II GZ 239/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 278/08 w zakresie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R.J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie R. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V z dnia 22 stycznia 2008 r., którym to zarządzeniem wezwano R. J. do wykonania obowiązku uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2007 r., utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody M. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu kwestionowanego orzeczenia, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 marca 2008 r., sygn. akt II GZ 69/08, oddalił. Następnie zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2008 r. Przewodniczący Wydziału V WSA w W. wezwał skarżącego do wykonania ciążącego na nim obowiązku uiszczenia wpisu w wysokości, terminie i pod rygorem, jak we wcześniejszym zarządzeniu. Wezwanie zostało doręczone R. J. w dniu 23 kwietnia 2008 r. W zakreślonym terminie nie uiszczono żądanego wpisu, zaś pismem z dnia 26 kwietnia skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał zażalenie za niedopuszczalne i odrzucił je na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stwierdził, że zarządzenie Przewodniczącego z dnia 22 stycznia 2008 r. zobowiązujące skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego stało się prawomocne z dniem 20 marca 2008 r., Kiedy to Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. akt II GZ 69/08 oddalił zażalenie na to zarządzenie. Z uwagi na powyższe skarżący nie mógł wnieść na nie kolejnego zażalenia. Sąd pierwszej instancji przyjął, że kolejne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i wyznaczenie terminu, dokonane po wcześniejszym oddaleniu przez NSA zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w tym samym przedmiocie, stanowi czynność materialno-techniczną, którą WSA jedynie przypomniał skarżącemu o konieczności uiszczenia wpisu. Od tego rodzaju czynności zażalenie zaś nie przysługuje. Okoliczności tej nie zmieniał fakt, że skarżącego błędnie pouczono o możliwości zaskarżenia zarządzenia. R. J. wniósł na to postanowienie zażalenie, z którego treści wynikało, że sprzeciwiał się rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest środkiem odwoławczym służącym od wskazanych ustawowo postanowień incydentalnych, niekończących postępowania w sprawie - art. 194 § 1 p.p.s.a. oraz zarządzeń przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 p.p.s.a.). Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, zarządzenie Przewodniczącego z dnia 22 stycznia 2008 r., zobowiązujące skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, stało się prawomocne z dniem, kiedy Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 marca 2008 r., sygn. akt II GZ 69/08, oddalił na nie zażalenie. Zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Od prawomocnych orzeczeń nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Należy zatem podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, zajęte w przedmiotowej sprawie. Powyższego stanu rzeczy nie mogła zmienić okoliczność, że wnoszący zażalenie dostosował się do błędnego pouczenia Sądu o przysługującym mu uprawnieniu do wniesienia zażalenia. Wadliwe pouczenie nie niweczy i nie może zmieniać ustawowo określonego porządku prawnego co do systemu środków odwoławczych, co w odniesieniu do zaistniałej sytuacji oznacza, że nie może ono rodzić po stronie skarżącego prawa do ponownego wniesienia zażalenia na zarządzenie, które stało się uprzednio prawomocne. Zażalenie bowiem można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2007 r., sygn. akt II OZ 691/07, niepubl.) Konkludując, Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił wniesione przez skarżącego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2008 r. jako niedopuszczalne. Na marginesie można dodać, że niedopuszczalne byłoby również zażalenie na pismo Przewodniczącego Wydziału (czynność materialno-techniczną), wzywające skarżącego do wykonania nałożonego zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2008 r. obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, gdyż nie stanowi ono zaskarżalnego, w myśl art. 227 § 1 p.p.s.a., zarządzenia. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.