II GZ 76/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 października 2025 r. sygn. akt III SA/Lu 494/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia 14 lipca 2025 r. nr 9012.6.67.2025 w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w związku z niewykonaniem obowiązku szczepień ochronnych postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 15 października 2025 r. sygn. akt III SA/Lu 494/25 odmówił M. W. (dalej: Skarżący) wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z 15 lipca 2025 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie w postępowaniu egzekucyjnym w związku z niewykonaniem obowiązku szczepień ochronnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie, Skarżący wniósł o jego uchylenie, ponowne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz o jego wstrzymanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Po wniesieniu zażalenia, a przed jego przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 4 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 494/25, uchylił zaskarżane postanowienie oraz umorzył postępowanie administracyjne. Powyższy wyrok nie jest prawomocny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Jak wspomniano, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z 15 października 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 495/25, odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej: LPWIS) z 14 lipca 2025 r., a tym samym nie udzielił ochrony tymczasowej Skarżącemu, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Następnie, po wniesieniu zażalenia na postanowienie WSA i przed jego przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ten sam Sąd wyrokiem z 4 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 494/25, uchylił zaskarżane postanowienie LPWIS i postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Chełmie z 14 maja 2025 r. oraz umorzył postępowanie w przedmiocie zarzutów Skarżącego do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W świetle powyższych ustaleń, wymaga wyjaśnienia, że nawet w przypadku udzielenia ochrony tymczasowej po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę traci ona moc, zgodnie z art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a. W niniejszej zaś sprawie opisanym wyrokiem z 4 grudnia 2025 r. zostały uchylone przez WSA oba postanowienia organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a postępowanie administracyjne na mocy art. 145 § 3 p.p.s.a. zostało umorzone. Należy wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o którym mowa w art. 61 § 2 i § 3 p.p.s.a., jest instytucją postępowania sądowoadministracyjnego, mającą na celu ochronę praw strony skarżącej w toku tego postępowania. W zaistniałym stanie sprawy niedopuszczalne byłoby merytoryczne rozpoznanie wniesionego zażalenia, skoro z obrotu prawnego zostało wyeliminowane postanowienie, którego wniosek o wstrzymanie dotyczył. Z tego też względu postępowanie zażaleniowe w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego (a następnie uchylonego) postanowienia okazało się bezprzedmiotowe. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 61 § 6 pkt 1 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.