II OPP 35/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Zofia Flasińska (spr.), Sędziowie NSA: Małgorzata Miron, Jolanta Rudnicka, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi D. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w sprawie o sygn. akt II SO/Op 90/14 w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi D. W., sygn. akt II SA/Wr 157/14 na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. W dniu 15 grudnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu postanowienie z dnia 5 grudnia 2014 r., którym wyznaczono ten Sąd do rozpoznania wniosku D. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 157/14. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek D. W. o wyłączenie sędziów. W piśmie z dnia 10 lutego 2015 r. skarżąca zaskarżyła "zarządzenia Przewodniczącego z dnia 13 stycznia 2015 r." Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez wskazanie zaskarżonego orzeczenia lub zarządzenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca przesłała odpis zażalenia z dnia 10 lutego 2015 r. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. Sąd odrzucił to zażalenie. W dniu 21 maja 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 20 kwietnia 2015 r. Zarządzeniem z dnia 28 maja 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał ją do uiszczenia wpisu od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Skarżąca wniosła zażalenie na to zarządzenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 września 2015 r., II OZ 786/15. W piśmie z dnia 24 września 2015 r. poinformowano skarżącą o obowiązku wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 28 maja 2015 r. Skarżąca wniosła zażalenie na to pismo, które zostało odrzucone postanowieniem Sądu z dnia 30 listopada 2015 r. jako niedopuszczalne. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 20 kwietnia 2015 r. W piśmie z dnia 14 marca 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 31 marca 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do nadesłania 3 odpisów zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej z dnia 14 marca 2016 r. z powodu nieuzupełnienia przez nią braków formalnych zażalenia. W dniu 1 lipca 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do nadesłania 1 odpisu zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Postanowieniem z dnia 10 października 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej z dnia 1 lipca 2016 r. z powodu nieuzupełnienia przez nią braków formalnych zażalenia. W piśmie z dnia 7 listopada 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. W piśmie z dnia 12 grudnia 2016 r. skarżąca złożyła zażalenie na to zarządzenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2017 r., II OZ 32/17. W piśmie z dnia 9 lutego 2017 r. poinformowano skarżącą o obowiązku wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 listopada 2016 r. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 10 października 2016 r. jako nieopłacone. W piśmie z dnia 24 maja 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do nadesłania 2 odpisów zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2017 r. W dniu 17 sierpnia 2017 r. skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w tej sprawie, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania w tej sprawie oraz o zasądzenia na jej rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł oraz o zwolnienie jej od opłaty od tej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.) skarga na przewlekłość powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie. Skarżący powinien zatem w uzasadnieniu skargi szczegółowo wskazać, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy. Jego obowiązkiem jest precyzyjnie wskazanie na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienia NSA: z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt II OPP 19/08 i z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FPP 5/14 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2005 r., sygn. akt III SPP 103/05 - publ.: OSNP 2006 r., z. 1-2). Skargę niespełniającą warunków, o których mowa w art. 6 ust. 2 sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż skarga D. W. na przewlekłość postępowania w tej sprawie wprawdzie spełnia wymagania pisma procesowego, ale nie przytoczono w niej okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy). Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące błędnego prowadzenia przez organ postępowania administracyjnego. Brak natomiast w tym piśmie konkretnych przykładów czynności procesowych, których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie podjął lub dokonał wadliwie, a które w ocenie skarżącej mogłyby świadczyć o nieuzasadnionej zwłoce w postępowaniu sądowym. Przytoczenie w niej ogólnikowych sformułowań o przewlekłości postępowania i powołanie treści art. 1 ust. 2 i art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. nie można uznać za przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie, o jakich mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.