II GZ 896/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K. Ł. o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14 w zakresie oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 31 października 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 2471/14 w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. Ł. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. o sygn. akt II GZ 896/14, orzekając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. oddalił zażalenie K. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 31 października 2014 r. o sygn. akt V SA/Wa 2471/14, odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Wnioskiem z dnia 24 lutego 2015 r. K. Ł. wystąpiła o wykładnię powyższego postanowienia, w szczególności co do informacji zawartej w przedostatnim akapicie jego uzasadnienia, którego treść dotyczy możliwości ponownego złożenia wniosku o umorzenie należności wobec ZUS. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Stosownie do art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Wskazać należy, że konieczność wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wtedy, gdy treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku. Dodać należy, że wykładnia może odnosić się do rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia. Z art. 166 p.p.s.a. wynika, że przedmiotem wykładni może być także postanowienie, gdyż do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie ustawa nie stanowi inaczej. Uwzględnienie wniosku o wykładnię wyroku/postanowienia może mieć miejsce tylko wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do stanowiska sądu zawartego w rozstrzygnięciu lub uzasadnieniu. Za taką wątpliwość nie mogą być uznane odpowiedzi na pytania skierowane do sądu w związku z koniecznością merytorycznego załatwienia sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2012 r. o sygn. akt I OZ 78/12, także postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r. o sygn. akt I GSK 111/12; obydwa dostępne w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem NSA merytoryczna treść postanowienia sądu kasacyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r. nie budzi wątpliwości K. Ł. i jako jasna, czytelna oraz precyzyjna co do przyczyn oddalenia zażalenia na postanowienie WSA w W. z dnia 31 października 2014 r. o sygn. akt V SA/Wa 2471/14 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję ZUS z dnia [...] czerwca 2014 r. nie wymaga wykładni, bowiem jest zrozumiała dla skarżącej. Wątpliwości skarżącej budzi natomiast informacja udzielona na marginesie rozważań NSA, w której sąd kasacyjny wyjaśnił, że skarżąca ma prawo do wystąpienia do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z ponownym wnioskiem o umorzenie zaległych składek. Należy mieć na uwadze, że informacja ta jest jedynie dodatkową wskazówką dla skarżącej, która może ponowić wniosek do ZUS o umorzenie nieopłaconych należności, co jednoznacznie wynika z przepisów prawa, lecz nie stanowi uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia i z tego względu nie podlega wykładni w trybie art. 158 w związku z art. 166 p.p.s.a. Niemniej jednak zmiana okoliczności faktycznych uprawnia skarżącą do złożenia kolejnego wniosku o umorzenie zaległości wobec ZUS. W tym stanie rzeczy NSA orzekł jak w sentencji na podstawie art. 158 i art. 166 w związku z art. 193 p.p.s.a.