II GZ 443/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. B. S. z o.o. w G. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt II GZ 443/10 w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w sprawie ze skargi P. B. S. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] 2010 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z 8 lutego 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) oddalił zażalenie Dyrektora Izby Celnej w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z 16 listopada 2010 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania. P. B. Spółka z o.o. w G. powołując się na przepisy art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. złożyła 23 marca 2011 r. wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia o orzeczenie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Wskazała, że w/w postanowienie jest orzeczeniem prawomocnie kończącym postępowanie incydentalne w przedmiocie zawieszenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W sprawie, wniosek o uzupełnienie postanowienia został złożony przez stronę w przewidzianym przez ustawę terminie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie. Zasada ta odnosi się do postępowania przed sądami obydwu instancji. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami, zostały ściśle unormowane w przepisach art. 200, 201, 203 i 204 p.p.s.a., poprzez związanie orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami z tym, jakim orzeczeniem kończy się postępowanie sądowe. Z kolei art. 209 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, w jakich przypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Odnosząc się do złożonego wniosku P. B. Spółki z o.o. o uzupełnienie postanowienia NSA z 8 lutego 2011 r. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniach, o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstawy do zamieszczenia orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych rozstrzygnięciach kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w omawianym artykule. W szczególności dotyczy to orzeczeń wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, gdyż art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym, które dawałoby podstawę do odpowiedniego stosowania w przypadku oddalenia zażalenia art. 204 pkt 2 p.p.s.a., przepisu, który pozwala obciążyć organ kosztami postępowania kasacyjnego, gdy oddalono skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę. Przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, postanowienie NSA z 30 stycznia 2004 r., sygn. akt FZ 504/04, postanowienie NSA z 14 września 2004 r., sygn. akt FZ 266/04, postanowienie NSA z 15 lutego 2007 r., II FZ 12/07). Mając na uwadze powyższe, domaganie się zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego poprzez stronę wnoszącą odpowiedź na zażalenie, nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach i dlatego na podstawie art. 157 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.