II OSK 1316/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska – Szary (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. WSA Rafał Wolnik Protokolant starszy asystent sędziego Hubert Sęczkowski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2016r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1364/13 w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie aktów stanu cywilnego oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013r., sygn. akt II SA/Gl 1364/13, oddalił skargę M. G. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie aktów stanu cywilnego. Powyższy wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Pismem z dnia 15 grudnia 2012 r. M. G. zwrócił się z wnioskiem o sprostowanie, na podstawie art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, oczywistego błędu pisarskiego w akcie zupełnym małżeństwa nr [...] z dnia [...] sierpnia 1961 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w P. sprostował oczywisty błąd pisarski w akcie małżeństwa nr [...] sporządzony w księdze znajdującej się w Urzędzie Stanu Cywilnego w P., przez zastąpienie błędnie wpisanego nazwiska "D." prawidłowym nazwiskiem "D.". W podstawie prawnej tej decyzji organ przywołał art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, a wskazując na art. 107 § 4 k.p.a. odstąpił od uzasadnienia decyzji z uwagi na uwzględnienie w całości żądania strony. M. G., złożył wniosek o uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia, poprzez sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na błędnym wpisaniu w akcie małżeństwa nr [...], jako imienia małżonki wnioskującego – imienia "B." zamiast prawidłowego imienia "B." i zastąpienia błędnie wpisanego imienia "B." imieniem prawidłowym "B.". Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w P., działając na podstawie art. 28 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego oraz art. 104 k.p.a. odmówił sprostowania oczywistego błędu pisarskiego w akcie małżeństwa nr [...], polegającego na zastąpieniu imienia "B." imieniem "B.". W uzasadnieniu organ wskazał, że w akcie stanu cywilnego, zgodnie z art. 28 ustawy, nie można dokonywać żadnych zmian, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Można jedynie sprostować oczywistą omyłkę. Oczywistość błędu pisarskiego wynikać powinna zwłaszcza z porównania z wcześniej sporządzonymi aktami stanu cywilnego. Obowiązuje zasada, że akt małżeństwa prostuje się na podstawie aktów urodzenia osób zawierających związek małżeński. Z aktu urodzenia będącego dowodem w sprawie wynika jednak, że imię, o sprostowanie którego strona wnioskuje, brzmi "B.", a nie "B.". Akt stanu cywilnego – sporządzony i zapisany w księgach stanu cywilnego, objęty jest zasadą trwałości aktu stanu cywilnego. Zgodnie z art. 4 ustawy, akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w zw. z art. 33 ustawy. Zmiana pisowni imienia z "B." na "B." nie jest oczywistym błędem pisarskim, o którym mowa w art. 28 ustawy o aktach stanu cywilnego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, która wersja imienia jest prawidłowa, a w zw. z powyższym brak jest podstaw do dokonania sprostowania wymienionego aktu stanu cywilnego. M. G. wniósł odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2013 r. Wojewoda Śląski decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie organu odwoławczego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie, że jest możliwe sprostowanie w trybie cytowanego art. 28 błędu pisarskiego w akcie małżeńskim Nr [...] w części dotyczącej imienia kobiety, której dotyczy ten akt z imienia "B." na imię "B.". W sytuacji, gdy strona stwierdza, że dane zawarte w akcie prawa stanu cywilnego zawierają błąd, a wcześniejsze akty stanu cywilnego lub dokumenty, na podstawie których sporządzono akt nie potwierdzają takiego błędu, osoba zainteresowana może wystąpić do sądu o sprostowanie akt w trybie art. 31 w zw. z art. 33 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Zdaniem Wojewody nie jest też zasadny zarzut naruszenia w postępowaniu pierwszoinstancyjnym art. 7, art. 77 § 1 czy art. 80 k.p.a. Organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję wszechstronnie i wyczerpująco rozpatrzył złożony w sprawie materiał dowodowy w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a zgromadzone w trakcie postępowania dowody mogą zostać przedstawione w postępowaniu sądowym. Skargą M. G. zaskarżył powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie: art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2013 r. odmawiającej sprostowania oczywistego błędu pisarskiego w rubryce I aktu małżeństwa Nr [...] dot. osoby (kobiety) zawierającej związek małżeński – z "B." na "B.", co wyraźnie różni się z rubryką V tego aktu małżeństwa – tj. podpisami osób zawierających związek małżeński i świadków; art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji ze świadomością jej ułomności, gdyż nie ustalono właściwie