II OSK 2131/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędzia NSA Andrzej Gliniecki /spr./ Sędzia del. WSA Mariola Kowalska Protokolant Aleksander Jakubowski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej D. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Poznaniu z dnia 26 sierpnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 170/10 w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 170/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę D. P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. poinformował D. P. o wszczęciu z urzędu w dniu 19 grudnia 2008 r. postępowania w sprawie rozbudowy budynku gospodarczego garażu, kurnika oraz o wiatę konstrukcji stalowej, a także zmianę sposobu użytkowania budynku inwentarskiego na budynek gospodarczy i garażowy przez D. P., zlokalizowanego w [...] gmina K., przy ul. [...], na działce ewid. geod. nr [...], bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia organu administracji architektoniczno-budowlanej. Następnie postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie działając na podstawie art. 81c ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) w zw. z art. 123 k.p.a. nałożył na właściciela D. P. obowiązek dostarczenia dokumentów dotyczących budowy i rozbudowy budynku inwentarskiego oraz zmiany sposobu użytkowania budynku inwentarskiego na budynek gospodarczy i garażowy zlokalizowany w [...] gmina K., przy ul. [...], na działce ewid. geod. nr [...] w terminie do 28 lutego 2009 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 19 grudnia 2008 r. przedstawiciele organu dokonali kontroli nieruchomości położonej przy ul. [...], podczas której ustalono, że D. P. nabyła gospodarstwo wraz z zabudowaniami w dniu [...] maja 1980 r. na podstawie umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa rolnego nr [...]. Właścicielka oświadczyła również, że nie dobudowywała niczego do istniejących obiektów, wykonywała jedynie roboty konserwacyjne oraz rozebrała część obiektów ze względu na zły stan techniczny. Zawiadomieniem z dnia 19 czerwca 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie wszczął z urzędu postępowanie w sprawie budowy budynku garażowo - gospodarczego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] PINB zobowiązał D. P. do dostarczenia ekspertyzy technicznej budynku garażowo - gospodarczego (szer. 3,70m; dług. ok. 5,99 m) wybudowanego na nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...]w terminie do 30 września 2009 r. Pismem z dnia 24 lipca 2009 r. D. P. wniosła zażalenie do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. nr [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżone postanowienie uchylił w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji z uwagi na błędy proceduralne. W uzasadnieniu organ wskazał, że nieprawidłowym działaniem organu I instancji było dwukrotne wszczęcie postępowania w sprawie przedmiotowego budynku gospodarczo-garażowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne wszczęte zawiadomieniem z dnia 19 czerwca 2009 r. w sprawie budowy budynku garażowo-gospodarczego bez wymaganego pozwolenia na budowę na nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] należącej do D. P. ze względu na bezprzedmiotowość postępowania. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła D. P. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że organ I instancji wydał zaskarżoną decyzją zgodnie z zaleceniami organu odwoławczego zawartymi w postanowieniu z dnia [...] października 2009 r. Nie jest dopuszczalne prowadzenie równolegle dwóch postępowań dotyczących tego samego przedmiotu, podmiotu i interesu prawnego. Bezprzedmiotowe było ponowne wszczęcie postępowania dotyczącego budynku gospodarczo-garażowego, skoro postępowanie wszczęte w dniu [...] grudnia 2008 r. obejmowało już swym zakresem ww. budynek. Pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. D. P. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 170/10, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., oddalił skargę D. P. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie stronom postępowania skutecznie doręczono zawiadomienia o wszczęciu z urzędu dwóch postępowań. Pierwsze zawiadomienie (znak [...]) dotyczyło rozbudowy budynku gospodarczego o garaż, kurnik oraz o wiatę konstrukcji stalowej, a także zmiany sposobu użytkowania budynku inwentarskiego na budynek gospodarczy i garażowy na działce nr [...] w [...]