II OSK 1218/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 215/18 w sprawie ze skargi D.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 215/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę D.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Skargą kasacyjną D.W. zaskarżył powyższy wyrok w całości. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz pozbawienia go i jego rodziny jedynego źródła dochodu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, zaś po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To, jak długo postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu wywołuje skutki - niezależnie od tego, czy zostało wydane przez organ administracji na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a., czy przez sąd na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a. - określa art. 61 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w brzmieniu nadanym mu przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w obrocie prawnym zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. nadal funkcjonuje postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 215/18, którym, po rozpoznaniu wniosku D.W., wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 września 2018 r., sygn. akt II OZ 864/18, oddalił zażalenie K.M. na powyższe postanowienie. Skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. rozciągają się również na etap kasacyjny postępowania sądowego. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. upadną one bowiem dopiero z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowa jest ocena, czy wykonanie objętej przedmiotowym wnioskiem decyzji może wywołać u skarżącego kasacyjnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Skoro skarżący dalej korzysta z udzielonej mu postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 kwietnia 2018 r. ochrony tymczasowej, postępowanie wywołane zawartym w skardze kasacyjnej wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji uznać należy za bezprzedmiotowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.