II GZ 700/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 914/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 914/17, odmówił [...] wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2017 r., w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wraz ze skargą na powyższą decyzję [...] (dalej: skarżący) wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje negatywne skutki w sferze zatrudnienia i uzyskiwanych przez niego dochodów. Podkreślił, że na utrzymaniu pozostaje bezrobotna żona i dziecko wieku szkolnym. Według Sądu I instancji skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji, na mocy, której skreślono go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych lub spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. WSA stwierdził, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem w przypadku uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji, skarżący nie zostanie pozbawiony możliwości wykonywania zawodu pracownika ochrony fizycznej. Wykonanie tej decyzji może wywołać konsekwencje finansowe dla skarżącego, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Skarżący nie powiązał skutków wykonania decyzji z konkretnymi zmianami w sferze majątkowej. Nie podał żadnych danych obrazujących jego aktualną sytuację finansową (np. stanu pozostających do jego dyspozycji zasobów pieniężnych) przy jednoczesnym wskazaniu, jak zmieniłaby się ona po wykonaniu decyzji. Skarżący nie przedłożył zarazem jakichkolwiek dokumentów potwierdzających, że jego żona ma status osoby bezrobotnej i nie uzyskuje żadnych dochodów. Nie ma, zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji. Tymczasem ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do realizacji wskazanych przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Skoro skarżący nie wskazał żadnych danych dotyczących jego sytuacji majątkowej oraz posiadanych zasobów finansowych, nie ma, zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez dokonanie błędnej wykładni powołanego przepisu i w konsekwencji przyjęcie, że sytuacja, w jakiej znalazł się skarżący nie wypełnia przesłanek pozwalających Sądowi na wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że samo skreślenie z listy kwalifikowanych pracowników ochrony powoduje automatycznie utratę uprawnień, a tym samym brak możliwości kontynuowania zatrudnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co zasługuje na szczególne podkreślenie w sprawie, obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest, zatem zobligowana do wykazania, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie, której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Sąd I instancji nie uznał zasadności złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji, na mocy, której skreślono go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych lub spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji. Powyższe z tego względu, że skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do WSA wskazał on wprawdzie, że jest jedynym żywicielem rodziny i skreślenie go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej powoduje, że pozostaje bez pracy i nie jest w stanie zapewnić utrzymania dla siebie i rodziny. Twierdzeń tych jednakże w żaden sposób nie udokumentował. Z wniosku o wstrzymanie i jego uzasadnienia nie wynikają też żadne dane obrazujące sytuację rodzinno-materialną skarżącego, poza tym z ilu osób składa się jego rodzina. Skarżący nie wskazał, jakie były jego dotychczasowe dochody, czy i jakie posiada oszczędności. W tym miejscu wymaga podkreślenia, że ustawodawca zdecydował się na uzależnienie udzielenia ochrony tymczasowej od oceny okoliczności poszczególnych przypadków, ocena ta wymaga dla swej miarodajności dysponowania przez sąd konkretnymi i aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji wnioskodawcy, dopiero, bowiem ich konfrontacja z ewentualnymi wynikającymi z zaskarżonej decyzji konsekwencjami, może prowadzić do stwierdzenia wystąpienia przesłanki zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak i zażaleniu ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że decyzja organu skreślająca go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej uniemożliwia wykonywanie pracy, co naraża jego oraz rodzinę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W tym stanie rzeczy Sądowi I instancji nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle przedstawionej wyżej wykładni tego przepisu brak wykazania okoliczności obrazujących sytuację skarżącego stanowi przeszkodę dla jego uwzględnienia. Odnosząc się do natomiast do wyjaśnień skarżącego zawartych w zażaleniu trzeba stwierdzić, że sam fakt utraty w wyniku skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej części dotychczasowych dochodów nie jest równoznaczny z wystąpieniem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak też NSA w postanowieniach z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 399/17 oraz z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GZ 755/16). Nie tylko we wniosku, ale także w zażaleniu skarżący nie wykazał, jaka jest jego kondycja finansowa i czy rzeczywiście brak zastosowania ochrony tymczasowej w tym postępowaniu skutkowałby wystąpieniem konsekwencji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca jedynie uwagę, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Reasumując, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie Sądu I instancji nie zostało przez skarżącego skutecznie zakwestionowane. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.