. Wszczęcie tego postępowania nastąpiło w dniu 19 grudnia 2008 r. Natomiast drugie zawiadomienie (znak [...]) dotyczyło budowy budynku garażowo-gospodarczego (szer.ok.3,70 m; dług około 5,99 m bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr [...] w [...]. W przedmiotowej sprawie doszło więc do wszczęcia drugiego postępowania administracyjnego w tej samej sprawie. Zawiadomienie wydane 19 czerwca 2009 r., wydano, bowiem w sprawie znak [...] i dotyczyło ono wyłącznie legalności robót budowlanych. Tymczasem, wszczęte 19 grudnia 2008 r. postępowanie prowadzono w sprawie znak [...] i dotyczyło nie tylko legalności robót budowlanych, ale również zmiany sposobu użytkowania. Wbrew argumentom skarżącej nie można przyjąć, iż nastąpiło wyłącznie przypadkowe – ponowne – skierowanie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie legalności budynku garażowo-gospodarczego na działce nr [...]. Ze zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji wynika, że postępowanie w sprawie znak [...] było prowadzone, a w jego toku zapadło postanowienie z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...], które następnie zostało uchylone postanowieniem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu. Nie może budzić wątpliwości, iż rzeczywiście toczyło się odrębne postępowanie, w sprawie już zawisłej. Sąd również nie podzielił wątpliwości skarżącej, co do tego czy zawiadomienie z dnia 19 czerwca 2009 r. wywołało skutki, ponieważ załączona do akt sprawy dokumentacja potwierdza, że pierwszą czynnością postępowania w sprawie [...] było zawiadomienie o wszczęciu tego postępowania, o czym strony postępowania zostały skutecznie zawiadomione. Z tą też chwilą nastąpiło wszczęcie odrębnego, od toczącego się już od grudnia 2008 r., postępowania w sprawie legalności robót budowlanych na działce nr [...] w [...]. Zdaniem Sądu obydwa wszczęte postępowania w zakresie dotyczącym legalności robót budowlanych na działce nr [...] położonej w [...] pozostawały tożsame. Tożsamość sprawy jest wyznaczana przez element podmiotowy (ta sama strona lub strony postępowania) oraz elementy przedmiotowe – niezmieniony stan faktyczny, z którego wynikają prawa lub obowiązki stron oraz ta sama podstawa prawna rozstrzygnięcia. Tożsamość sprawy jest natomiast jedną z przesłanek bezprzedmiotowości postępowania. Zagadnienie to nie może budzić wątpliwości, bowiem niedopuszczalnym jest wszczęcie i prowadzenie tożsamego postępowania administracyjnego w identycznym przedmiocie przy niezmienionym stanie faktycznym. Pismem z dnia 20 września 2009 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 sierpnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 170/10 złożyła D. P. zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a naruszenie: 1) art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na przemilczeniu w uzasadnieniu wyroku faktu opatrzenia zawiadomienia z dnia 19 czerwca 2009 r. identyczną sygnaturą co zawiadomienie z dnia [...] stycznia 2009 r. informujące o wszczęciu postępowania w dniu 19 grudnia 2008 r. [...]; 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. polegające na nieuchyleniu zaskarżonych decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie i Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pomimo tego że decyzje te nie odpowiadały prawu. W skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 sierpnia 2010 r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi oraz zasądzenie kosztów postępowania w wysokości 470 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, czego również nie można odnaleźć w uzasadnieniu. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż zawiera wszystkie elementy tam wymienione. To co się skarżącej wydaje, że jest kluczowym dowodem w sprawie, nie musi takim być w ocenie Sądu. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie musi więc w uzasadnieniu wyroku opisywać wszystkich szczegółów sprawy, które nie zawsze znajdują konsekwencje w rozstrzygnięciu. Oznaczenie dwu pism (zawiadomień) w postępowaniu identycznym numerem, czy znakiem nie jest samo w sobie naruszeniem prawa, chociaż w praktyce może utrudniać kontrolę postępowania. Ważne jest aby w tej samej sprawie, w tym samym czasie i przed tymi samymi organami nie toczyły się jednocześnie dwa postępowania, gdyż w takim przypadku należy umorzyć jedno z nich jako bezprzedmiotowe. Zarzuty skargi kasacyjnej ani też ich uzasadnienie nie dają podstaw do uznania, że zaskarżonym wyrokiem zostały naruszone przepisy art. 141 § 4 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a., jak wywodzi w skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.