II OSK 1322/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Op 192/10 odrzucające skargę G. K. na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 29 października 2009 r., nr LVI/597/09 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Op 192/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę G. K. na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 29 października 2009 r., nr LVI/597/09 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu podano, że nie można podzielić stanowiska organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę, że pismo z dnia [...] listopada 2009 r. nie ma formy wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym, że skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej u.s.g. Sąd I instancji stwierdził dalej, że wobec treści art. art. 101 ust. 1 u.s.g., w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, skarżący powinien wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. Kontynuując wskazał, że wymagane przed wniesieniem skargi wezwanie, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zawarte zostało w piśmie skarżącego z dnia [...] listopada 2009 r., doręczonym organowi w dniu 24 listopada 2009 r. Wobec nieudzielania przez organ odpowiedzi na powyższe wezwanie, 60 - dniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania dotyczącego usunięcia naruszenia prawa rozpoczął zatem bieg w dniu 25 listopada 2009 r. i upływał z dniem 23 stycznia 2010 r. (sobota). Zatem ostatni dzień do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał w dniu 25 stycznia 2010 r. Tymczasem skarżący złożył osobiście skargę na kwestionowaną uchwałę w dniu 5 lutego 2010 r. w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W tym miejscu wskazano, że wynikająca z cytowanego wyżej art. 54 § 1 p.p.s.a.. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej skutkuje tym, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd Wobec powyższego WSA stwierdził, że skoro w rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało doręczone organowi w dniu 24 listopada 2009 r. a do przekazania skargi przez Sąd organowi doszło w dniu 5 lutego 2010 r., stwierdzić trzeba, że omawiane przekazanie nastąpiło po upływie terminu do wniesienia skargi, tj. po 25 stycznia 2010 r. Skarga wpłynęła do tut. Sądu w dniu 5 lutego 2010 r., czyli już po terminie do jej wniesienia, wobec czego nie było możliwe przekazanie jej organowi przez Sąd z zachowaniem ustawowego terminu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył, działający za pośrednictwem pełnomocnika, G. K. stwierdzając, że Sąd I instancji nie odniósł się do zarzutów merytorycznych skargi. Autor skargi kasacyjnej zarzucił WSA w Opolu naruszenie przepisów postępowania tj. art. 47 p.p.s.a., który stanowi, że do pisma strony należy dołączyć odpisy załączników dla doręczenia ich stronom - przez nieprzesłanie skarżącemu załączników wyszczególnionych w odpowiedzi na skargę, co uniemożliwiło skarżącemu zajęcia stanowiska w sprawie. Ponadto zarzucono naruszenie wynikającej z art. 9 k.p.a. zasady udzielania informacji, zgodnie z którą organy administracji są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw tak, by strony uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. W uzasadnieniu wskazano, że pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. dotyczącym zaskarżonej uchwały z 29 października 2009 r. Wojewoda Opolski (pismo otrzymał również WSA w Opolu) nie poinformował skarżącego o terminie złożenia skargi do WSA, co przy bezczynności Prezydenta Miasta Opola doprowadziło do niekorzystnej sytuacji dla skarżącego. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezydent Miasta Opola wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 29 czerwca 2010 r., działający z pomocą pełnomocnika, G. K. wniósł o uwzględnienie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zarzut naruszenia art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przez nieprzesłanie skarżącemu załączników wyszczególnionych w odpowiedzi na skargę jest niezasadny. Nie odnosi się on bowiem w żaden sposób do zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi. Kwestia braku uprzedniego tj. przed rozpoznaniem skargi doręczenia skarżącemu dołączonych do odpowiedzi na skargę załączników mogłaby być brana pod uwagę w sytuacji, kiedy doszłoby do merytorycznego rozpoznania skargi. W okolicznościach kiedy skarga została odrzucona na etapie badania jej dopuszczalności tj. pod kątem spełnienia warunków formalnych (w tym przypadku przekroczenie terminu do wniesienia skargi) zarzut ten pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Zarzut naruszenia art. 9 k.p.a. poprzez brak poinformowania skarżącego w piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. o terminie złożenia skargi do WSA jest również nietrafny. Kwestia braku bądź niewłaściwego pouczenia w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o trybie i terminie do wniesienia skargi nie może stanowić podstawy do uznania, że skarga została wniesiona w terminie. Mogłaby ona co najwyżej przemawiać za ewentualną zasadnością wniosku o przywrócenie terminu. W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.