II GZ 707/17

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2017-09-27

Skład orzekający: Dariusz Dudra

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca stroną postępowania administracyjnego może skutecznie domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy może być umorzone, jeśli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez osobę niebędącą stroną ani uczestnikiem postępowania jest zbędny do rozpoznania, ponieważ prawo pomocy przysługuje wyłącznie stronom postępowania. Osoba działająca za stronę nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie z wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy. R. P. złożył wniosek w imieniu własnym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, podczas gdy stroną postępowania była spółka "A." Sp. z o. o. w organizacji. Sąd I instancji uznał, że rozpoznanie wniosku jest zbędne, ponieważ R. P. nie jest stroną postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenie R. P. na postanowienie WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 1891/14 w zakresie umorzenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Sp. z o. o. w organizacji na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 1891/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi "A." Sp. z o. o. w organizacji (dalej: skarżąca spółka) na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżącym w niniejszej sprawie jest "A." Sp. z o. o. w organizacji. Skargę spółki odrzucono postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Następnie R. P., reprezentując spółkę, wniósł zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, zwracając się jednocześnie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazał, że R. P. nie jest stroną postępowania, a jedynie występuje jako podmiot działający za skarżącego. Prawo pomocy może być natomiast przyznane tylko stronie postępowania. Osoba działająca za stronę postępowania nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Skoro więc z wniosku o przyznanie prawa pomocy jednoznacznie wynika, że składa go R. P. w imieniu własnym, a nie w imieniu skarżącego, jego merytoryczne rozpoznanie jest zbędne. Orzekając na skutek wniesionego sprzeciwu Sąd I instancji uznał, że rozpoznanie wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy jest zbędne ponieważ nie jest on skarżącym ani uczestnikiem postępowania (art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). R. P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenie w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie podstawą umorzenia przez Sąd I instancji postępowania w przedmiocie wywiedzionego przez R. P. wniosku o przyznanie mu prawa pomocy, była zbędność rozpoznania wniosku, a więc druga z przywołanych przesłanek wskazanych w art. 249a p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem, postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy umarza się jeśli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela i za słuszną uznaje ocenę wniosku skarżącego, jakiej dokonał Sąd I instancji, a przed nim referendarz sądowy. Podkreślenia wymaga, że w toku rozpoznawania przez sąd administracyjny skargi "A." Sp. z o. o. w organizacji R. P. wystąpił w imieniu własnym o przyznanie prawa pomocy. Sąd I instancji w motywach orzeczenia słusznie wskazał, że w przedmiotowej sprawie R. P. nie jest stroną ani uczestnikiem postępowania. Analiza akt sprawy jednoznacznie wskazuje, iż z treści podlegającego ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy zawartego w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. (k. 212 akt sądowych) wynika, że R. P. składa go w imieniu własnym a nie w imieniu będącej stroną "A." Sp. z o. o. w organizacji. Z akt sprawy wynika rownież, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1891/14 odmówiono "A." Sp. z o. o. w organizacji przyznania prawa pomocy. Zażalenie na to postanowienie zostało prawomocnie oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GZ 378/16 (k. 111 akt sądowych). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło