weryfikację umocowania uniemożliwiały pozbawienie strony prawa do sądu.Stan faktyczny
Spółka P. sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego obrazującego sposób reprezentacji. Spółka uiściła wpis sądowy, ale nie przedłożyła wymaganego odpisu KRS. WSA odrzucił skargę, uznając, że braki nie zostały uzupełnione w terminie. Spółka wniosła zażalenie, argumentując, że wezwanie nie było precyzyjne co do daty odpisu, a w aktach sprawy znajdowały się już dokumenty KRS, których treść dotycząca reprezentacji nie uległa zmianie.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. sp. z o.o. w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1780/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. w O. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 30 [...] 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników i ustalenie opłaty za użytkowanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie
Pismem z dnia 5 czerwca 2015 r. (data nadania u operatora pocztowego) P. Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: skarżąca, Spółka) wiosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 30 [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników i ustalenie opłaty za użytkowanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 [...] 2015 r. skarżąca pismami sądowymi z dnia 4 [...] 2015 r. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki obrazującego sposób reprezentacji oraz osoby upoważnionej do jej reprezentacji, a także uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sądowych sprawy, przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 10 sierpnia 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 11 akt sądowych). Spółka w dniu 12 sierpnia 2015 r. uiściła w pełnej wysokości należny wpis sądowy od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 30 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę P. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 30 [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników i ustalenie opłaty za użytkowanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych oraz zwrócił Spółce uiszczony wpis.
W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że wezwanie do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi zostało doręczone Spółce w dniu 10 sierpnia 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 11 akt sądowych), a więc termin do wykonania czynności określonych wezwaniem upłynął w dniu 17 sierpnia 2015 r. Wprawdzie aktach administracyjnych znajduje się informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego, ale według stanu wpisów na dzień 24 listopada 2014 r. Skarżąca zaś miała wykazać umocowanie osoby podpisującej skargę na dzień jej złożenia, czyli 5 czerwca 2015 r. Zważywszy, że w terminie tym skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę.
W zażaleniu na powyższe postanowienie P. sp. z o.o. wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu spółka wskazała, że w skierowanym do niej wezwaniu z dnia 4 sierpnia 2015 r. wzywającym do przedstawienia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wskazującej umocowanie do działania w imieniu spółki osoby podpisującej skargę nie określono jednoznacznie na jaki dzień taki oryginał lub odpis winny być sporządzone. W wezwaniu określono tylko, że dokument ten ma wykazywać umocowanie do działania w imieniu spółki. Skarżąca podkreśliła, że Sąd w uzasadnieniu podniósł, iż w aktach sprawy znajduje się informacja według stanu wpisów na dzień 24 listopada 2014 r. lecz winna być na dzień 5 czerwca 2015 r. Zdaniem spółki nie zmienia to jednak faktu, że zarówno w 2014 r. jak i obecnie umocowana do reprezentacji jest ta sama osoba tj. prezes zarządu spółki – A. P. Mógł on zatem skutecznie podpisać skargę złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby upoważnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast do art. 29 powołanej ustawy, te organy lub osoby, przy pierwszej czynności w postępowaniu mają obowiązek wykazać umocowanie do działania, składając stosowny dokument. Z kolei w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Treść art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podzielić należy zarzuty podniesione w zażaleniu przez skarżącą spółkę.
Sąd I instancji słusznie wskazał, iż Skarżąca nie wykonała wezwania Sądu w części dotyczącej przedłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji spółki, jednakże należy zwrócić uwagę na istotne braki i niekonsekwencję Sądu w tym zakresie, co nie powinno skutkować pozbawieniem strony prawa do sądu.
Sąd I instancji w uzasadnieniu podniósł, iż aktach administracyjnych znajduje się informacja odpowiadająca odpisowi z Krajowego Rejestru Sądowego, ale według stanu wpisów na dzień 24 listopada 2014 r. Skarżąca zaś miała wykazać umocowanie osoby podpisującej skargę na dzień jej złożenia, czyli 5 czerwca 2015 r., co zdaniem tego Sądu wynika z wezwania z dnia 4 sierpnia 2015 r.
Po pierwsze wskazać jednak należy, iż w aktach sprawy prócz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego obrazującego stan wpisów na dzień nie 24 listopada 2014 r., a 21 listopada 2014 r. (karta nr 37 akt administracyjnych), znajduje się odpis KRS na dzień 3 marca 2015 r. (karta nr 28 akt administracyjnych). Po drugie, wbrew twierdzeniom Sądu I instancji wezwanie z dnia 4 sierpnia 2015 r. zawiera wezwanie do złożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza kopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego spółki (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego) wskazującego umocowanie do działania w imieniu spółki, nie określając jednak na jaki dzień stan wpisów winien poświadczać. Jeśli zatem wezwanie nie zawierało precyzyjnego określenia na jaki dzień ma być sporządzony dokument, o który skarżąca została wezwana, a w aktach sprawy znajduje się już dokument (a nawet dwa z różnych dat), którego treść (dotycząca sposobu reprezentacji spółki) nie uległa zmianie, to słusznie można przyjąć, że w aktach sprawy znajduje się już aktualny dokument wskazujący na sposób reprezentacji spółki.
Na marginesie wypada nadmienić, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 4a. ustawy z 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, Centralna Informacja bezpłatnie udostępnia, w ogólnodostępnych sieciach teleinformatycznych, aktualne informacje o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz listę dokumentów zawartych w katalogu; a z ust. 4aa. wynika, że pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. Tym samym uwagi na powszechną dostępność oraz jawność danych dotyczących podmiotów podlegających wpisowi do KRS, pozyskanie, czy weryfikacja posiadanych już danych jest w każdej chwili możliwa.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło