II GZ 296/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W N na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Po 107/18 w zakresie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi W N na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [..] stycznia 2018 r., nr [..] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego uzgodnienia koncesji na wydobywanie kopaliny postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2018 r. zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi W N na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie (dalej: SKO w Lesznie) z dnia [..] stycznia 2018 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego uzgodnienia koncesji na wydobywanie kopaliny. Sąd I instancji wskazał, że SKO w Lesznie postanowieniem z [..] stycznia 2018 r., po ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej postanowieniem tego organu z [..] listopada 2017 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy S o uzgodnieniu udzielenia koncesji na wydobywanie kopaliny, utrzymało w mocy postanowienie wydane w I instancji. Powołując się na art. 41 ust. 2 ustawy z 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U z 2016 r., poz. 1131 ze zm.), dalej: p.g.g., Kolegium uznało, że wnioskodawcy nie przysługuje interes prawny, wobec czego nie może skutecznie złożyć wniosku o wszczęcie nadzwyczajnego postępowania zmierzającego do zakwestionowania postanowienia o udzieleniu koncesji. WSA w Poznaniu zawieszając postępowanie wskazał, że skarżącemu odmówiono wszczęcia postępowania w oparciu o art. art. 41 ust. 2 p.g.g. Tymczasem przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie prowadzone pod sygn. SK 19/15, w przedmiocie zbadania zgodności art. 41 ust. 2 p.g.g. z poszczególnymi regulacjami Konstytucji RP. Powyższe w ocenie Sądu I instancji powoduje konieczność zawieszenia postępowania sądowego. W zażaleniu złożonym do NSA skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości względnie uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazania kwestii zawieszenia postępowania do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 oraz 141 § 4 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 §1 pkt.1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej; W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że zacytowany przepis przewiduje fakultatywne zawieszenie postępowania, ustawodawca użył bowiem słów "może zawiesić", a nie "zawiesza". Ta okoliczność została zupełnie pominięta przez Sąd I instancji, który argumentuje, że skoro przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie w przedmiocie zbadania zgodności art. 41 ust. 2 p.g.g. z Konstytucją, istnieje "konieczność" zawieszenia postępowania. Poza tym art. 125 § 1 ust. 1 p.p.s.a. uzależnia możliwość zawieszenia postępowania od istnienia związku przyczynowego pomiędzy wynikiem innego toczącego się postępowania, a postępowaniem, które ma być zawieszone. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji nie podjął próby wykazania takiego związku. Związku takiego nie sposób bowiem wykazać. Sam fakt, że przed Trybunałem Konstytucyjnym wszczęte zostało postępowanie na skutek wniesionej skargi konstytucyjnej w przedmiocie zbadania zgodności art. 41 ust. 2 p.g.g., nie stanowi o tym, że istnieje zależność, o której stanowi art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W przepisie tym nie chodzi o wpływ w potocznym tego słowa znaczeniu, ale o taką sytuację kiedy sąd nie jest władny samodzielnie podjąć rozstrzygnięcia. W dalszej kolejności należy zauważyć, że nawet gdy istnieje zależność pomiędzy postępowaniem, które ma być zawieszone, a innym postępowaniem administracyjnym, sądowoadministracyjnym, sądowym, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozumiana w sposób wyżej wskazany, Sąd rozważający możliwość zawieszenia postępowania powinien mieć na względzie celowość takiego rozstrzygnięcia. Zawieszenie postępowania wiąże się przecież ze zwłoką w załatwieniu sprawy, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji prawa do sądu, a także wyrażonej w art. 7 p.p.s.a. zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z treścią art. 178 ust. 1 Konstytucji sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji i ustawom. Zatem nie ma oparcia w przepisach prawa zawieszanie postępowania tylko ze względu na fakt, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie w sprawie ze skargi konstytucyjnej innego podmiotu dotyczące tożsamego zagadnienia prawnego. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.