II GZ 492/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 446/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 446/16 odrzucił skargę [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału III tut. Sądu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 8 lipca 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 11 października 2016 r., utrzymanym w mocy w dniu 2 grudnia 2016 r., referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II GZ 3/17, oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 17 czerwca 2016 r. Pismem z dnia 6 marca 2017 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 2 marca 2017r., skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 czerwca 2016 r. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r. W wyznaczonym terminie 7 dni skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. W dniu 3 kwietnia 2017 r. skarżący złożył w Sądzie "zażalenie" na wezwanie z dnia 6 marca 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia oraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy ze względu na pogorszenie się sytuacji życiowej skarżącego (bezdomność, wzrost zadłużenia, ciężka choroba). Następnie w dniu 4 kwietnia 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Skarżący nie dokonał w wyznaczonym terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Wpis wynikał z prawomocnego i niezaskarżalnego zarządzenia z dnia 17 czerwca 2016 r. Skarżący nie mógł wobec tego wnieść skutecznie kolejnego zażalenia na to zarządzenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. Również kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie wywołał skutków prawnych, albowiem postępowanie w tym zakresie było już zakończone prawomocnym postanowieniem. Skarżący powołał się na pogorszenie się jego sytuacji życiowej, ale nie udokumentował tych okoliczności w jakikolwiek sposób. Z powyższych względów, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.), skarga podlegała odrzuceniu. [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym domagał się jego uchylenia jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz zwolnienia z opłat i kosztów sądowych w całości, a także o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku stanowią przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Należą do nich: podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W tej sprawie wnoszący skargę nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też na podstawie orzeczenia sądu. W związku z tym, że skarżący, pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, które zostało skarżącemu doręczone w dniu 20 marca 2017 r., wpisu tego nie uiścił, Sąd prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie okazało się zatem nieuzasadnione. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.