stanu faktycznego, co miało istotny wpływ na treść decyzji powodującej naruszenie praw nabytych i działanie na szkodę obywatela poprzez wystawianie odpisu aktu małżeństwa z imieniem "B."; art. 8, art. 9 i art. 12 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów Państwa; art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodowej w postaci wadliwego uznania braku przesłanek do zastosowania art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, co jest sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i widocznym błędem pisarskim "na pierwszy rzut oka"; art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu faktycznym decyzji do mocy dowodowej dokumentów urzędowych stanowiących podstawę sporządzenia aktu małżeństwa Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Pismami z dnia 15 listopada 2013 r. i z dnia 9 grudnia 2013 r. M. G. podtrzymał żądanie skargi i zawartą w niej argumentację. Powtórzył, że w przedstawionych w sprawie dowodach, w tym m.in. skróconym wyciągu aktu urodzenia sporządzonym w dniu [...] maja 1956 r. oraz odpisie aktu urodzenia nr [...], czyli dokumentach sporządzonych przed zawarciem zw. małżeńskiego, małżonka skarżącego figuruje jako "B. L. D.". Także po zawarciu małżeństwa organ wielokrotnie wydawał skrócone odpisy aktu małżeństwa, gdzie każdorazowo imię małżonki skarżącego wskazane było poprawnie – tj. "B.". Zgodnie art. 42 ust. 1 dekretu z dnia 8 czerwca 1955 r. Prawo o aktach stanu cywilnego – wyciągi i odpisy skrócone mają moc dowodową równą wpisom do ksiąg stanu cywilnego, stąd winien być wzięty pod uwagę wyciąg aktu urodzenia z dnia [...] maja 1956 r., gdzie imię to brzmi "B.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w uzasadnieniu przywołnego na wstępie wyroku stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, ani też organy administracji nie uchybiły regułom postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Sąd podkreślił, że oczywista omyłka w rozumieniu art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego to widoczne, niezgodne z zmierzonym niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. Szczególnego rodzaju błędami pisarskimi są błędy ortograficzne, gramatyczne, zecerskie jak również błędy maszynowe czy komputerowe, a więc błędy powstałe przy przepisywaniu tekstu, polegające najczęściej ma zmianie lub przestawieniu czcionek. W ocenie Sądu nie ulega najmniejszej wątpliwości, że zmiana imienia nie jest oczywistym błędem pisarskim, o którym mowa w zdaniu 2 art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Dodać bowiem trzeba, że w praktyce funkcjonuje zarówno imię "B." jak i "B.". Tym samym zarzut naruszenia art. 28 zdanie 2 ustawy nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach niniejszej sprawy. Sąd zwrócił przy tym uwagę, iż występując w odrębnej sprawie o sprostowanie w trybie przywołanego art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego oczywistego błędu pisarskiego w akcie urodzenia nr [...] organy - Kierownik Stanu Cywilnego w B. odmówił sprostowania błędu pisarskiego w wymienionym akcie urodzenia (decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 212 r.), a Wojewoda Śląski decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję tego organu. Tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 12 lipca 2013 r. (sygn. akt II SA/Gl 596/13) umorzył postępowanie ze skargi B. G. na powyższe rozstrzygnięcia wobec cofnięcia wniesionej skargi przez zainteresowaną. W rezultacie w obrocie funkcjonuje akt urodzenia, w którym imię małżonki skarżącego brzmi "B.". Wobec powyższego zasadnie organy uznały, że istnieją wątpliwości czy nastąpił błąd pisarski w akcie stanu cywilnego. Nadto w świetle zgromadzonego materiału dowodowego trudno mówić o oczywistym błędzie pisarskim. W takiej zaś sytuacji właściwym do sprostowania aktu jest sąd. Sąd podzielił twierdzenia organów, że zgodnie z podstawową zasadą prawa o aktach stanu cywilnego sprostowanie aktu stanu cywilnego może nastąpić na podstawie wcześniejszego aktu stanu cywilnego – w tym przypadku zaś w akcie urodzenia widnieje imię "B.". Akty stanu cywilnego są dokumentami pierwotnymi na podstawie których wydawane są inne dokumenty, np. dowód osobisty, dlatego też przedłożone w sprawie pozostałe dokumenty nie mogły stanowić podstawy do sprostowania aktu stanu cywilnego. W sytuacji, gdy strona stwierdza, że dane zawarte w akcie stanu cywilnego zawierają błąd, a wcześniejsze akty stanu cywilnego – akt urodzenia - nie potwierdzają takiego błędu, zainteresowana osoba może wystąpić do sądu o sprostowanie aktu w trybie art. 31 w zw. z art. 33 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Zgodnie z art. 31, akt stanu cywilnego podlega sprostowaniu w razie błędnego lub nieścisłego jego zredagowania. Nie można też zdaniem Sądu zgodzić się z argumentacją skarżącego, że fakt podpisania aktu małżeństwa przez małżonkę skarżącego imieniem "B.", winien sugerować w jego odczuciu, że