II OSK 1514/15

II OSK 1514/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych E. Z. oraz Gminy Wieliszew od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 361/15 odrzucającego skargę E. Z. na uchwałę Rady Gminy Wieliszew z dnia 28 listopada 2014 r. nr I/4/2014 w przedmiocie powołania Komisji Rewizyjnej Rady Gminy Wieliszew postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. II OSK 1514/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. Z. na uchwałę Rady Gminy Wieliszew z dnia 28 listopada 2014 r. nr I/4/2014 w sprawie powołania Komisji Rewizyjnej Rady Gminy Wieliszew. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżący w dniu 8 grudnia 2014 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wymienioną uchwałą. Organ odpowiedział na wezwanie skarżącego pismem z dnia 5 lutego 2015 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 10 lutego 2015 r.). E. Z. wniósł w dniu 9 lutego 2015 r. skargę na uchwałę Rady Gminy Wieliszew. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał na treść art. 101 ust. 1 z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), a następnie stwierdził, że kwestia terminu do wniesienia skargi na uchwałę organu samorządowego została szczegółowo wyjaśniona w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07. W niniejszej sprawie skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 8 grudnia 2014 r. i z tym dniem rozpoczął bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, który nie został przerwany i zakończył się z dniem 6 lutego 2015 r. Co prawda organ udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego, ale dokonał tego dopiero w dniu 10 lutego 2015 r., czyli po upływie sześćdziesięciu dni. Zatem odpowiedź ta nie przerwała biegu powyższego terminu do wniesienia skargi. Tym samym skarga E. Z. została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a. i z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 tej ustawy orzekł jak na wstępie. Skargi kasacyjne od powyższego postanowienia wnieśli E. Z. i Gmina Wieliszew, zaskarżając je w całości. E. Z., skarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy, a mianowicie: 1. art. 53 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 83 § 3 P.p.s.a., poprzez uznanie, iż E. Z. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Wieliszew z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., tj. w dniu 9 lutego 2015 r., albowiem termin do wniesienia skargi zakończył się z dniem 6 lutego 2015 r., podczas gdy E. Z. wniósł skargę w dniu 5 lutego 2015 r., oddając pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, na potwierdzenie czego skarżący dołączył potwierdzenie nadania przesyłki poleconej z datą stempla pocztowego na ten dzień: 5.02.2015 r. oraz informację Urzędu Pocztowego w Legionowie z dnia 20 kwietnia 215 r. Zatem E. Z. wniósł przedmiotową skargę w terminie, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., albowiem zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, 2. art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. odrzucając wniesioną skargę do Sądu przez E. Z. z powodu złożenia jej po terminie, bez dokonania ustaleń, iż istotnie E. Z. nie zachował terminu do wniesienia skargi, tylko oparcie się przez Sąd na jednostronnych twierdzeniach zawartych w odpowiedzi na skargę z dnia 5 marca 2015 r. pełnomocnika Rady Gminy Wieliszew, z których między innymi wynika, iż skarga została złożona przez skarżącego na biurze podawczym Urzędu Gminy Wieliszew w dniu 9 lutego 2015 r., podczas gdy w świetle przedstawionego potwierdzenia nadania przesyłki poleconej oraz informacji z Urzędu Pocztowego w Legionowie z dnia 20 kwietnia 2015 r. jednoznacznie wynika, iż przedmiotowa skarga została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 5 lutego 2015 r., a więc w terminie określonym przez wyżej powołany przepis. W ocenie pełnomocnika, Sąd winien w sposób jednoznaczny ustalić rzeczywistą datę wniesienia skargi przez E. Z., a nie opierać się tylko i wyłącznie na twierdzeniach strony przeciwnej. Ponadto E. Z. wniósł o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci: - potwierdzenia nadania przesyłki poleconej na okoliczność ustalenia, iż E. Z. nadał skargę na uchwałę Rady Gminy Wieliszew z dnia 28 listopada 2014 r., przesyłką poleconą na Poczcie Polskiej w dniu 5 lutego 2015 r., - pisma Urzędu Pocztowego w Legionowie z dnia 20 kwietnia 2015 r. na okoliczność ustalenia, iż