II OSK 1538/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Oczyszczania Sp. z.o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 1190/08 odrzucające skargę Przedsiębiorstwa Oczyszczania Sp. z.o.o. z siedzibą w M. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia zintegrowanego dla składowiska odpadów postanawia oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 31 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 1190/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę Przedsiębiorstwa Oczyszczania Sp. z.o.o. z siedzibą w M. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia zintegrowanego dla składowiska odpadów. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Podano, że w przedmiotowej sprawie skarżący skargę wniósł bezpośrednio do WSA w Warszawie. Sąd stwierdził, że wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu Administracyjnego z pominięciem organu administracji publicznej jest bezskuteczne procesowo. Wadliwe wniesienie skargi sprawia, że skarga nie może być rozpoznana merytorycznie. Nie ma też możliwości przekazania skargi wniesionej bezpośrednio do sądu właściwemu organowi. Taka możliwość nie wynika z przepisów ani rangi ustawowej ani z przepisów wykonawczych, zatem należy stwierdzić, że do obowiązków sądu nie należy przekazywanie organowi, którego działania skarga dotyczy, skarg wniesionych bezpośrednio do Sądu. W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 54 § 1 p.p.s.a. przez jego błędną wykładnię i zastosowanie i uznanie, że Sąd Administracyjny nie ma obowiązku przekazania właściwemu organowi skargi administracyjnej wniesionej bezpośrednio do Sądu Administracyjnego, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu wskazuje na obowiązek przekazania takiej skargi przez Sąd Administracyjny właściwemu organowi oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i zastosowanie oraz uznanie, że wniesienie skargi w przepisanym terminie bezpośrednio do Sądu Administracyjnego stanowi inną przyczynę powodującą niedopuszczalność skargi, podczas gdy tak wniesiona skarga administracyjna powinna zostać przekazana przez Sąd właściwemu organowi celem podjęcia stosownych czynności. Wskazano, że wykładnia art. 54 § 1 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że w przypadku skierowania skargi bezpośrednio do WSA powinien, a wręcz ma obowiązek przekazać taką skargę właściwemu organowi celem podjęcia stosownych kroków. Takie rozumienie postanowień art. 54 § 1 p.p.s.a. znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych - post. WSA w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 46/08. Dlatego też nieprzekazanie właściwemu organowi przez WSA skargi wniesionej przez skarżącego bezpośrednio do tego Sądu należy uznać za naruszenie art. 54 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut naruszenia art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez jego błędną wykładnię i zastosowanie i uznanie, że Sąd Administracyjny nie ma obowiązku przekazania właściwemu organowi skargi administracyjnej wniesionej bezpośrednio do Sądu Administracyjnego, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu wskazuje na obowiązek przekazania takiej skargi przez Sąd Administracyjny właściwemu organowi jest nieusprawiedliwiony. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wskazać należy, że ani regulacje ustawy p.p.s.a. ani inne przepisy nie nakładają na Sąd obowiązku dbałości o to, aby skargi wniesione do niego bezpośrednio przekazywał on organom w takim terminie, aby wpływały one do nich przed upływem ustawowego terminu do ich wniesienia. Zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jest również nietrafny. Jak wyżej wskazano skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi a Sąd nie ma obowiązku dbałości o to, aby skargi wniesione do niego bezpośrednio przekazywał on organom w takim terminie, aby wpływały one do nich przed upływem ustawowego terminu do ich wniesienia. W przedmiotowej sprawie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Sp. z.o.o., mimo prawidłowego pouczenia, wniosło skargę bezpośrednio do WSA. Powyższe uchybienie stanowi jedną z ,,innych" przyczyn niedopuszczalności skargi, a zatem nie można było uznać, że skarga kasacyjna została wniesiona skutecznie. Jednocześnie Sąd pragnie zauważyć, że nie podziela poglądu wyrażonego w przytoczonych przez stronę skarżącą orzeczeniach, ponieważ nie znajduje on uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.