takie imię było prawidłowe. Gdyby faktycznie tak miało być, to wówczas przy podpisywaniu tego aktu, imię to powinno być zakwestionowane, czego żadna z podpisujących osób nie uczyniła. Sąd nie podzielił też zarzutu skarżącego, iż organy naruszyły w niniejszym postępowaniu art. 7, art. 77 czy art. 80 k.p.a. Organy bowiem wyczerpująco zebrały i wnikliwie oceniły zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, zasadnie uznając, iż dowody te nie mogą stanowić podstawy do sprostowania w akcie stanu cywilnego imienia w trybie art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. W takim stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisu prawa materialnego czy też przepisów procedury tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 czy art. 81 k.p.a.– w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skargą kasacyjną M. G. zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie: 1) prawa materialnego, a mianowicie naruszenie przepisu art. 28 zd. 2 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688), poprzez jego błędną wykładnię w postaci przyjęcia przez Sąd, iż pojęcie sprostowania oczywistego błędu pisarskiego nie obejmuje sprostowania nieprawidłowej językowo formy imienia; 2) przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 7 oraz art. 80 k.p.a. poprzez oddalenie skargi na decyzję Wojewody Śląskiego, pomimo naruszenia przez organ zasady prawdy obiektywnej oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodowej, które spowodowały nietrafne ustalenie stanu faktycznego, nieuwzględniającego możliwości sprostowania akt stanu cywilnego w latach 40 i 50 - tych ubiegłego wieku przez rodziców żony skarżącego. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał zaskarżony wyrok i zasądzenie na rzecz skarżącego od strony przeciwnej kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie przesłanki nieważności postępowania określone enumeratywnie w § 2 tego artykułu, które w rozpoznawanej sprawie nie występują. W tej sytuacji kontrola instancyjna ograniczała się jedynie do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, w okolicznościach niniejszej sprawy zarówno organy jak i Sąd I instancji dokonali prawidłowej wykładni art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego z dnia 29 września 1986 r. Zdaniem skarżącego błędna wykładnia powyższego przepisu polegała na przyjęciu, że pojęcie sprostowania oczywistego błędu pisarskiego nie obejmuje sprostowania nieprawidłowej językowo formy imienia B.. Ustawa z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji (tj. Dz.U. z 2011 r., Nr 212, poz. 1264 ze zm.) dopuszczała możliwość sprostowania aktu stanu cywilnego w trzech przypadkach: 1) gdy chodzi o sprostowanie oczywistego błędu pisarskiego (art. 28 zdanie drugie) - tzw. "sprostowanie małe", 2) w razie błędnego lub niewłaściwego zredagowania (art. 31), 3) w przypadku, gdy akt stanu cywilnego nie zawiera wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone (art. 36) - sui generis sprostowanie. W przypadkach, o których mowa w art. 28 zd. 2 oraz w art. 36 powołanej ustawy rozstrzyga właściwy kierownik urzędu stanu cywilnego, natomiast w przypadku błędnego lub niewłaściwego zredagowania aktu stanu cywilnego (art. 31) - orzeka właściwy sąd powszechny. W judykaturze utrwalony jest pogląd, że stosując przepisy rozdziału 4 tej ustawy nie można odrywać się od zasady wyrażonej w jej art. 4, że akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych, a ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym. Dlatego też, poza sprawami określonymi w art. 28 i w art. 36, w pozostałym zakresie orzeka sąd w postępowaniu nieprocesowym (por. wyrok NSA z dnia 18 października 2011 r., II OSK 1467/10). Podkreślenia wymaga, że przepis art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, zezwala organom administracji na sprostowanie oczywistego błędu pisarskiego. Zwrot "oczywisty" w języku polskim oznacza, że coś jest bezsporne, pewne, nie budzi wątpliwości. Natomiast "błąd pisarski" to widoczne, wbrew zamierzeniom osoby piszącej jakiś tekst, niewłaściwe użycie wyrazu, przeinaczenie, ewidentnie mylna pisownia, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów, błąd w tzw. literówce, błąd ortograficzny lub gramatyczny (zob. wyrok NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II OSK 878/13). Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, przy wykładni art. 28 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego należy przyjąć, że oczywisty błąd pisarski to taka niedokładność, która nie znalazłaby się w akcie, gdyby uczestnicy czynności, tj. osoba zgłaszająca dane i kierownik urzędu stanu cywilnego, wykazali należytą staranność. W szczególności chodzi tu o przeoczenie, że coś źle odczytano pominięto przy pisaniu, wpisano w niewłaściwej rubryce albo przeinaczono części wyrazu (vide wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 1420/05). Stwierdzić zatem należy, że ingerencja w treść aktu stanu cywilnego w trybie administracyjnym na podstawie art. 28 zd. 2 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, jest możliwa tylko w przypadku oczywistej omyłki pisarskiej, a więc w sytuacji, gdy z prostego zestawienia treści aktu stanu cywilnego i treści dokumentów, będących podstawą sporządzenia takiego aktu wynika bezspornie, że kierownik urzędu stanu cywilnego, sporządzając akt, popełnił błąd pisarski. W pozostałych przypadkach, gdy ustalenie prawidłowej treści aktu stanu cywilnego wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego i dokonania ustaleń faktycznych sprawa powinna zostać rozstrzygnięta w postępowaniu sądowym przed sądem powszechnym, gdyż zgodnie z art. 4 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego - akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych; ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym. Tryb administracyjny i tryb sądowy wzajemnie się wykluczają (por. wyrok NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II OSK 878/13). Mając powyższe na względzie należy uznać za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym nie jest możliwe w oparciu o art. 28 zd. 2 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, tj. w trybie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, sprostowanie zawartego w akcie małżeństwa nr [...] imienia małżonki skarżącego poprzez zastąpienie zawartego w tym akcie imienia "B." imieniem "B.". Zgodnie z treścią art. 3 omawianej ustawy, stan cywilny osoby stwierdza się na podstawie aktów sporządzonych w księgach stanu cywilnego. Ze znajdujących się w aktach niniejszej sprawy odpisów aktów stanu cywilnego dotyczących małżonki skarżącego nie wynika natomiast w sposób oczywisty jaka jest prawidłowa pisownia jej imienia. W obrocie prawnym funkcjonuje bowiem akt urodzenia, w którym imię to brzmi "B." (akt urodzenia nr [...]). Akt ten korzysta z unormowanego w art. 4 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego waloru wyłączności i jego niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym. Podkreślenia przy tym wymaga, że postępowanie w sprawie sprostowania tego aktu w trybie administracyjnym zostało prawomocnie zakończone decyzją Wojewody Śląskiego z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Stanu Cywilnego w B. z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...], którą odmówiono sprostowania błędu pisarskiego poprzez zastąpienie imienia "B." imieniem "B.". Postanowieniem z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/GL 596/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie ze skargi na ww. decyzję Wojewody. Stanowisko skarżącego, zgodnie z którym imię "B." jest niepoprawną językowo formą imienia "B.", również nie zasługuje na uwzględnienie. Z opublikowanej na stronie internetowej Rady Języka Polskiego listy imion, stanowiącej aneks do obowiązującego wykazu imion przyjętego przez Radę Języka Polskiego wynika, że imię "B." jest zgodne z zasadami ortograficznymi polszczyzny oraz spełnia kryteria wskazane w ustawie Prawo o aktach stanu cywilnego (http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&id=1132&Itemid=58). Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 224 ze zm.), Rada Języka Polskiego jest instytucją opiniodawczo-doradczą w sprawach używania języka polskiego i wyraża opinie o używaniu języka polskiego m.in. w działalności publicznej (art. 13 ust. 1 ww. ustawy). W świetle przedstawionych powyżej okoliczności wpisanie w akcie małżeństwa nr [...] imienia "B." nie może być uznane za oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu art. 28 zd. 2 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Ustalenie prawidłowej treści tego imienia wymaga bowiem zebrania, porównania i oceny szeregu aktów stanu cywilnego i innych dokumentów, a zatem przeprowadzenia postępowania dowodowego przez sąd powszechny w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 31 omawianej ustawy. W skardze kasacyjnej skarżący zakwestionował ponadto prawidłowość przeprowadzenia przez organy administracji postępowania dowodowego, w tym pominięcia okoliczności, że rodzice żony skarżącego najprawdopodobniej dokonali zmiany (sprostowania) jej imienia z "B." na "B.", gdy ta była jeszcze dzieckiem, w trybie dekretu z dnia 10 listopada 1945 r. o zmianie i ustalaniu imion i nazwisk (Dz. U. Nr 56, poz. 310) bądź też poprzez sprostowanie aktu stanu cywilnego. Zarzutów tych Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić, bowiem w niniejszej sprawie brak było w ogóle podstaw do prowadzenia przez organy administracji postępowania dowodowego w celu ustalenia prawidłowej formy imienia żony skarżącego, tym bardziej w oparciu o niepoparte żadnym dokumentem twierdzenia o zmianie formy tego imienia jeszcze przez rodziców małżonki skarżącego. Takie postępowanie mógł przeprowadzić jedynie sąd powszechny w trybie art. 31 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.