II OSK 1482/11

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Ke 199/11 w odrzucającego skargę w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: 1. oddalić skargę kasacyjną, 2. zwrócić [...] Sp. z o.o. w Warszawie z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi i zaksięgowaną w dniu 23 lutego 2011 r. pod poz. 230/2011. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2011 r., II SA/Ke 199/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę [...] Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, iż decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Busko-Zdrój z dnia [...] lipca 2010 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Powyższe rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach w trybie 127 § 3 k.p.a., zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 lutego 2011 r. W dniu 22 lutego 2011 r. nadana została w urzędzie pocztowym skarga na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W związku z powyższym Sąd podając jako podstawę prawną art. 52 § 1 i 2 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) oraz art. 127 § 3 k.p.a. odrzucił skargę. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach nie jest ostateczna w toku instancji. Zgodnie bowiem z art. 127 § 3 k.p.a. skarżącemu przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Warunkuje to niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła [...] Sp. z o.o., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez odmowę uznania innego naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a.), 2. naruszenie art. 127 § 3 k.p.a. w zw. Z art. 128 k.p.a. poprzez odmowę wezwania skarżącego do wyjaśnienia sensu złożonego pisma zatytułowanego "skarga" i intencji jego autora, mając na względzie, że pismo spełniało wymogi co do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący dokonał sprostowania i wytłumaczenia co w jego opinii oznacza termin "skarga na decyzję" i jak należy w tej sytuacji definiować wskazany termin. Otóż według skarżącego kasacyjnie "skarga na decyzję" w omawianej sprawie jest "wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy", a organem właściwym do rozpatrzenia sprawy jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, a nie jak błędnie został wskazany Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Ponadto skarżący kasacyjnie podnosi, iż organ odwoławczy powinien w tym przypadku przyjąć ową sytuację jako oczywistą omyłkę w oznaczeniu pisma i wezwać stronę do jej sprostowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty skargi kasacyjnej są bezzasadne. Sąd I instancji dokonał kontroli wniesionej przez skarżącego w prawidłowy sposób i słusznie uznał, że w sprawie nie został spełniony wynikający wprost z art. 52 § 1 p.p.s.a. wymóg wyczerpania środków zaskarżenia. Słusznie należy uznać, że organ administracji publicznej zgodnie z brzmieniem art. 50 k.p.a. może wezwać osoby do złożenia wyjaśnień, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonania czynności urzędowych. Zrealizowanie tej kompetencji jest jednakże możliwe tylko w dwóch przypadkach, otóż gdy jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub gdy jest niezbędne dla wykonywania czynności służbowych, lecz tylko tych związanych z przedmiotem prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. W omawianej sytuacji nie ma konieczności zastanawiania się czy przesłanka została zrealizowana, gdyż było by to sprzeczne z charakterem skargi kasacyjnej. Należy podkreślić, iż podstawy skargi kasacyjnej zostały określone w sposób jednoznaczny w art. 174 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut naruszenia jedynie prawa procesowego, który należy interpretować wąsko. A zatem zarzuty tego typu mogą dotyczyć wyłącznie do naruszenia przepisów praw stosowanych przez sąd pierwszej instancji. Oznacza to, iż nie można w tym przypadku powoływać się na naruszenie przepisów stosowanych przez organ administracji publicznej, a ocenianych przez sąd (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, s.590). Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż zarzut skargi kasacyjnej w stosunku do działalności organu administracji publicznej jest bezzasadny i nie podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Odnosząc się do stanowiska skarżącego kasacyjnie dotyczącego omyłki w nazwaniu środka zaskarżenia, należy wskazać, iż nie można uznać, że "skarga na decyzję" w omawianej sprawie jest w rzeczywistości "wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy". Wynika to miedzy innymi z prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] lutego 2011 r. Wskazano tam bowiem, iż jeżeli strona będzie niezadowolona z treści decyzji może w terminie 14 dni od daty jej doręczenia zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Klecha z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący jednak nie skorzystał ze wskazanego środka zaskarżenia. Ponad to, za właściwym oznaczeniem środków zaskarżenia przemawia skarga, która wypełnia wymogi właściwe dla tego pisma procesowego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 kwietnia o odrzuceniu skargi [...] Sp. z o.o., nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Dlatego też, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 p.p.s.a., postanowił, jak w pkt I sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.