E. Z, nadał przesyłkę poleconą w dniu 5 lutego 2015 r., która została doręczona pod adres: Urząd Gminy Wieliszew ul. Modlińska 1,05-135 Wieliszew w dniu 09 lutego 2015 r. i której odbiór pokwitowała Pani M. M., - druku ZUS ZLA, na okoliczność ustalenia, iż E. Z. od dnia 4 marca 2015 r. do dnia 31 marca 2015 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim i nie był w stanie udzielić odpowiedzi na odpowiedź na skargę z dnia 5 marca 2015 r. pełnomocnika Rady Gminy Wieliszew, - pisma E. Z. z dnia 15 kwietnia 2015 r. (data prezentaty 17 kwietnia 2015 r.), na okoliczność ustalenia złożenia przez E. Z. pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stanowiącego odpowiedź na odpowiedź na skargę z dnia 5 marca 2015 r. pełnomocnika Rady Gminy Wieliszew oraz na okoliczność ustalenia, iż E. Z. ustosunkował się między innymi do twierdzenia przeciwnika w zakresie wniesionej przez niego skargi na uchwałę Rady Gminy Wieliszew w dniu 9 lutego 2015 r., składając ją na biurze podawczym Urzędu Gminy Wieliszew. Podczas gdy przedmiotowa skarga została przez niego nadana przesyłką poleconą w dniu 5 lutego 2015 r. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania w celu ustalenia rzeczywistej daty wniesienia skargi przez E. Z. na uchwałę Rady Gminy Wieliszew z dnia 28 listopada 2015 r. oraz merytoryczne rozpoznanie przedmiotowej skargi. A ponadto o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika będącego adwokatem. Gmina Wieliszew zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła z kolei naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1. art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 53 § 2 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że E. Z. wniósł skargę w dniu 9 lutego 2015 r., a więc po upływie terminu, w sytuacji, gdy skarga została nadana w placówce operatora pocztowego w dniu 5 lutego 2015 r., 2. art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez błędne przedstawienie w uzasadnieniu postanowienia stanu sprawy i przyjęcie, że E. Z. wniósł skargę bezpośrednio do organu, podczas gdy skarga została wniesiona za pośrednictwem poczty. Wskazując na powyższe zarzuty, organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożone w sprawie skargi kasacyjne są zasadne. Stwierdzić trzeba, iż problem ujawniony na tle niniejszej sprawy dotyczył terminu wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy Wieliszew z dnia 28 listopada 2014 r. Nie budził wątpliwości tak Sądu pierwszej instancji, jak i skarżących kasacyjnie stron ani moment rozpoczęcia biegu tego terminu, tj. że wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło w dniu 8 grudnia 2014 r., ani że w sprawie należało przyjąć sześćdziesięciodniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., ani to że jego upływ nastąpił w dniu 6 lutego 2015 r. Jedyny spór ujawniony na tle niniejszej sprawy dotyczył ustalenia, kiedy to skarżący faktycznie wniósł przedmiotową skargę. Odnosząc się do tak przedstawionego problemu, stwierdzić trzeba, iż poczynione przez Sąd pierwszej instancji na tym tle ustalenia bazowały na niekompletnych aktach sprawy. Skarżący bowiem załączył do swojej kasacji dowód nadania w dniu 5 lutego 2015 r. przesyłki do Rady Gminy. Okoliczność ta została potwierdzona w wyjaśnieniach strony przeciwnej. Jak stwierdził w swojej kasacji organ, w wyniku kontroli odnaleziono kopertę, w której skarga została nadana do organu w dniu 5 lutego 2015 r. (pieczęć Urzędu Pocztowego). Jednocześnie kod kreskowy z numerem przesyłki zamieszczony na kopercie, jak i na dowodzie nadania przedstawionym przez skarżącego są takie same, co potwierdza ich tożsamość. Tym samy przyjąć należało, iż ustalenie Sądu pierwszej instancji, że skarga została wniesiona z uchybieniem sześćdziesięciodniowego terminu wobec przedstawionych przez strony skarżące kasacyjnie dowodów pozostawało przedwczesne. Z tych też przyczyn uwzględnieniu podlegały zarzuty naruszenia: art. 53 § 2 w związku z art. 83 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. (z kasacji E. Z.) oraz art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 P.p.s.a. oraz art. 141 § 4 P.p.s.a. (z kasacji Gminy Wieliszew). W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Odnośnie wniosku E. Z. o zwrot kosztów postępowania stwierdzić trzeba, iż przepisy art. 203 i art. 204 P.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 4/07, ONSAiWSA z 2008 r. z. 2, poz. 23).