II OSK 216/13

Dnia 20 września 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia NSA Andrzej Gliniecki /spr./ sędzia del. WSA Mirosława Pindelska Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi W. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2012 roku sygn. akt II OSK 643/12 oddalającym skargę kasacyjną W. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 listopada 2011 roku sygn. akt II SA/Łd 718/11 oddalającego skargę W. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia [...] października 2010 roku Nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. nakazać Skarbowi Państwa – Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wypłacić na rzecz W. M. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 718/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 27 października 2010 r., nr XCIX/1826/10 w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku, do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. M. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 643/12 w pkt 1 oddalił skargę kasacyjną, w pkt 2 zasądził od W. M. na rzecz Gminy Miasta Łodzi kwotę 180 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia 24 stycznia 2013 r. W. M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 643/12. Skarżący, na podstawie art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), zaskarżył w całości wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 643/12 i wniósł: 1. o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie, 2. uchylenie w całości wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 643/12 oraz uchylenie w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 718/11 i stwierdzenie w całości nieważności uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 27 października 2010 r. Nr XCIX/1826/10 w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi; 3. zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu poniesionych kosztów postępowania, w tym kosztów ze skargi o wznowienie postępowania, według norm prawem przepisanych. Jako podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wskazano art. 273 § 2 p.p.s.a. ponieważ zdaniem pełnomocnika "wyszła na jaw istotna okoliczność faktyczna, że nieruchomość skarżącego w tej sprawie nie znajduje się w Parku Krajobrazowym [...], co wynika wprost z pisma Dyrektora Parku Krajobrazowego [...] z dnia 24 października 2012 r." załączonego do skargi. Okoliczność ta, zdaniem skarżącego, "mogła mieć wpływ na wynik spawy, ponieważ w razie jej ujawnienia w poprzednim postępowaniu, Sąd uchyliłby zaskarżony wyrok, a strona skarżąca nie mogła skorzystać z niej w poprzednim postępowaniu z uwagi na to, że nie wiedziała, iż zakwalifikowanie jej nieruchomości do parku krajobrazowego będzie podstawą oddalenia skargi kasacyjnej". W. M. w skardze o wznowienie postępowania zaskarżonemu wyrokowi NSA z dnia 30 maja 2012 r., II OSK 643/12 zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania tj. przepisów art.134 §1 w związku z art. 147 § 1 i art. 193 p.p.s.a. w związku z art. 1 ust. 2 pkt 6 i pkt 7 i art. 10 ust. 1 pkt 1, pkt 5 i pkt 8 i art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej – u.p.z.p.) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 64 ust. 1-3 Konstytucji R.P. , art. 140 k.c. , art. 9 ust. 4 u.p.z.p. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, 3. naruszeniu przepisów postępowania tj. przepisu art. 151 w związku z art. 134 § 1 i art. 193 p.p.s.a. w związku z art. 11 pkt 1-3, pkt 8 lit. k, pkt 10-12 i art. 12 ust. 1 u.p.z.p., 4. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 46 pkt 1, art. 54 ust. 3, art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez ich niezastosowanie, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania Gmina Miasto Łódź wniosła o jej odrzucenie i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 643/12 podlega odrzuceniu. Skarga została wniesiona w ustawowym terminie (art. 277 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 280 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy (art. 281 p.p.s.a.). Badanie pod kątem dopuszczalności wznowienia, o którym mowa w cytowanych wyżej przepisach, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze. Uznać zatem należy, że na wstępnym etapie, sąd administracyjny odrzuca skargę o wznowienie postępowania, która w ogóle nie opiera się na jednej z podstaw wznowienia opisanych w przepisach działu VII p.p.s.a., względnie, gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, ale już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd władny jest ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia. Stosownie do treści art. 273 § 2 p.p.s.a. podstawę wznowienia postępowania sądowego może stanowić późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że wykrycie nowych okoliczności lub środków dowodowych, o jakim mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nie zgłaszanych, bowiem nie były one znane stronom. Do sytuacji takiej nie można zaliczyć powołania się na okoliczności i dowody jawne, wynikające z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżone przez stronę, czy też nawet orzekający w sprawie sąd. Okoliczności te muszą być też tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt GSK 1242/04, Lex nr 176988, postanowienie NSA z dnia 28 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 983/10, Lex nr 673901, postanowienie NSA z dnia 22 września 2010 r. sygn. akt II OSK 1295/10, Lex nr 743256). Oceniając w tych kategoriach wniesioną przez W. M. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2012 r. oraz mając na względzie okoliczności sprawy rozstrzygniętej tym wyrokiem, nie sposób uznać za nową okoliczność powoływanie się przez skarżącego na pismo Dyrektora Parku Krajobrazowego [...] z dnia 24 października 2012 r. z którego wynika, że nieruchomość skarżącego nie znajduje się w Parku Krajobrazowym [...]. Uwzględnienie bowiem tego pisma nie zmieniłoby podstawy orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia. Należy zauważyć, że okoliczności tej nie można uznać, za nową okoliczność ponieważ, jak wynika z akt spawy, była ona znana stronie skarżącej w trakcie postępowania przed sądami I i II instancji. Jak zasadnie wskazał pełnomocnik organu, już w uchwale Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 11 maja 2011 r. nr XIII/196/11 (którą skarżący otrzymał w dniu 3 czerwca 2011 r.) zostało wskazane skarżącemu, że jego nieruchomość znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Lasu [...] w otulinie Parku Krajobrazowego [...]. Dodatkowo należy wskazać, że okoliczność ta również, w dacie orzekania, była znana zarówno Sądowi I instancji (str. 14 uzasadnienia wyroku o sygn. akt II SA/Łd 718/11) oraz Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (str. 21 uzasadnienia wyroku o sygn. akt II OSK 643/12), gdzie wskazano, że "północno-wschodnia część miasta obejmująca m.in. obszar Lasu [...] i jego otuliny (w tym także nieruchomości skarżącego)". Oznacza to, że okoliczność ta nie może zostać uznana za nową okoliczność faktyczną lub dowód, nie znaną podczas toczącego się postępowania przed sądami administracyjnymi, jak również, że skarżący mógł się na nią powoływać w toku tego postępowania. Jednocześnie należy zauważyć, iż okoliczność ta nie miała żadnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ zarówno Sąd I instancji, jak i Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargi W. M., oddaliły je z uwagi na to, że uchwała Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 27 października 2010 r. w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi, nie narusza interesu prawnego skarżącego w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z powyższym w niniejszej sprawie nie miała miejsca żadna z przesłanek wznowienia postępowania wyszczególniona w art. 273 § 2 p.p.s.a., brak więc podstaw do wznowienia postępowania i rozpoznania innych zarzutów zamieszczonych w skardze a dotyczących wyroku NSA z dnia 30 maja 2012 r., II OSK 643/12. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 281 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.